728 x 90

از بیروت تا تهران، بمبهای خاموش شهری

نمایی از شهر تهران
نمایی از شهر تهران

حادثه مرگبار انفجار بیروت، خیلی‌ها را تکان داد اما بیش از همه برای ایرانی‌ها نگرانی ایجاد کرد، مردمی که می‌دانند دیکتاتوری آخوندها به هیچ‌یک از اصول ایمنی شهرسازی ملتزم نیستند و اساساً از جمعیت‌های شهری برای حفاظت از سایت‌های نظامی و اتمی خود به‌عنوان سپر انسانی استفاده می‌کنند.

به‌ویژه که خمینی صراحتاً به بی‌ارزش بودن جان انسان‌ها در برابر اهداف نظامی اشاره کرده و فتوا داده بود که سپر انسانی عراقی‌ها مسلمان و غیرمسلمان را بکشید!

با چنین دیدگاهی طبیعی است که آخوندها مردم ایران را سپر اهداف نظامی خود کنند. البته خمینی برای حفظ حکومتش پیشاپیش فتوای قتل امام زمان را هم تلویحا داده بود و گفته بود حفظ جمهوری اسلامی از جان یک نفر ولو امام عصر باشد مهم‌تر است.

در نتیجه مردم ایران حق دارند اگر نگران وضعیت ایمنی شهرها و منازل مسکونی خود باشند به‌ویژه که آخوندها به‌راحتی در وسط شهرها اماکن نظامی و پادگانهای متعلق به یکانهای تانک ایجاد کرده‌اند. مانند پادگان تیپ مستقل ذوالفقار در ۴راه قصر. اما اکنون وضعیت پیچیده‌تر و خطرناک‌تر شده است.

به‌دنبال انفجار مرگبار بیروت که به‌علت انبار کردن مواد منفجره و مهمات در بندرگاه غیرنظامی و محیط شهری باعث ویرانی نیمی از پایتخت لبنان و کشته و مجروح و ناپدید شدن هزاران شهروند غیرنظامی شده است، رضا کرمی محمدی رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران روز جمعه ۱۷مرداد با اشاره به خطری که وجود این انبارها در داخل شهر دارد، گفت:

«انبارهای مواد شیمیایی که در داخل شهر تهران هستند در ابتدای ساخت، خارج از شهر محسوب می‌شدند اما با گسترش شهر تهران آنها هم داخل شهر قرار گرفتند و حال وجود آنها خطرناک است... برای مثال انبار شیمیایی شمیران متعلق به شرکت نفت و نیروگاه بعثت برای وزارت نیرو است و این نهادها باید اقدام به انتقال آنها کنند».

یادآوری می‌شود پنهان کردن مهمات و مواد منفجره در پایگاههای امن سپاه و پادگانهای پاسداران در داخل شهر‌ها یکی از راه‌کارهای سرکوبگرانه رژیم طی ۴۰سال اخیر بوده است

ضمن این‌که رعایت نکردن اصول ایمنی در زیرساخت‌های شهری هم یکی دیگر از دست‌آوردهای رژیم در ۴دهه اخیر بوده است، موردی که باعث شده اکنون موقعیت‌های خطرناکی در همسایگی منازل مسکونی مردم به‌وجود آمده باشد.

۵ مرداد سال۸۷ روزنامه دنیای اقتصاد رژیم نوشته بود: «مخازن بزرگ سوخت و خطوط انتقال زیرزمینی از مهم‌ترین کانون‌های پرخطر شهر تهران است... مهندس داود براتی معاون حفاظت و پیشگیری از حریق سازمان آتش‌نشانی تهران گفت: نگرانی خود را بارها به شرکت پخش و پالایش فرآورده‌های نفتی اعلام کرده‌ایم»

در یک خبر دیگر روزنامه حکومتی همشهری آنلاین روز پنجشنبه ۱۶مرداد ۱۳۹۹ نوشت: «رئیس کمیته بودجه شورای شهر تهران اعلام کرد که به واسطه وجود انبار نفت در داخل بافت مسکونی شهران، فاجعه‌یی دهشتناک‌تر از بیروت در کمین تهران است»

وی نسبت به شناسایی نقاط پرخطر در شهر تهران و دیگر شهرها... برای خروج این بمبهای ساعتی هشدار داد.

همشهری آنلاین ۱۶مرداد۹۹ نوشته است: «فقط به‌عنوان یک مثال به انبار نفت محله «شهران» که یک بمب هیدروژنی داخل شهر و بر روی گسل زلزله مشا بنا شده توجه کنیم. انبار نفت شهران با مخازنی غول پیکر درست در بطن بافت مسکونی شمال غرب تهران در محله شهران قرار گرفته و هر روز حدود سیصد تانکر سی هزار لیتری حمل سوخت از ابر مخازن این انبار نفت بارگیری می‌کنند و سپس از وسط بافت مسکونی و خیابان‌ها و کوچه‌های شهران می‌گذرند و نهایتاً وارد بزرگراه می‌شوند».

ابر مخازن نفت در شهران باعث نگرانی مردم این منطقه شده است

ابر مخازن نفت در شهران باعث نگرانی مردم این منطقه شده است

از سوی دیگر رئیس کمیته بودجه شورای شهر تهران هم گفت: «هر سانحه‌ای در این انبار می‌تواند فاجعه‌یی مهیب‌تر از بیروت در یک بافت مسکونی بیافریند»

یادآوری می‌شود «شهران» در منطقه پنج تهران، در شمال غربی شهر و در مجاورت سولقان و کن قرار دارد

مجید فراهانی، رئیس کمیته بودجه شورای شهر تهران گفت: «اینک با گسترش محله، روزانه دست‌کم ۳۰۰ تانکر ۳۰هزار لیتری با همه خطرات احتمالی از کوچه پس کوچه‌های شهران عبور می‌کنند».

مجید فراهانی اضافه کرده است: «فقط کافی است یکی از تانکرها یا خودروی حمل آن هنگام سوخت‌گیری در کنار مخازن دچار حادثه شود، آنگاه با انفجار سریالی مخازن سوخت یکی پس از دیگری فاجعه‌ای بزرگ‌تر از بیروت به سر تهران می‌آید».

اضافه بر انبارهای سوخت و انبارهای مواد شیمیایی و قابل انفجار، وجود اماکن مخفی و غیرمخفی اتمی رژیم در اماکن شهری هم یکی دیگر از نکات قابل توجهی است که رژیم تعمداً و برای استفاده از پوشش انسانی دادن به مراکز تسلیحاتی مخفی خود، ایجاد کرده است.

انبار تورقوز آباد یکی از این اماکن است که پس از افشای جهانی آن، مورد توجه قرار گرفت و در بررسی‌های بعدی در آن مواد رادیوآکتیو نیز پیدا شد، امری که زندگی و سلامت شهروندان بسیاری را در معرض خطر قرار داده است.

در کنار این قبیل مراکز می‌توان به رآکتور تحقیقاتی تهران هم اشاره کرد که اکنون در میانه یک منطقه پرجمعیت شهری تهران قرار گرفته است.

سایت اتمی بوشهر نیز اکنون در مجاورت مناطق مسکونی است. در نقشه زیر موقعیت نیروگاه اتمی بوشهر با دایره قرمز رنگ مشخص شده است

سایت اتمی بوشهر

سایت اتمی بوشهر

مرکز غنی‌سازی اورانیوم اصفهان نیز یکی دیگر از این قبیل موقعیت‌های مرگبار است که اکنون سه طرف آن را مناطق مسکونی گرفته و فاصله آن تا مرکز اصفهان، بسیار کمتر از فاصله نیروگاه چرنوبیل با شهر چرنوبیل است.

در تصویر زیر موقعیت مرکز غنی‌سازی اورانیوم اصفهان با دایره قرمز مشخص شده است، هر اتفاقی می‌تواند شهر را به‌سرعت تحت تاثیر قرار دهد.

مرکز غنی‌سازی اصفهان

مرکز غنی‌سازی اصفهان

یادآوری می‌شود در فاجعه چرنوبیل نه فقط منطقه چرنوبیل بلکه کیف و بخش وسیعی از اوکراین آلوده شد و تشعشات رادیوآکتیو تا سال‌ها محصولات کشاورزی و دامی اروپای شرقی را در هزاران کیلومتر دورتر از چرنوبیل آلوده کرد.

برای مقایسه خطری که متوجه مردم ایران است می‌توانید در تصویر زیر فاصله نیروگاه چرنوبیل با شهر را ببینید و تخمین بزنید تا دریابید فواصل سایت‌های اتمی رژیم با شهرها و اماکن مسکونی خودمان چقدر خطرناکتر است. دایره قرمزرنگ نیروگاه چرنوبیل و دایره آبی، شهری در ۱۴ و نیم کیلومتری آن است که تماماً نابود شد.

موقعیت نیروگاه چرنوبیل

موقعیت نیروگاه چرنوبیل

فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران البته بدون توجه به تمامی این موارد هم‌چنان در حال مخفی سازی دهلیزهای موشکی و تسلیحاتی خود در جوار کریدورهای مجاور مترو و دیگر اماکن شهری است. و همزمان عامدانه تلاش می‌کند برخی اماکن تحقیقاتی اتمی خود را نیز در پوششی از جمعیت‌های شهری مخفی نگهدارد. امری که بی‌تردید به یک فاجعه مرگبارتر از چرنوبیل و بیروت منجر خواهد شد.

اکنون روشن نیست جمعیت ۱۰ ـ ۱۵میلیونی تهران در همسایگی خود چیزی مشابه انبار تورقوزآباد دارند یا نه؟

آیا هیچ انبار سلاح و مهماتی در همسایگی ما وجود دارد یا نه؟

آیا می‌توان شب مطمئن سر به بالین گذاشت و دلهره انفجاری در یکی از دهلیزهای موشکی پاسداران در نزدیکی خود را در دل نداشت؟

آخوندها ثابت کرده‌اند که: تنها و تنها حفظ دیکتاتوریشان برایشان مهم است و بس!