در روزهایی که خلیفهٔ نورسیده تلاش میکند زیر چتر جنگ و سرکوب و فقر و گرانی، سلولهای یأس و نامیدی را در جامعه تزریق کند، یک دیوارنوشتهٔ ساده در تبریز، زنجیر سانسور را پاره میکند و نشان میدهد نام مقاومت در شریانهای شهر زنده است و نفس میکشد.
یکی از اعضای کانونهای شورشی در حین تردد در شهر با این لحظهٔ ناب مواجه شده و در دلنوشتهای تکاندهنده مینویسد:
«روز هفتم تیر بود و من در گرمای شهر تبریز خسته و تنها به خانه برمیگشتم و به مشکلاتی که ناشی از وضع بد اقتصادی بود فکر میکردم که ناگهان نگاهم را شعاری که بر روی دیوار با خط درشت نوشته شده بود ربود: (درود بر مجاهدین خلق)
همان لحظه احساس کردم تنها نیستم. دلگرم شدم و در قلبم تو را که این شعار را نوشتهای تحسین کردم. چند روز هست به تو و شجاعتت فکر میکنم، به خط زیبایت روی دیوار.
نامت را نمیدانم. حتی نمیدانم جنسیت تو چیست یا اصلاً اینکه همسن هستیم یا نه. اما مهم آرمان مشترکی است که داریم. آرمان یک انسان، اعلاترین بخش شخصیت هر فرد هست. آرمان همان نوریست که در تاریکترین شبها راه را نشان میدهد.
قویترین پیوند بین انسانها، یکی بودن آرمانشان است. اینگونه است که میشود با تمام آزادیخواهان تاریخ و جهان احساس یگانگی کرد.
سازمان پرافتخارمان هم حول همین آرمان رهایی انسان از استثمار شکل گرفته است.
پس کانون شورشی عزیز! حالا که عمیقاً با هم آشنا هستیم ابتدا بگذار خون مجاهدان سربهدار مانند فرمانده وحید بنیعامریان و یارانش، شجاعت و روح حقطلبی و ظلمستیزی تو را جلا بدهد. بعد قرار دیدار ما بماند برای روز قیامی که در پیش داریم و زمانی که کانونهای شورشی با هم ادغام شوند تا واحدهای ارتش آزادیبخش را تشکیل دهند و مسلح شویم تا دوشادوش هم در خیابانهای تبریز بجنگیم. در خیابانهایی که دیار مبارزان بزرگی چون ستارخان و باقرخان و حنیف کبیر و سردار شهید خلق موسی خیابانی بوده...
در روزی که صدای رگبار اسلحههایمان در میان دود و باروت در تبریز بپیچد، اگر هم گلولهای سینهٔ ما را بشکافد، آرمان در قلبمان میماند چرا که آرمان ضدگلوله و جاویدان است.
میگویند زیباترین لحظهٔ تاریخ، لحظهٔ سقوط یک دیکتاتور هست و این لحظه پیش روی ماست.
به امید آن روز و پیروزی محتوم خلق قهرمانمان».
این پیامِ سرخ و جوشان، حقیقت عریان جاری در شهرهای ایران است. نام مجاهدین خلق و اصالت آرمان رهایی، جاودان و ضدگلوله است؛ نوری که در تاریکترین شبها مسیر کانونها را روشن نگهمیدارد.
این پیوند سرخ در کف خیابان، گواهیست بر اینکه نسل انقلاب، دوشادوش هم تا روز سقوط دیکتاتور، سنگر خیابان را حفظ خواهد کرد.
