قرار بود ممنوعیت ناگهانی تظاهرات مسالمتآمیز مقاومت ایران در ۲۰ ژوئن در پاریس، شعلههای مقاومت را خاموش کند؛ اما این توطئه با خروش ایرانیان شریف به یک رسوایی جهانی علیه تبانی عریان میان استبداد دینی و دیکتاتوری سلطنتی تبدیل شد.
خبرگزاری رویترز فاش کرد این ممنوعیت درست ساعاتی پس از «تماس تلفنی بین ژان نوئل بارو وزیر خارجه فرانسه و عباس عراقچی همتای ایرانیاش» رخ داد.
ابعاد وحشتناکتر این توطئه زمانی فاش شد که خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد: «اسناد دادگاه اداری پاریس فاش کرد که بقایای فعال رژیم شاه سابق که یک تشکیلات امنیت داخلی موسوم به ساواک را در اروپا اداره میکنند، تهدید کرده بودند که در صورت برگزاری این تظاهرات، بمب کار خواهند گذاشت».
همزمان اکسپرس لندن تهدید بمبگذاری توسط سپاه را تأیید کرد و روز بعد جنرال آنسایگر آلمان گزارش داد شرکتکنندگان از سراسر اروپا با بیش از ۸۰۰ اتوبوس به پاریس سفر کردند. انتظار میرفت بیش از ۱۰۰هزار نفر در این تظاهرات شرکت کنند که بهگفته برگزارکنندگان، بیش از ۲ ماه با مقامات فرانسوی هماهنگ شده بود. با این حال، این ممنوعیت با استناد به تهدیدات امنیتی منتسب به رژیم ایران و حامیان سلطنت سابق، صادر شد.
این اسناد رسمی اثبات کرد که تفالههای شاهپرست و سپاه پاسداران، دو لبه یک قیچی علیه آلترناتیو دموکراتیک و مستقل روی زمین هستند. اما منطق پویای مقاومت، این توطئه را درهمشکست.
به گزارش سایت بروکسل تایمز «هزاران ایرانی و حامیان آنها علیه موج اعدامهای سیاسی در ایران بهرغم ممنوعیت از سوی مقامات فرانسوی اعتراض کردند. معترضان از کشورهای مختلف در چندین مکان در سراسر پاریس از جمله میدان جمهوری، میدان باستیل و تروکادرو تجمع کردند».
به گزارش خبرگزاری فرانسه، «تظاهرکنندگان در پاریس توسط نیروهای پلیس ضدشورش محاصره شدند. آنها شعارهایی مانند نه شاه، نه ملا!، مرگ بر دیکتاتوری در ایران! سردادند و تصاویر اعدامشدگان را حمل میکردند».
پیوند و همدستی سپاه و ساواک در میدان مماشات واکنش بسیاری از سیاستمداران را برانگیخت. دکتر آلخو ویدال کوادراس اعلام کرد: «دولتهای غربی شریک جرم دیکتاتوری جنایتکار آخوندها هستند. بزدلی آنها حال انسان را بههم میزند» و خانم دومینیک آتیاس نوشت: «پسر شاه با آخوندها متحد شد تا خون مردم ایران جاری شود».
کهکشان مقاومت و خروش ایرانیان در خیابانهای پاریس نشان داد مقاومت را نمیتوان محاط کرد و جبهه مماشات و استبداد دینی و سلطنتی نیز توان مهار شورشگران و طوفان سرنگونی را ندارند.
