در روزهایی که نبرد روایتها در فضای مجازی داغ است و گاه به اندازه خیابان اهمیت پیدا کرده، یک گزارش پژوهشی تازه، پرده از پشتصحنهٔ یکی از پرسروصداترین «محبوبیتهای دیجیتال» برداشته است. گزارشی فنی، مستند و چند ساله که نشان میدهد آنچه بهعنوان حمایت گسترده مردمی از بچهٔ شاه عرضه میشود، بازتاب جامعه واقعی نیست، بلکه محصول یک ماشین سازمانیافته آنلاین میباشد.
نتیجه اصلی این تحقیق روشن است: بخش بزرگی از حضور و نفوذ دیجیتال بچهٔ شاه، نه خودجوش است و نه ارگانیک؛ بلکه حاصل «رفتار هماهنگ غیرواقعی (CIB)» است؛ الگویی شناختهشده در عملیاتهای دستکاری افکار عمومی.
این یافتهها در گزارش مؤسسه پژوهشی مستقل تردستون ۷۱ با همکاری دانچو دانچف، از برجستهترین کارشناسان بینالمللی امنیت سایبری، منتشر شده است. این تحقیق چهارساله (۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵) بر تحلیل ساختاری بیش از ۷۰ میلیون رکورد داده در پلتفرمهای ایکس، اینستاگرام و تلگرام استوار است؛ نه بر قضاوت سیاسی یا نمونهگیری محدود.
نقطه عطف ماجرا، بهروزرسانی اخیر پلتفرم ایکس بود که «کشور مبدأ اتصال» حسابها را نمایش داد. ناگهان مشخص شد شمار زیادی از حسابهایی که خود را سلطنتطلبان دو آتشه یا اپوزیسیون خارجنشین معرفی میکردند، با برچسب Iran – Android App فعالاند؛ در حالی که دسترسی مستقیم به ایکس در ایران مسدود است. این نوع اتصال بدون فیلتر، موسوم به «سیمکارت سفید»، فقط در اختیار افراد دارای مجوز امنیتی قرار میگیرد.
گزارش تردستون این سازوکار را «الگوی اسب تروا» مینامد: پوستهای از حسابهای پرشمار و پرهیاهو که در درون آن، اپراتورهای حکومتی پنهان میشوند؛ هم برای هدایت روایتها و هم برای حمله به دیگر جریانهای اپوزیسیون و دامنزدن به تفرقه.
دادههای زمانی حتی گویاترند: صدها هزار حساب با فواصل دقیق ۶۰ ثانیهیی فعالیت میکنند؛ الگویی کاملاً مکانیکی که با رفتار انسانی سازگار نیست و امضای روشن بات ها و اسکریپتهاست. متنهای تکراری، تصاویر بازیافتی و بازنشرهای زنجیرهیی، توهم «حمایت تودهای» را باز تولید میکند.
جمعبندی گزارش صریح است: این یک جنبش نیست؛ شبیهسازی جنبش است. نمایشی پر زرق و برق که نهتنها اپوزیسیون واقعی را تضعیف میکند، بلکه به ماشین تبلیغاتی حکومت امکان میدهد کل اعتراض و مخالفت را «جعلی و مهندسیشده» جلوه دهد.
