روزنامههای حکومتی روز ششم شهریور اغلب عنوانها و مطالب صفحات اول خود را از دروغدرمانیهای ایجاد اشتغال، تولید مسکن و مبارزه با فساد پر کردهاند. و تلاش کردهاند بهصورت هماهنگ بحرانهای رژیم را کتمان کنند. اما اغلب سرمقالهها و مقالات اصلی خود را به موضع جدید روحانی مبنی بر عقبنشینی مضحکش از دعوت خود خواندهٔ اش به مذاکره با ترامپ اختصاص دادهاند.
در روزنامههای باند ولیفقیه موضع روحانی را با تحقیر و توهین مورد حمله قرار دادهاند. در این حملات قبل از هر چیز بنبست و بیراهحلی نظام دیده میشود:
کیهان: توهین ترامپ و ماکرون نتیجه دیپلماسی انفعال:... کارشناسان معتقدند که یکی از دلایل تغییر ادبیات روحانی و ظریف، احتمالاً خبرهایی است که از پاریس دریافت کردهاند و آن اینکه ترامپ،حاضر نشده برای صادرات محدود نفت ایران (روزانه ۷۰۰هزار بشکه) به برخی مشتریان معافیت دهد... سفر نابهجای ظریف به فرانسه و سپس اظهارنظر روحانی درباره اشتیاق به مذاکره با آمریکا، بدون شک مصداق دیپلماسی التماسی بود.
جوان: ناگهان برعکس!
کمتر از ۲۴ساعت پس از آن که روحانی گزاره «حاضرم برای مردم با هر شخصی دیدار کنم» را به سوی غرب به پرواز درآورد، ناگهان گزاره برعکسی را به جهان مخابره کرد: «دنبال عکس یادگاری با کسی نیستم.»
برخی این اعوجاج را نشانه هوشیاری و سیاستپیشگی رئیسجمهور میدانند که اینچنین با غرب بازی میکند! برخی، اما میگویند روحانی انتظار داشت آن گزاره اول، توفانی در غرب بهپا کند و ترامپ و ماکرون را به تسلیم وادارد، اما ترامپ و ماکرون واکنش سرد، توهینآمیز و طلبکارانهای نشان دادند... حالا ظاهراً نه خانی آمد و نه خانی رفت. فقط عدهیی از هول هلیم غرب در دیگ غفلت افتادند.
فرهیختگان: آفتاب به میانه آسمان سهشنبه نرسیده بود که حسن روحانی، دنده معکوس کشید... این عقبگرد شاید در خیال برخی اینگونه جلوه کند که مثلا سوءاستفاده ترامپ، عدماقبال عمومی یا واکنش منفی فعالآن سیاسی و صاحبنظران باعث تغییر موضع شده، اما خیلیها هم این تصور را خواهند داشت که روحانی برای استفاده در سیاست داخلی این رفتارها را داشته تا زمانی که موعد پاسخگویی در مورد اقتصاد، اجتماع، محیطزیست و... فرا رسید، بگوید که من راه را میدانستم و میخواستم که مشکل را با ترامپ حل کنم، اما نگذاشتند.
رسالت: پژمانفر عضو شورای مرکزی فراکسیون ولایی: روحانی بهدنبال کلید حل مشکلات در جیب «ترامپ» است... رئیسجمهور میخواهد خود را منجی نشان دهد و فرافکنی کند و بگوید خط قرمزهایی فراهم شده و من بهخاطر این خط قرمزها نتوانستم مذاکره کنم... ظریف پشت در مذاکرات جی۷رفته است. این حقارتی برای (نظام) ما بود
رسالت: سلیمی عضو فراکسیون ولایی: نگران هستیم «برجام۲» به ما تحمیل شود
سیاست روز: از یکسو از آمادگی خود برای مذاکره سخن میگویند و به پیشواز وعدههای غربیها میروند
و از سوی دیگر میگوید که تحول در رفتار ایران با آمریکا از توبه آمریکا آغاز میشود. وزیر خارجه نیز دعوت وزیر خارجه فرانسه را لبیک میگوید و به آنها چراغ سبز نشان میدهد و روز دیگر اعلام میکند که رفتن به کاخ سفید مشکلات ایران را حل نمیکند. این رفتار دوگانه حکایت از آن دارد که...(نظام) هیچ گزینهیی ندارد و دستش خالی است.
سیاست روز: ظهره وند سفیر سابق در ایتالیا: ترامپ میگوید ما بهدنبال مذاکرات جامع هستیم. یعنی برجام دو و سه و چهار. در واقع میخواهد مزیّتهای نسبی ایران را بگیرد و ما را به نقطهای ببرد که متناسب با تعریف خودش از جایگاه و نقش ایران در عرصه بینالملل باشد. آقایان هرجا که نیاز میبینند به خودشان مدال میدهند، هرجا هم که به بنبست میرسند به گردن رهبری میاندازند.
در روزنامههای همسو با روحانی هم وضعیت بحرانی و بنبست نظام دیده میشود در عین اینکه به شکل متناقضی برخی از آنها خواهان ادامه مذاکره هستند:
آرمان: مهدی مطهرنیا: بهدلیل شرایط کاملاً روشن هر گونه مذاکره با آمریکا دیوانگی محض اســت... با توجه به آنچه که پیش آمده منافع و اهداف ملی را مطرح میکنیم و بیان کننده این نکته هســتیم که با هر کسی در هر کجا بر ســر منافع و اهداف ملی گفتگو نماییم. اینجاست که سپهر رسانهای و فکری افکار عمومی بهخوبی بر این امر وقوف پیدا میکند که قافیه به تنگ آمده است... اظهارات اخیر روحانی به این نکته باز میگردد که ایران میخواهد از یک طرف وارد مذاکره شود، اما از طرف دیگر درصدد است که این مذاکرات پنهان باشــد. از طرفی آمریــکا میخواهد وارد مذاکره شود، اما این مذاکره آشکار باشد. ایرانیها میگوینــد آمریکاییها مذاکــره را برای عکس گرفتن می خواهند؛ در حالی کــه آمریکاییها میگویند ایرانی هــا مذاکره را بــرای رهایی از فشارهای کنونی و شروع مجدد تحرکات قبلی می خواهند.... اگر چه دریچههای تنگی از امید به مذاکره هر چند وقت یکبار با سفرهای ظریف یا توئیتهای ترامپ باز میشود، اما در نهایت حجم انسداد رگ های مذاکره را افزایش میدهد و به جایی میرسد که ناگهان موجب سکتهای بسیار سهمگین در این موضع و در صحن عملی مسائل مربوط به منطقه خواهد شد.
جهان صنعت: بهدنبال اظهارنظر جدید روحانی و دستگاه دیپلماسی بابت تمایل به مذاکره ما شاهد عقبنشینی ۱۸۰درجهای بابت مذاکره با واشنگتن بودهایم... البته این اولین باری نیست که موجی از تمایل و بهدنبال آن موجی از مخالفت بابت مذاکره با آمریکا در سیاست خارجی شنیده میشود. بهنظر میرسد ناهماهنگی دولت و دستگاه دیپلماسی با سیاستهای کلی نظام بهویژه در موضوع مذاکره با واشنگتن علت این عقبنشینی است... علت اصلی و کلیدی را باید به دوآلیسم حاکم و وجود نهادهای موازی تصمیمگیر و البته تصمیمساز برای سیاست خارجی دانست که البته با حیطه مسئولیت آنها مرتبط نیست.
همدلی: درست یک روز بعد از اظهارات حسن روحانی بابت آن که حاضر است برای حل مشکلات مردم و منافع ملی با هر کسی به مذاکره بنشیند، موجهای مخالفت و حملات سازمانیافته علیه مواضع او به راه افتاد، بهگونهیی که سبب شد تا خودش به همراه دستگاه دیپلماسی در چرخش ۱۸۰درجهای از مواضع خود عقبنشینی کند... آنچه که بیشتر در این میان خودنمایی میکند، تصمیمات پرنوسان و گاه پارادوکسیکالی است که بر روی برخی مسائل کلیدی و محوری کشور گرفته میشود. به این معنی که گاهی موجی از امید و گشایش روی برخی از مسائل کلیدی مانند شکستن تابوی مذاکره با آمریکا در فضای کشور به راه میافتد، اما بهدنبال این، موج دیگری هر گونه امید به گشایش در عرصه دیپلماسی را کمرنگ و اساساًً تمام رشتهها را پنبه میکند.
