در حالیکه رژیم آخوندی در سلسلهیی از بحرانهای سیاسی و اجتماعی دست و پا میزند، در وحشت از شعلهور شدن قیام و آتش شورشگران، دانشآموزان را به میدان میآورد. استفاده از کودکان بهعنوان سپرانسانی در ماشین سرکوب نه یک خبر حاشیهیی و اقدام نمایشی، بلکه نشانهیی روشن از فرسایش نیروی سرکوب و ناتوانی در مهار جامعهیی است که در مرحله انفجار است.
روز پنجشنبه ۶فروردین، رحیم نادعلی، معاون فرهنگی سپاه تهران، با صراحت در تلویزیون حکومتی اعلام کرد میخواهند از نوجوانان ۱۲ و ۱۳ساله در گشتهای اطلاعاتی، عملیاتی و ایست و بازرسی استفاده میکند. او گفت بهدلیل «مطالبه گسترده نوجوانان»، سن حضور در این گشتها به ۱۲سال کاهش یافته است؛ اعترافی که عمق سوءاستفاده سازمانیافته از کودکان را آشکار میکند.
این سیاست، سابقهای طولانی دارد. در جریان جنگ ضدمیهنی، پاسداران جنایتکار از همین کودکان برای باز کردن میدانهای مین استفاده میکردند و به اعتراف پاسدار مجتبی جعفری «بیش از ۳۳هزار دانشآموز» در جنگ قربانی جنگافروزی خمینی شدند(ایرنا ۲۹شهریور ۹۳).
روزنامهٔ حکومتی اطلاعات (۱۱ اردیبهشت ۶۲) در توصیف صحنههای تکاندهندهٔ روی مین فرستادن دانشآموزان نوشت: «۱۵ساله، ۱۴ساله... شاد و شیرین و ذکرگویان... سحرگاه و صحرای مین و آنها مثل غنچههای بامدادی چمن که در دمدمههای صبح، آماده بازشدن و پرپرشدن و پرگشودن، از روی مینها میگذشتند و چشمها دیگر نمیدید و گوشها دیگر نمیشنید و لحظاتی بعد، گردوغبار که فرو مینشست، هیچ نبود!… جز تکههای گوشت و استخوان در گوشه و کنار صحرا، هر تکهیی بر سنگی چسبیده... گاه بچهها پیش از عبور و پای گذاشتن بر مین، پتو بر خویش میپیچند و میغلتند تا تکهها و پارهها چندان پراکنده نشوند...».
ضحاک خونآشام برای کشتن «آینده» و نسلی که امروز مقابلش ایستاده، از هر اقدامی برای نابودی و تمامکش کردن کودکان استفاده میکند.
نیکی هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد (۲۶مهر ۹۷) در جلسه شورای امنیت گفت: «سپاه پاسداران در جذب کودکان و آموزش آنها برای جنگ در سوریه و حمایت از رژیم ظالم اسد استفاده میکند».
امروز، در روزگار پایانی رژیم، همان الگو با شکلی متفاوت به خیابانها بازگشته است. استفاده از کودکان در ساختارهای امنیتی، بهمعنای تبدیل آینده یک جامعه به سپر بقای یک حاکمیت است.
در بطن این تصمیم و تناقض که سن قانونی، خارج از بسترهای رسمی و حقوقی یکشبه از ۱۸سال به ۱۵سال برای رایسازی و حالا به ۱۲سال کاهش مییابد یک واقعیت نهفته است: حاکمیت با نسلی روبهروست که دیگر بهسادگی کنترل نمیشود. جوانانی که در قیامها و کانونهای شورشی نقشآفرینی کردهاند، توازن قوا را تغییر دادهاند.
