گزیده رسانهها - سوم اسفند
قیام زنده است
گرمای شعله قیام بزرگ مردمی در دیماه، همچنان محسوس است و شرارههای آن هرازگاه شعله میکشد آن چنان که عناصر حاکمیت را نیز به اعتراف جزیی از آن تا روزی که این بار با قدرتی بیشتر، بر پیکر نظام اهریمنی بیفتد و آن را به آتش بکشد. رسانههای حکومتی تنها گوشهیی از این خشم فروخفته و بحرانهای فزاینده را نشان میدهند.
شرق: جزئیات پیکرهای پیچیده در پتو در بیمارستان «الغدیر»
۴۵روز از آن شب هولناک گذشته است…، از ۱۸دیماه ۱۴۰۴ که روایتهای بیشمارش، جانکاه است و جگرخراش. انتشار تصاویری جدید از بیمارستان الغدیر اما داغ هنوز تازه این روزها را تازهتر و آتش بهجا مانده بر قلبها را شعلهورتر کرد…کمی بیشتر که دقت کند، بخشی از بدن انسانها را هم میتواند در عکس بیابد؛ …در عکس دیگر اما میتوان حتی صورت یکی از این پیکرها را هم دید: «آیدا عقیلی»؛ … ۱۵۰مجروح و ۳۶فوتی
«حسین کرمانپور»، رئیس مرکز روابطعمومی و اطلاعرسانی وزارت بهداشت: …یک بیمارستان کوچک با موج عظیمی از مجروحان و فوتیها روبهرو میشود… «همایون سامهیح نجفآبادی»، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس: «هیچ جواب روشنی در اینباره ندارم. جز اینکه بگویم نسبت به همه این ماجراها بسیار آزردهخاطرم، حرف دیگری نمیتوانم بزنم. …او تأکید میکند: «رئیس بیمارستان باید در چنین شرایطی حتماً نسبت به اتفاقات رخداده توضیحاتی ارائه میکرد»... .
خراسان: پشتپرده تشنج در «شریف»
همزمان با آغاز ترم جدید تحصیلی در برخی دانشگاههای کشور، تجمعهایی بهمناسبت چهلم جانباختگان حوادث دیماه برگزار شد. این تجمعها که در ابتدا با فراخوانهایی برای تحصن سکوت و برگزاری برنامهیی آرام شکل گرفت، در برخی نقاط به بروز شعارهای سیاسی و در مواردی به تنش میان گروههای دانشجویی انجامید. … در جریان درگیریها، دستکم ۲نفر از دانشجویان بهدلیل آسیب از ناحیه سر به مراکز درمانی منتقل شدند. …آنچه امروز در دانشگاهها میبینیم نه صرفاً تجمع اعتراضی است و نه صرفاً تحرک سازمانیافته سیاسی، بلکه برآیند همزمان ۳متغیر است:
اول انباشت عاطفی حلنشده پس از رخدادهای خشونتآمیز و تصاویر دردناکی که از حوادث دیماه منتشر شد، دوم ضعیف شدن و از کار افتادن مسیرهای رسمی گفتگو میان دانشجویان و حاکمیت
خود دانشگاه باید به دانشجویانی که میخواهند فضای سوگ جمعی و یادبود برگزار کنند کمک کند تا این مراسمها بهصورت رسمی، امن و محترمانه برگزار شود؛ نه اینکه از ابتدا با نگاه امنیتی با آن برخورد شود، بهرسمیت شناختن حق سوگواری و همدلی اجتماعی، حتی برای منتقدان، میتواند جلوی انباشتهشدن خشم و رادیکالشدن فضا را بگیرد.
سازندگی: آیا زندان و اعدام چارهساز است؟
عمادالدین باقی؛
…امروز پس از وقایع خونبار دیماه ۱۴۰۴ بهجای ایجاد افقهای امید، همه راهها بسته شده و با رویکرد امنیتی شدیدی پروندههای قضایی شکل میگیرند و وکلا جایگاه نمایشی یافته و نظرات حقوقی و دقیقشان در بسیاری از پروندههای متهمان مورد توجه قرار نمیگیرد و نیز امکان دسترسی کنشگران و نهادهای مدنی به کارگزاران مؤثر حکومت برای انتقال نظرات بهمنظور جلوگیری از بدتر شدن شرایط، وجود ندارد. حکومت با حذف این نیروهای میانجی از فرآیند رسیدگیها و نیز تصمیمسازیها، خود را به جزیرهٔ بسته و کوچکی بینیاز از اقیانوس جامعه بدل کرده و خود را و جامعه را در مسیر پرخطری انداخته است. همه آنان مسئول وقایع تلخ پیشرو خواهند بود. …
اکنون همانطور که انتظار میرفت بهخاطر وعدههایی که در کوران حوادث دیماه داده شده بود، صدور احکام اعدام آغاز شده است. این احکام نهتنها باعث رعب و پیشگیری از وقایع مشابه نمیشوند (چنانکه تاکنون نشدهاند) بلکه به عامل دیگری در تشدید وضعیت و تولید انگیزه مخالفان منجر میشود.
ابتکار: کلید اقتصاد در دستان سیاست خارجی؟
جواد آرینمنش، نماینده مشهد در مجالس هفتم و هشتم،: …حرکت به سمت طرح شعارها و وعدههای حمایتی، بدون درمان ریشهیی مشکلات ساختاری اقتصاد، نمیتواند راهحل پایدار باشد. به باور من، بیماری اقتصاد کشور عمیقتر از آن است که با اقدامات مقطعی درمان شود.
ستاره صبح: حذف ارز ترجیحی شوک به بازار وارد کرد
اگر جنگ شود دولت مجبور به چاپ پول خواهد شد
آلبرت بغزیان …: کشور در شرایط حساسی قرار دارد، اولویتها در این شرایط تغییر میکنند. به نظر میرسد دولت برنامه مشخصی برای نظارت بر بازار و کنترل قیمتها ندارد. این وضعیت به سودجویی میدان میدهد.
دنیای اقتصاد: اسارت دولت با تنظیمگری
با وجود اسناد بالادستی و تأکید بر کاهش نقش دولت در اقتصاد، مداخله گسترده دولت در قیمتها و بازارها نه تنها کاهش نیافته، بلکه تشدید نیز شده است. ساختار رانتی که بدون جهتگیری مشخص برای تخصیص منابع عمل میکند، باعث میشود ادعای ذینفعی در رانت جاری شود و منابع بهصورت پراکنده و غیرنظاممند اتلاف شود. نمونههایی مانند تعریف ۷۰۰هزار پروژه صنعتی نیمهتمام، صفهای طولانی تخصیص ارز چند میلیارد دلاری و دسترسی پراکنده به تسهیلات بانکی، همگی ریشه در دولتی دارند …امروز تأکید صرف بر چند مسأله اقتصادی، بدون توجه به ساختار نهادی و سیاسی، میتواند گمراهکننده باشد. اقتصاد ایران در اوج نااطمینانی نهادی و سیاسی است: بیثباتی قواعد بازی، ضعف حاکمیت قانون، شکنندگی حقوق مالکیت و پیشبینیناپذیری، هزینه مبادله را بالا برده و افق برنامهریزی عاملان اقتصادی را کوتاه کرده است.
