در حالی که در روزهای اخیر، شهرهای مختلف کشور صحنه برگزاری مراسمهای گرامیداشت شهیدان قیام و تجدید پیمان با آرمان آزادی بودهاند و شعارهای «مرگ بر خامنهای» و «قسم به خون یاران، ایستادهایم تا پایان» دست به دست در شهرها میچرخد، طنین فریاد آزادی از دانشگاه برخاست.
روز شنبه دوم اسفند، در نخستین روز بازگشایی دانشگاهها، دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف از ساعات اولیه صبح در محوطه دانشگاه گرد هم آمدند و با شعار «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» و «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم»، ۴۷سال جنایت، کشتار و غارت سازمان یافته را به چالش کشیدند و هر نوع کوتاهی، سازش و عقب نشینی از شعار «مرگ بر اصل خامنهای» را بیحرمتی به خون شهیدان دانستند.
با گسترش صدای «مرگ بر دیکتاتور» و طنین شعار «آزادی، آزادی...»، مزدوران وحشی بسیجی دانشگاه به سمت دانشجویان حملهور شدند اما با امواج «بیشرف، بیشرف...» واپس تمرگیدند.
در همین زمان امیرکبیر هم غوغا شد!
دانشجویان امیرکبیر نخستین روز دانشگاه را با این شعارها آغاز کردند:
- این آخرین پیامه، هدف کل نظامه
- امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه
- این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده
- تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود
- میجنگیم، میمیریم، ایران و پس میگیریم
آنچه امروز در شریف و امیرکبیر رخ داد، تنها یک تجمع اعتراضی سادهٔ دانشجویی نبود؛ نشانهای بود از تداوم قیام و انقلاب علیه استبداد و دیکتاتوری و نشانهیی از پویایی فضای دانشگاه در بزنگاههای سیاسی و اجتماعی.
مأموران و مزدوران ضحاک خونآشام در وحشت از قیام دانشجویان، تا توانستند به بهانههای مختلف دانشجویان را دستگیر، دانشگاهها را تعطیل و برگزاری کلاسها را عقب انداختند تا از شکلگیری هر نوع تجمع اعتراضی و شعارهای انقلابی جلوگیری شود. با این حال، همزمان با بازگشایی دانشگاهها، دانشجویان دانشگاه شریف با فریاد «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قابلرو ستایش کنیم» تعادل اطلاعات و بسیج و مزدوران دولتی را بر هم زدند و نشان دادند شعلههای قیام هرگز خاموش نمیشود. دستگیری و شکنجه و تهدید و امواج پی در پی ارعاب دیگر اثر ندارد و شورشگران و کانونهای فروزان قیام و انقلاب، با انرژی و جسارت بیشتر پیش میرود.
