در شرایطی که ماشین اعدام فاشیسم دینی زیر پوش «جنگ خارجی» چرخهٔ اعدام را شتاب داده است و فاشیسم سلطنتی هم‌چنان جنگ و «مداخلهٔ انسان‌دوستانه» را گدایی می‌کند، «کارزار جهانی عدالت مگ‌نیتسکی» محمدجواد وفایی ثانی، زندانی سیاسی هوادار مجاهدین خلق و محکوم به اعدام را برنده جایزه ۲۰۲۶ «فعال برجسته حقوق‌بشر» اعلام کرد.
این بنیاد در خبر فوری که بعدازظهر سه‌شنبه ۱۹ آبان انتشار داد، وفایی را قهرمان و مربی ورزش‌های رزمی و بوکس معرفی کرده که به‌دلیل شرکت در اعتراضات ضدحکومتی و حمایت از اپوزیسیون سیاسی در صف اعدام است.
در ادامهٔ این خبر آمده است: «جواد وفایی ۳۱ ساله دارنده مدال نقره مسابقات قهرمانی کشور ۷ سال پیش دستگیر و به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین در قضاییه جلادان به اعدام محکوم شده است».
بنیادها و نهادهای حقوق‌بشری جایزه را نه به هیاهو و شعبده، که به نسل مقاوم در میدان و زندانیان سرموضعی می‌دهند که حتی زیر تیغ اعدام مرزشان را با هر نوع دیکتاتوری موروثی روشن می‌کنند.
چندی پیش ۱۹۰ زندانی سیاسی مقاوم در ۲۲ زندان کشور ـ از جمله ۱۱ تن محکوم به اعدام ـ در بیانیه‌‌ای، دادن جایزه به بچهٔ شاه را «لکه‌ای سیاه و خنجری خونین در پهلوی جنبش رهایی‌بخش مردم» توصیف کردند و نوشتند: «برای ما این یک اهانت فراموشی‌ناپذیر و لگدمال کردن همهٔ استانداردهای به‌رسمیت شناخته شده جهانی در مورد دموکراسی و حقوق‌بشر است».
از آن جا که زندانیان مقاوم سیاسی دستگیری و زندان را پایان کار و انتهای مبارزه نمی‌بینند، در سلول‌های انفرادی و زیر شکنجه هم خسته و افسرده و مأیوس نمی‌شوند.
تاریخچهٔ شصت سالهٔ مجاهدین در دو نظام شاه و شیخ نیز نشان می‌دهد که زندانیان مجاهد تحت هیچ شرایطی ایمان و امیدشان را به پایان استبداد و ایران آزاد از دست نمی‌دهند. آنان خود را شاخه‌ای از جنگل سبز مقاومت می‌بینند که در زخم هر تبر جوانه و تکثیر می‌شوند.
محمدجواد وفایی ثانی در آستانهٔ شصت‌ویکمین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق طی پیامی از زندان وکیل‌آباد مشهد نوشت:
«خدا را شکر می‌کنم که من هم بر شاخه‌های سبز این درخت جوانه زدم و نعمت آگاهی و انتخاب این مسیر همیشه سبز به من عرضه شد و امروز که بیش از شصت سال از آغاز این رویش می‌گذرد، این درخت ریشه دوانده و جنگلی شده‌ایم که هیچ زمستان و هیچ تبری نمی‌تواند آن را نابود یا خاموش کند. هر بار که سر ما را قطع کردند دوباره و چند باره روییدیم و تکثیر شدیم».
