ساعت ۱۰ صبح شنبه ۵آبان ۹۷ دیوار بیمارستان در حال ساخت کهریزک فروریخت و تعدادی انسان دردمند و بیگناه جان باختند و تعدادی بهشدت زخمی شدند. تعدادی همشهری عزیز من هم در میان جانباختگان بودند.
باز هم جنایت و باز فاجعه؛ مصیبت بهعلت بیتوجهی آقازادهها و سران پیمانکار رژیم و مسئولان رخ داده است. آنها مطابق معمول همه مسائل ایمنی مربوط به کار و کارگر را برای پرکردن جیبشان نادیده میگیرند.
چرا جوانان کاردان و متخصص و تحصیلکرده در فرار از جهنم آخوندها راهی غربت میشوند و مشتی سودجو و سپاهی و بسیجی و مزدور بیسواد و بیرحم همه شئونات مردم را در دست بگیرند؟
چرا این جوانان عزیز با شرایط سخت و غیرقابل تحمل و به دور از خانواده و تحت فشار روحی و روانی باید کارهای خارج از تخصصشان را انجام دهند و در مملکت خودمان فاجعه و فساد و مرگ و تباهی بهخاطر پاسداران و جنایتکاران سودجو غوغا کند؟
چرا این همه تباهی و فساد؟ همه میدانند سرنخ اصلی اعتیاد در این مملکت دست سپاه پاسداران است و روز روشن جوانان را معتاد و معتادان را دستگیر میکنند و میخواهند نسل جوان را نابود کنند.
شهر خلخال دارای شهرک صنعتی و معادن هست(معادنی که تحت اختیار وابستگان رژیم هست) ولی تمام کارخانههایش تعطیل هست.
متأسفانه بخش کشاورزی و دامپروری همچنین مشکلی دارد و هر روز شاهد بیکاری هزاران نفر از جوانان عزیز این شهرستان و ویرانی و بدبختی روستاهایمان هستیم.
اینهمه خرج مراسم تشریفاتی پیادهروی اربعین و محرم برای چیست؟
خرج ساخت مسجد در آفریقا و اینهمه خرج در یمن و سوریه و لبنان و فلسطین و باج دادن به روسیه و هزاران کارهای پشتپرده... برای چیست؟ هدف از اینهمه اقدامات تروریستی چیست؟ حتی خودشان هم دیگر اعتراف میکنند که فقط میخواهند بتوانند چند صباحی بیشتر بر مسند قدرت باقی بمانند.
این عزیزان که در فاجعه فروریختن دیوار از دست دادیم و هزاران عزیز دیگر در هر گوشه و کنار ایران که هر یک به شکلی نابود میشوند هر کدام نان ور خانوادهای بودند و با این کار خانودههاشان هم نابود شدند. چرا باید بهخاطر ظلم و بیکفایتی مشتی جنایتکار هر روز پدر و مادرها داغدار و فرزندان یتیم شوند؟
باید رژیم جنایتکار بهخاطر خیانتی که بر مردم میکند توسط همین جوانان و همین پدرها و مادرها محاکمه شوند و آن روز دور نیست.
ننگ بر ظالمان و جنایتکاران که در رفاه کامل زندگی میکنند و مردم را در فقر و تبعیض و گرسنگی به مرگ تدریجی محکوم کردهاند.
به امید روزی که همهٔ انسانهای زنده در ایران حق زندگی و حیات برابر داشته باشند.
فروغ خلخال
مسئولیت محتوای این مطلب برعهده نویسنده است و سایت مجاهد الزاماً آن را تأیید نمیکند
