چرا حکومتی که درگیر عمیقترین بحران اقتصادی در ۴دهه گذشته است، با قطع اینترنت میلیاردها دلار به اقتصاد بحرانزدهاش ضربه میزند؟
چگونه با تحمل این همه خسارت و میلیونها ناراضی، شاهرگ حیاتی ارتباطی کشور را قطع میکند؟
سایت حکومتی «دنیای اقتصاد» ۱۴ اردیبهشت فاش کرد که تنها در ۶۶روز قطع اینترنت، بیش از ۵.۲میلیارد دلار به اقتصاد ایران خسارت وارد شده است. پیش از آن نیز سایت «فرارو» بهنقل از رئیس کمیسیون کسبوکار اعلام کرده بود زیان روزانهٔ قطع اینترنت بین ۷۰ تا ۸۰میلیون دلار است؛ رقمی که بهگفته او معادل از دست رفتن چندین پل و چند نیروگاه در هر روز است. به بیان دیگر، با قطع اینترنت زیرساختهای واقعی کشور یکییکی قربانی میشوند.
پشتپرده چه خبر است؟
امیرحسین ثابتی، از سخنگویان باند فاشیستی حاکم، لابهلای عربدههای خیابانی پرده را کنار زد و گفت: «بعضی کارها خوابیده است. وضعیت اینترنت تصمیمی است که شورای عالی امنیت ملی از فردای جنگ گرفت، چون بسیاری از هستههای شورش، کسانی که بالاخره دنبال بههمریختن مملکت بودند، با تصمیم شورای امنیت ملی فعلاً قرار نیست باز بشه».
در همین اعتراف ساده میبینیم که جنگ اصلی نظام با مردم و کانونهای شورش و قیام است.
ولایت نیمهجان و پاسدارانش خوب میدانند که اینترنت در ایران امروز فقط یک ابزار ارتباطی نیست؛ بلکه شاهرگ اطلاعرسانی، ابزاری برای سازماندهی اجتماعی و آیینهیی از واقعیتهای خیابان است. قطع اینترنت هم تلاشی مذبوحانه است برای خاموش کردن صدایی که از کنترل خارج شده!
اما این «انتحار دیجیتال» یک هزینه دوگانه دارد. از یکسو اقتصاد خرد را فلج میکند، معیشت میلیونها نفر را نابود میسازد و حس «حبس خانگی» را به جامعه تحمیل میکند و از سوی دیگر، همان خشمی را که قرار بود مهار شود، متراکم و عمیقتر میکند.
پاسدار حسن عباسی روز سهشنبه ۱۵ اردیبهشت تعارف را کنار گذاشت و در تلویزیون حکومتی گفت برای تأمین «امنیت» نظام باید اینترنت را به سپاه و نیروی انتظامی بدهیم و افزود: «یکی از اصلاحات ساختاری در جمهوری اسلامی انحلال وزارت ارتباطات و تشکیل سازمان اناسای به شکل بومی در نیروهای مسلح هست تا کشور ایمنی و امنیتش برقرار شود».
اما واقعیت این است که با بریدن شاهرگ ارتباطی، نمیتوان شریان خشم مردم را بست و آتش «هستههای شورش» را خاموش کرد. سکوت در فضای مجازی، الزاماً بهمعنای آرامش در واقعیت نیست؛ بلکه مقدمهٔ انفجاریست که اینبار نه از طریق اینترنت، که در خیابان خود را نشان میدهد.
