728 x 90

دیکتاتوری آخوندی و داستان دخیل بستن به انتخابات آمریکا

دخیل بستن در بن‌بست
دخیل بستن در بن‌بست

حتی تسلیم هم کارساز نیست!

وضعیت انقلابی جامعهٔ ایران و آمادگی برای شعله‌ور کردن و گسترش قیامی کارآمدتر از قیام آبان۹۸، استمرار تحریم‌های آمریکا و رسیدن اقتصاد آخوندی به درجه خفگی، شکست در عمق استراتژیک و نیز بلاتکلیفی و ندانم‌کاری در مهار کرونا و فرستادن مردم به کام هیولا، حاکمیت آخوندی را در مختصات جدیدی قرار داده است. از هر طرف که می‌چرخد دیواری از محال را در برابر خود می‌بیند.

موضع ضعیف علی خامنه‌ای در گفتگوی تلویزیونی در ۱۰مرداد۹۹ آینهٔ تمام‌نمای وضعیت دیکتاتوری آخوندی در شرایط کنونی است. خلیفهٔ ارتجاع در موضوع مذاکره با آمریکا به‌روشنی بیان کرد که به این دلیل به مذاکره تن نمی‌دهد که طرف مقابل فقط به «نرمش قهرمانانه»! راضی نمی‌شود. در واقع وقتی به تسلیم تن بدهد باید به خواست‌های کت و کلفتی گردن بگذرد:

«این‌که می‌گویم با آمریکا مذاکره نمی‌کنیم دلیلش این است که مذاکره یعنی این‌که همه قدرت منطقه‌ای، صنعت هسته‌یی و بازدارندگی نظامی را کنار بگذاریم که اگر کنار نگذاریم هم همین آش و همین کاسه است و تحریم‌ها وضع می‌شود». (خبر آنلاین. ۱۰مرداد۹۹)

«آنان می‌گویند صنعت هسته‌یی را کاملاً کنار بگذارید، بازدارنده نظامی خود را به یک‌دهم برسانید و از اقتدار منطقه‌یی خود صرف‌نظر کنید. وقتی چنین شود او قانع نمی‌شود و درخواست جدیدی را مطرح می‌کند». (همان)

بعد با کنایه اضافه کرد: «البته این پیرمردی که در آمریکا بر سر کار است از این مذاکره سود خواهد برد یا برای خودش یا انتخابات می‌خواهد از این مذاکره استفاده کند»

ترامپ یا بایدن؟ تفاوتی نمی‌کند!

همان‌گونه که اشاره شد، اظهارات ۱۰مرداد۹۹ خامنه‌ای، بیانگر استیصال و بن‌بست نظام آخوندی در فاز پایانی است؛ فازی که در آن حتی به نجات برجام نیم‌بند نیز نمی‌تواند امید داشته باشد.

روزنامهٔ حکومتی ابتکار (۱۴مرداد۹۹) وضعیت رو به آینده نظام را تاریک‌تر از این تصویر کرده و نشان داده است که تحریم‌ها حتی در صورت تغییر دولت آمریکا برداشته نخواهد شد و امیدی به بهبود وضعیت برجام نخواهد بود و نباید به این امام‌زاده دخیل بست.

«ترامپ یا بایدن؟ تفاوت نمی‌کند. هر یک از این دو رقیب که کرسی اتاق بیضی شکل کاخ‌سفید را در انتخابات نوامبر آینده از آن خود کنند، اختلافات تهران و واشنگتن به قوت خود باقی است».

پاسدار سعدالله زارعی پیش‌تر گفته بود:

«برنده شدن شدن ترامپ یا بایدن هیچ تفاوتی برای جمهوری اسلامی ندارد. تحریم‌هایی که توسط دموکرات ها علیه کشورمان وضع شده است همیشه شدیدتر از تحریم‌هایی بوده است که جمهوری‌خواهان علیه ما وضع کرده‌اند. تحریم‌های دموکرات ها تأسیسی بوده و جمهوری‌خواهان تحریم‌های تأسیسی دموکرات‌ها را در مصادیق افزایش دادند. اصل قانون تحریم را دموکرات‌ها نوشته‌اند». (مشرق نیوز. ۲۷خرداد۹۹)

حسینیهٔ ناکام!

تا همین‌جا سرمایه‌گذاری روی انتخابات آمریکا و تزریق امید کاذب و واهی در بدنهٔ پایینی نظام رنگ باخته است. رسانه‌های باند مغلوب نظام به این تصور دامن می‌زنند که با روی کار آمدن دمکراتها دوباره به برجام برخواهند گشت و روز از نو و روزی از نو. تبلیغات حکومتی در جریان ناآرامی‌های دخلی آمریکا تا آنجا پیش رفت که از جرج فلوید یک قدیس ساخت و...!

سعید لیلاز دور برداشته بود و به بقیه نهیب می‌زد که «چرا زمزمه‌های مذاکرهٔ مجدد با آمریکا در حال شنیده شدن است... اگر تا شهریور دوام بیاوریم دیگر اتفاقی نمی‌افتد» (همشهری آنلاین. ۲تیر۹۹)

به این امام‌زاده دخیل نبندید!

برخلاف القائات قبلی، اکنون حتی رسانه‌های باند مغلوب نیز می‌نویسند:

«انتخابات ریاست‌جمهوری نوامبر ۲۰۱۶ در خاطره‌ها باقی است؛ آن هنگام هم برخی ساده‌انگارانه تصور می‌کردند با خروج «باراک اوباما» از کاخ سفید، فصل تازه‌یی از روابط ایران و آمریکا شکل می‌گیرد. طرفه این‌که در تریبونهای رسمی، پیروزی «دونالد ترامپ» را به فال نیک گرفته و برایش آرزوی کامیابی می‌شد. زمانی به‌طول نینجامید که آهنگ کلام خوش‌بینان به رنگ سابق برگشت و شعارها علیه سیاست‌های دولت آمریکا همان شد که بود» (ابتکار. ۱۴مرداد۹۹).

این رسانه سپس آب پاکی روی دست دخیل بندان به نتایج انتخابات آمریکا می‌ریزد و خیال آنها را راحت می‌کند:

«میان دو جناح رقیب و در ‌این حال طرف‌های اروپایی در بازنویسی برجام نگاه مشترک وجود دارد. به‌عبارت دیگر، نمی‌توان با خوش‌بینی ساده‌دلانه چشم‌اندازی متفاوت از آنچه در روابط تهران ـ واشنگتن و به‌تبع آن اروپا وجود دارد را در صورت پیروزی «جو بایدن» در انتخابات نوامبر ترسیم کرد مگر آن که اراده‌ای تازه میان طرف‌ها ایجاد شود. آنچه واقعی است این‌که تفاوت نمی‌کند بایدن یا ترامپ اتاق بیضی را در کاخ‌سفید از آن خود کنند. اختلافات و تنشها میان تهران و واشنگتن هم‌چنان باقی است». (همان منبع)

***

بر اساس آنچه گفته شد، در تمامی زمینه‌ها حاکمیت آخوندی با یک بن‌بست مواجه است. البته یک راه و فقط یک راه به روی خامنه‌ای و عمله و عساکرهٔ چپاول و سرکوب باز است؛ این‌که گورشان را از سرزمین شیر و خورشید برای همیشه گم کنند؛ که البته هرگز با پای خودشان چنین نخواهند کرد. تحقق این مهم مقدس برعهده خلقی شعله‌ور و شورشی است.