در آستانه چهلوپنجمین سالگرد مقاومت انقلابی سراسری و تظاهرات بزرگ ایرانیان در پاریس در ۳۰ خرداد ۱۴۰۵، شهرهای مختلف ایران به میدان مصافی میان پاسداران و مشعلداران صلح و آزادی تبدیل شده است. شکوه این شعلهها با صدها پراتیک انقلابی و تصویرنگاری و شعلههای فروزان در بزرگداشت سالروز مقاومت انقلابی، پاسخ روشن جامعه به ۴۵سال جنایت و چوبههای دار و بیانگر پیوند عمیق قیامآفرینان با آلترناتیو دموکراتیک در پهنه بینالمللی است.
روز چهارشنبه ۲۷ خرداد، در مناطق مختلف تهران و شهرهای مشهد، اصفهان، کرج، ساری، همدان، بندرعباس، ایلام، شهرکرد، جوانشیر(کرمانشاه) و بوکان جوانان شورشگر با پرتو تصاویر مسعود و مریم رجوی و شعارهایی در بزرگداشت ۳۰ خرداد و سالروز تأسیس ارتش آزادیبخش، دیوارهای تاریک را تسخیر و روشن کردند تا به ولایت نورسیده بفهمانند که شرارههای قیام با اعدام و سرکوب خاموش نمیشود.
نمود عینی این شعلهها و شرارههای انقلابی، بر روی پلها، خیابانها، اماکن عمومی و بر سینهٔ دیوارها در سایر شهرها میهن دیده میشود.
در تهران، بنرهای بزرگی از روی پلها با تصویر مسعود و مریم رجوی با شعارهایی نظیر «از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ بالاترین و شکوهمندترین مقاومت تاریخ ایران آغاز شد». آویخته شده است. همزمان بنرهایی با آرم ارتش آزادیبخش و شعار «ارتش آزادی تنها راه برای آزادی»، استراتژی سرنگونی را در پایتخت پیش چشم عابران گذاشت. در مشهد نیز تصاویر مریم رجوی از روی پلها با شعار «نسل شورشگر ایرانی از همان خون شهیدان ۳۰ خرداد شکوفا شده است»، امتداد تاریخی این نبرد را به نمایش گذاشته است.
این اقدامات متهورانه، زیر نگاه پاسداران و دوربینهای جاسوسی و گشتهای سرکوبگر آنها همراه با گلگذاری و نصب تصاویر ۸ شهید سربهدار مجاهدین در نقاط مختلف تهران، بیان دیگری از ارادهٔ شورشگران در مسیر صلح و آزادیست.
ویژگی بارز این تحرکات و پراتیکهای انقلابی، حرکتهای جمعی و سازمانیافته جوانان شورشگر است؛ از اقدام جمعی ۶ جوان دلاور در تهران که تراکت «۳۰ خرداد گرامی باد» را بالا بردند، تا به اهتزاز درآمدن تابلوهای حاوی آرم ارتش آزادیبخش در پایتخت و پلاکاردهای جمعی در مناطق جنگلی با مضمون «۳۰ خرداد روز شهدا و زندانیان سیاسی گرامی باد؛ خرداد ۱۴۰۵».
جغرافیای این اقدام انقلابی از تبریز و شیراز تا اهواز، ارومیه، رشت، قزوین، یزد، سردشت، گچساران، بانه، سراوان، زهک و فسا گسترده شده تا با شعارهایی نظیر «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر»، خط بطلانی بر استبداد دینی و سلطنتی بکشد. این همان زمینی است که کهکشان پاریس بر آن ایستاده است؛ ارادهای که بازگشت به گذشته را رد میکند و با گامهای استوار، به سوی سرنگونی و برپایی جمهوری دموکراتیک پیش میرود.
