728 x 90

سوخت بران؛ تقلا برای زنده ماندن

سوخت بران
سوخت بران

در استان سیستان و بلوچستان فقر و بیکاری بیداد می‌کند، اما حکومت فاسد آخوندی نه تنها تلاشی برای تأمین کار برای این مردم محروم نمی‌کند، بلکه کسانی را هم که برای تأمین نان شب خود تلاش می‌کنند سرکوب می‌کند.

شغل سوخت‌بری یکی از عرصه‌هایی است که بسیاری برای تأمین حداقلهای زندگی خود به‌ناگزیر به آن روی می‌آورند که با توجه به تهدیدات آن به نوعی بازی مرگ و زندگی است

آنها برای فروش یک دبه ۴۰لیتری سوخت در مرز ایران و پاکستان جان خود را به خطر می‌اندازند و همواره مجبورند برای این‌که در تیررس نیروهای سرکوب رژیم نباشند از مناطق و مسیرهای صعب العبور تردد کنند

وضعیت فقر وفاقه و بیکاری در سیستان و بلوچستان به حدی است که به‌گفته یکی از روحانیان این منطقه بالغ بر نیمی از جمعیت این استان به واسطه سوخت‌بری ارتزاق می‌کنند. در حالی‌که مستمراً در معرض تهدید و ارعاب مقامات و مأموران محلی رژیم قرار دارند، از جمله استاندار رژیم در سیستان و بلوچستان که گفته بود با کسانی که سوخت یا کالای قاچاق حمل می‌کنند برخورد می‌شود.(خبرگزاری ایسنا ۱۸اردیبهشت ۹۸)

روز سه‌شنبه ۲۱خرداد ۹۸هنگامی که نیروی سرکوبگر انتظامی در شهر سوران واقع در استان سیستان و بلوچستان قصد توقیف موتور یک شهروند سوخت‌بر بلوچ را داشت، جوانان شجاع سورانی با اتحاد خود مانع شده و موتور سیکلت و جوان را از دست مأمور رژیم نجات دادند.

حوادث روزانه و تلاشهای مشقت‌بار سوخت‌بران بلوچ برای اداره‌ٔ زندگی خود و خانواده‌شان نیز روزانه دست خوش حوادث جانگداز و دلخراشی است.

طی سه ماه اول امسال چندین نفر از سوخت‌بران بر اثر شلیک مزدوران حکومتی کشته شده‌اند، از جمله:

- روز جمعه دوم فروردین‌ماه ۹۸، محمد عثمان سیاهانی‌مقدم، در حین رد شدن با بار سوخت در مرز کشتگان، مورد تیر اندازی مستقیم مأموران قرار گرفت، و با اصابت تیر به‌سر وی در جا کشته شد.

– در ایرانشهر، تعقیب و گریز واژگونی خودرو جان سوخت بر بلوچ را گرفت.

- روز پنجشنبه ۱۶خرداد ۹۸مأموران جنایت‌پیشه رژیم به طرف خودرو دو شهروند بلوچ در گروانی سراوان شلیک مستقیم کردند

نکته قابل‌ توجه این‌که سپاه پاسداران رژیم روزانه با تانکرهای بسیار مشغول قاچاق سوخت به پاکستان از مرز همین استان است به‌خصوص بعد از تحریم نفتی این مسأله شدت بسیار بیشتری گرفته است اما خوی غارتگری این نهاد سرکوبگر و ضدمردمی اجازه نمی‌دهد که حتی در آمد اندکی که سوخت‌بران محروم کسب می‌کنند به جیب آنها برود.

یکی از رانندگان خودرو که سوخت‌بر است می‌گوید «اگر قرار باشد تمام سود حاصل از سوخت بری را به سپاه بدهیم هیچی برای ما نمی‌ماند». شاهدان صحنه می‌گویند چون خودرو سوخت‌بر بدون هماهنگی با سپاه تروریستی و پرداخت رشوه آمده، پاسداران به آن شلیک کردند

رشد پدیده سوخت‌بری در سیستان و بلوچستان و کولبری در مناطق مرزی غرب کشور که نتیجه فقر و محرومیت و بیکاری مردم این مناطق است، ربط مستقیمی با غارت، اختلاس و دزدی سردمداران و مهره‌های حکومتی دارد و معلول اختلاف فاحش طبقاتی بین همان ۴درصد مرفه حکومتی با اکثریت ۹۶درصدی مردم ایران است.

در میان سوخت بران کسانی‌هستند که با داشتن مدرک کارشناسی و لیسانس سوخت بری می‌کنند.

خبرگزاری حکومتی ایلنا در مورد وضعیت زندگی یکی ازسوخت‌برانی که با داشتن لیسانس برق سوخت‌بری می‌کند می‌نویسد:« محب ۲۸ساله فارغ‌التحصیل رشته برق از دانشگاه آزاد است. او در حال حاضر برای سوخت‌بری به‌صورت اقساط یک نیسان آبی صفر کیلوتر خریده که هر شش ماه باید ۵میلیون و ۳۰۰هزار تومان بابت قسط‌اش بپردازد. در مورد وضعیت زندگی خود می‌گوید: نه تنها من بلکه همه هم‌سالانم در سیستان و بلوچستان سوخت‌بری می‌کنند، حداقل می‌توانم در مورد دوستان خودم این حرف را با اطمینان بزنم. زندگی در خانه خشتی که نزدیک به پنجاه سال قدمت دارد، شش فرزند که آینده مشخصی ندارند به همراه ماشینی که هر لحظه ممکن است زندگیم را به جهنم تبدیل کند، سه ضلع زندگی مرا تشکیل می‌دهند.

بعد از فارغ‌التحصیلی به‌دنبال کار بودم ولی مانند بسیاری از جوانان؛ شغلی مرتبط با رشته‌ٔ تحصیلی پیدا نکردم و هر چه خوانده بودم بی‌حاصل بود. راهی مقابلم نبود، مجبور شدم که سوخت‌بری کنم، یک خودروی باری خریدم تا به منبع درآمد خانواده‌ام تبدیل شود. شاید برای شما قابل تصور نباشد که در یک‌سو خانواده‌ٔ هشت نفره حضور دارد و در سویی دیگر یک خودرو پر از سوخت که هر لحظه امکان دارد هم خودت و هم سرمایه زندگی‌ات را به نابودی بکشاند».

در حاکمیت آخوندی سال‌هاست پدیده‌هایی مثل کولبری، اندام‌فروشی و جدیدتر از همه سوخت‌بری رو به افزایش است. این یک نوع سازوکار در نظام اقتصادی حکومتی است که همواره دست‌اندر کاران حکومتی(همان ۴درصد) فربه‌تر و پروارتر می‌شوند و مردم فقرزده و غارت شده همواره لاغرتر و رانده شده‌تر.

این نوع تقسیم دارایی در نظام آخوندی است که منجر به پدیده‌های کولبری و سوخت‌بری می‌شوند.