728 x 90

«فردای ایران بعد از کرونا یک فردای آرام نخواهد بود»

قیام ۹۸
قیام ۹۸

سیاست ضدمردمی نظام آخوندی در پنهان‌کاری و شیوع بیماری کرونا و درماندگی آنها در در زمینه مقابله با این فاجعه و هدف قرار دادن سلامتی مردم، بر خشم و نفرت آنها نسبت به نظام افزوده، به‌نحوی که باعث نگرانی رسانه‌ها و مهره‌های حکومتی در مورد آینده نظام در پسا کرونا شده است.

 

روزنامه آفتاب یزد ۱۸فروردین ۹۹ ضمن بیان تناقض بین فعالیت اقتصادی و سلامت مردم که موضوع را از حالت عادی پیچیده‌تر کرده است از نارضایتی مردم اظهار نگران کرد و نوشت: «به هرحال مشکلات معیشتی وجود دارد که می‌تواند نارضایتی مردم را در پی داشته باشد اما دولت از ظرفیت مالی بالایی برخوردار نیست که بتواند حمایتهای لازم را انجام دهد. باید هم‌افزایی شود که نارضایتیهای معیشتی در مردم کاهش یابد».

روزنامه حکومتی رسالت در هراس از همین نارضایتی و خشم مردم به دولت روحانی هشدار داد در جریان بحران کرونا و پسا کرونا «کوچک‌ترین حرکت نسنجیده باعث آسیب‌های غیر‌ جبران به کشور(بخوانید به نظام آخوندی)» می‌شود.(رسالت ۱۸فروردین ۹۹)

 

مصطفی هاشمی طبا کاندید خیمه‌شب‌بازی انتخابات ریاست‌جمهوری در سال ۹۶ نیز ضمن اشاره به مشکلاتی که کرونا در زمینه اقتصادی و اجتماعی برای مردم ایجاد کرده و ضمن اذعان به ناتوانی و درماندگی دولت آخوند روحانی در مقابله با این بیماری و «ضایعه‌ای بسیار سنگین» که بحران کرونا«به روان و اقتصاد مردم و جامعه می‌گذارد»، نگرانی اصلی‌اش را بیان می‌کند: «اگر از پدیده غیرقابل پیش‌بینی کرونا درس نگیریم -که نمی‌گیریم- باید دانست که پدیده‌های قابل پیش‌بینی که می‌توان آنها را شمارش کرد، در صورت وقوع، آثاری بسیار مرگ‌بار و منهدم‌کننده خواهند گذاشت».(روزنامه شرق ۱۹فروردین ۹۹)

بسیار واضح است که نگرانی اصلی او نه آینده مردم بلکه آینده نظام است که بسیاری از مهره‌ها و رسانه‌هایش پیش‌بینی می‌کنند که آثار مرگبار بحران کرونا در آینده به‌صورت بحرانهای مختلف و از همه مهمتر به‌صورت قیام و خروش مردم گریبان آنرا خواهد گرفت.

نگرانی روزنامه شرق وابسته به باند روحانی قابل تأمل است که در مقاله‌ای به «حوادث قابل تامل» و«مرحله حساس» در «رابطه دولت وملت»! در آینده اشاره دارد که ممکن است حوادثی نظیر «حوادث آبان و دی سال گذشته، گستره ماجرا در شهر و روستا، شعارهایی که سر داده شد» تکرار شود و « شرایطی را فراهم کرده که برون‌رفت از آن مستلزم تصمیمات سخت است».(شرق ۱۹دی ۹۸)

 

سرپرست مرکز پژوهش‌های مجلس ارتجاع با بیان این‌که به احتمال زیاد تا پایان سال کشور درگیر این بیماری خواهد بود هشدار داد «باید برای تبعات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی آن آماده شد...در دوران پساکرونا با تلاقی بحران سیاسی، اقتصادی و اجتماعی روبه‌رو خواهیم بود».(خبرگزاری تسنیم ۱۹فروردین ۹۹)

یکی از مهره‌های حکومتی که رسانه‌ های رژیم از آن به‌عنوان کارشناس مسایل اجتماعی نام می‌برند در مصاحبه با روزنامه‌ ایران وابسته به دولت روحانی در زمینه خشم و خروش مردم در پسا کرونا می‌گوید: «ما بعد از کرونا جنبش‌های اجتماعی بزرگ خواهیم داشت و فردای ایران بعد از کرونا یک فردای آرام نخواهد بود. درست مانند ماجرای بعد از انتخابات ۹۶، ما شاهد حوادث متعدد و قدرتمند خواهیم بود».(روزنامه‌ ایران ۱۹فروردین ۹۸)

هراس اصلی رسانه‌ها و مهره‌هایی که به‌نوشته‌ها و اظهارات آنها اشاره شد بر پایه این واقعیت است که رژیم توان مقابله با بحران‌هایی که با آنها درگیر بوده و هست را نداشته و ندارد. شیوع و گسترش کرونا و دروغها و پنهان‌کاریها و رها کردن مردم محروم در شرایط سخت فعلی هزار بار بر این واقعیت مهر تأیید زده است.

 

مردمی که در قیامهای سال ۹۶و ۹۸ با شعارهای براندازنه خود خواهان سرنگونی رژیم بودند، بی‌تردید بعد از فاجعه کرونا بر ضرورت مبارک سرنگونی صدها بار مصمم‌تر خواهند بود و این ریشه همه وحشتی است که نمونه‌های آن فوقا ذکر شد.

واقعیت این است که حاکمیت ولایت فقیه با هیچ شاخصی از شاخصهایی که امکان استمرار و بقای یک حاکمیت را تضمین می‌کند انطباق و هم خوانی ندارد. کافی است به وضعیت حکومت آخوندی در مواجه با بحران کرونا نگاه کنیم.

آری، در صورتی که اگر خانه آن از پای بست ویران نبود دلیلی برای این همه نگرانی برای آینده آن در پسا کرونا وجود نداشت.