آیا روز یکشنبه سوم اسفند در شهر آبدانان، یک رؤیای چندین و چند ساله ایرانیان محقق شد؟
اتحاد و همزبانی و عزم مشترک برای رویارویی با جباریت حاکمیت ملایان، شاید رؤیایی بود که سالیان متمادی در زیر کرباس سرکوب، فرصت ظهور انبوه نمییافت. اما روز سوم اسفند این رؤیای دیرینه، توسط مردم متبلور شد.
مردم آبدانان که از تجربهی مشترک قیام دیماه برآمدهاند، زبان انقلاب و آزادی را برای تحقق مطالبات مشروع خود دریافتند. اما به دریافتن این زبان هم بسنده نکرده، بلکه آن را ترویج و تکثیر نمودند. حاصل، بهکف آوردن مطالبهی خود در امر آزاد ساختن معلم ربوده شده و زندانی بود. این یک واقعهی جدید در دهههای گذشته بود که پیروزی مردم بر حاکمیت را رقم زد.
اتحاد و همبستگی، از سویههای هر انقلاب مردمی و دموکراتیک هستند. حاکمیت ملایان طی دههها این «سویه» یا فرزند انقلاب را با افسارگسیختهترین سرکوبگریها، از مردم دور نگاه داشت؛ اما مردم آبدانان با مسلح شدن به زبان انقلاب و آزادی، اتحاد و همبستگی را از تبعید به خانه بازگرداندند. آنان آنقدر در مقابل تهدید و تمهید کارگزاران و زندانبانان بر ایستادگی خود سماجت ورزیدند تا معلم آزادهی خود را از چنگ حاکمیت بهدرآورده و نجات دادند.
این تحول جدید را که بیشک از دستآوردها و تجربههای قیامهای پیشین و خاصه قیام دیماه است، باید بهعنوان یک ترم سیاسی، مورد توجه و دقت و مطالعه قرار داد. تحولی که باید اهمیت آن را شناخت. شناخت اهمیت این تحول، در این مفهوم خلاصه میشود که مقاومت تمامعیار و متحد و همبسته، کلید بزرگترین موفقیت و تحقق پیروزیهای همهجانبه بر حاکمیت است. این تحول که لباس تجربه و عینیت یافتن بهبر کرده است، میتواند الگویی در سراسر ایرانزمین قرار گیرد. این درس باید در وسعت کلاس سراسری، عاملیت میدانی بیابد.
یکی از بهترین و مادیترین میدانهای نقد و مهیای بهکارگیری این تجربه و درس، صحن دانشگاههای ایران در همین روزهای خیزش و خروش دانشجویان است؛ چرا که اتحاد و همبستگی بر سر مطالبات مشترک و ملی، نیاز مبرم ایرانزمین پس از دستآوردهای قیام دیماه است.
نتیجهگیری
آنچه بهعنوان تجربهی آبدانان در برابر دیدگان جامعه قرار گرفت، صرفاً یک رخداد مقطعی یا محلی نیست، بلکه نشانهیی از امکان تعمیم یک الگوی عملی در سطح ملی است. این تجربه نشان داد که گذار از تفرق به کنش جمعی، چگونه میتواند موازنهی قوا را دگرگون سازد. هنگامی که مردم بر مطالبات مشترک متمرکز میشوند و از پراکندگی فاصله میگیرند، قدرتی پدید میآید که هیچ سازوکار سرکوبی یارای مقابله با آن را ندارد. بنابراین، تداوم و گسترش این همبستگی، مسیر تحقق آزادی و حاکمیت ارادهی مردم را هموار خواهد ساخت.
