گسترش روزافزون جنگ گرگها و بیانیههای سراسیمهٔ پاسداران، پرده از عمق بنبست، از همگسیختگی نظام و هراس مرگبار آن از گسترش مقاومت و کانونهای شورشی برمیدارد.
سپاه پاسداران در بیانیه خود بهمناسبت سیوهشتمین سالگرد عملیات کبیر «فروغ جاویدان» و آه و ناله از «نقش پررنگ» مجاهدین در قیامها، بار دیگر ترس عمیق خود را برملا کرد و نوشت: «حافظه تاریخی ملت ایران نشان میدهد یکی از شکوهمندترین جلوههای اقتدار و بصیرت ملت سرافراز ایران در عرصه رویارویی با جریان نفاق... تجلی پیدا کرده و حماسه مرصاد را رقم زد».
این رجزخوانی و عربدههای سالانه، ثبت رسمی این حقیقت سیاسی است که حاکمیت در هراس دائم از کابوس سرنگونی، هر ساله سرنگون نشدنش بهدست مجاهدین را «جشن» میگیرد و به نیروهای وارفتهاش نسبت به تهدید اصلی نظام هشدار میدهد.
از سوی دیگر اعترافات روزافزون باندهای درونی رژیم، در معرض موت بودن یک نظام سرطانی را برملا میکند.
روزنامهٔ آرمان ملی در شمارهٔ ۵ مرداد با تشبیه وضعیت نظام به یک بیمار سرطانی، هشدار داد: «ادامه این وضعیت میتواند مخاطرات جدی برای آینده کشور ایجاد کند؛ از این رو، ضروری است از گسترش و "متاستاز" [انتشار سرطان در بدن] این پدیده جلوگیری شود، چرا که در غیراین صورت، ممکن است جامعه به مرحلهای برسد که بازگرداندن آن به مسیر صحیح بسیار دشوار یا حتی غیرممکن باشد».
روزنامه جهان صنعت نیز با اعتراف به پیشروی سرطان درونی در نظام، وضعیت تلویزیون جبلی و جلیلی و باند حاکم را اینگونه تصویر کرد: «اکنون زمان اقدام است و نباید بگذاریم این پوسیدگی به مغز دندان برسد و دیگر قابل ترمیم نباشد زیرا در آن صورت مجبور میشویم این دندان را بکشیم. اکنون عدهیی این کار را کرده و از منافع کشور عبور کردهاند تا خودشان را در جایگاه نگه دارند».
همزمان، کیهان خامنهای با اعتراف به گسترش شکاف در رأس نظام پس از سانسور سخنان پزشکیان، با لگدی دیگر به رئیسجمهور خامنهای یادآوری کرد که «طبق اصل ۱۱۰ قانون اساسی، رادیو و تلویزیون تماماً در اختیار ولیفقیه است...».
کیهان سپس در ۵ مرداد در مطلبی با عنوان «مراقب باشید خنجر شمر گم نشود»، باند مقابل را وارثان شمر و یزید نامید؛ تعبیری که نشاندهندهٔ تشدید بحران درونی و هراس از خنجرگذاران درونی علیه پاسداران و شاکلهٔ قدرت است.
این اعترافات صریح، سیمای واقعی حکومتی را ترسیم میکند که در بنبستی همهجانبه گرفتار شده است؛ نظامی بحرانزده و درمانده، که پوسیدگیاش به مغز استخوان رسیده و هر لحظه در بیم از سرنگونی بهدست مردم و مقاومت سازمانیافته به خود میپیچد.
