آنچه بیانیه اخیر بیش از ۱۰۰۰ شخصیت برجسته بینالمللی -شامل رهبران سابق جهان، برندگان جایزه نوبل، و حقوقدانان تراز اول- را از یک کنش دیپلماتیک معمولی متمایز میکند، درک عمیق آنها از یک «ضرورت تاریخی» است. این بیانیه، بهرسمیت شناختن یک جایگزین سیاسی منسجم است که بر ویرانههای دو قطب استبداد سنتی و مذهبی بنا شده است.
رد همزمان دیکتاتوری دینی و حکومت اقتدارگرای پیشین
یکی از محورهای بنیادین این بیانیه، تأکید بر بلوغ سیاسی مردم ایران در رد همزمان دیکتاتوری دینی و حکومت اقتدارگرای پیشین است. این نه دوجانبه، بیانگر گذار جامعه ایران از مرحله نوستالژی کاذب به مرحله خرد انتقادی است. امضاکنندگان بینالمللی به درستی دریافتند که بازگشت به گذشته، راهحل بحران حال حاضر نیست.
مردم ایران در قیامهای خونین سالیان اخیر، پیامی صریح به جهان مخابره کردند: آینده ایران نه در باز تولید سلطنت است و نه در استمرار ولایت؛ بلکه در استقرار یک جمهوری دموکراتیک نهفته است. این بیانیه با تأکید بر این موضوع، مشروعیت بینالمللی را به جریانی پیوند میزند که نگاهش به افقهای پیشروست، نه بازگشت به مدلهای آزموده شده و شکستخورده قرن بیستم.
دولت موقت؛ مهندسی معکوس هرجومرج
بزرگترین هراس جوامع بینالمللی در مواجهه با تغییر رژیمهای توتالیتر، کابوس سوریهای شدن یا فروپاشی ساختارهای مدنی است. اهمیت راهبردی حمایت از اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت در همین نقطه تجلی مییابد. دولت موقت در این طرح، نه یک نهاد برای قبضه قدرت، بلکه یک «کاتالیزور حقوقی» برای انتقال حاکمیت است.
سپردن قدرت به صندوقهای رأی ظرف مدت ۶ ماه، نشاندهنده یک انضباط سیاسی بینظیر در تاریخ جنبشهای انقلابی است. این موضوع به جامعه جهانی اطمینان میدهد که آلترناتیو موجود، بهدنبال جایگزینی یک فرد با فرد دیگر نیست، بلکه بهدنبال جایگزینی «حاکمیت فردی» با «حاکمیت قانون» است.
تأکید صریح بر عدم نیاز به بودجه یا نیروی نظامی خارجی، پاسخی قاطع به منتقدانی است که هر گونه تغییر را به دخالت بیگانه نسبت میدهند. این بیانیه تأیید میکند که تغییر در ایران، پروژهیی است «توسط مردم و برای مردم»، که جامعه جهانی تنها وظیفه بهرسمیت شناختن حقوقی آن را برعهده دارد.
طرح ۱۰مادهای: منشور حقوقی ایران نوین
بیانیه بیش از ۱۰۰۰ شخصیت بینالمللی، طرح ۱۰مادهای خانم مریم رجوی را بهعنوان مبنای حمایت خود برگزیدهاند. این طرح فراتر از یک برنامه سیاسی، یک منشور حقوقبشری برای قرن بیست و یکم است.
حمایت بیش از ۴۰۰۰ قانونگذار از این طرح در سراسر جهان، نشان میدهد که ارزشهای طرح شده در این منشور، زبان مشترک انسان معاصر برای نیل به آزادی است.
جبهه همبستگی؛ فراخوانی برای کثرتگرایی
بیانیه بر جنبه دیگری از استراتژی مقاومت نیز دست میگذارد: «جبهه همبستگی». این رویکرد نشاندهنده آن است که شورای ملی مقاومت بهعنوان قدیمیترین ائتلاف دموکراتیک، بهدنبال انحصار نیست. دعوت از تمامی نیروهای سیاسی متعهد به سرنگونی و جمهوری، نمایانگر یک بلوغ دموکراتیک است که تکثر را نه یک تهدید، بلکه سرمایهیی برای بازسازی ایران پس از آخوندها میبیند.
ایران، لنگرگاه صلح
امضاکنندگان این بیانیه بر این باورند که صلح در خاورمیانه از تهران میگذرد. رژیم فعلی با صدور تروریسم و دخالت در امور کشورهای منطقه، امنیت جهانی را به مخاطره انداخته است. تغییر رژیم به دست مردم ایران، بهمعنای پایان یافتن جنگهای نیابتی و آغاز عصر جدیدی از همکاریهای منطقهیی است. حمایت از خانم مریم رجوی و جنبش مقاومت، در واقع سرمایهگذاری بر روی امنترین و صلحآمیزترین گزینه برای آینده خاورمیانه است.
یک واقعیت سیاسی در دسترس
ایران امروز در وضعیت «آستانهای» قرار دارد. بیانیه ۱۰۰۰ شخصیت بینالمللی، میتواند ناقوس پایان دوران مماشات و آغاز دوران اعتباربخشی به مقاومت شود. این سند تاریخی ثابت میکند که آلترناتیو دموکراتیک دیگر یک ایده در تبعید نیست، بلکه یک واقعیت سیاسی در دسترس است که آمادگی دارد مسئولیت هدایت ایران را در دوران گذار برعهده بگیرد. حمایت از دولت موقت، گامی است ضروری برای استقرار نظم و ثبات در جهانی که بیش از هر زمان دیگری به یک ایران آزاد و دموکراتیک نیاز دارد.
