این روزها حماسه قیام مردم و فشارهای بینالمللی بد بلایی سر هر دو جناح رژیم در آورده. آدم وقتی به روزنامهها و سایتهای آنها و بهخصوص اصلاح طلبها مراجعه میکند بهخوبی حالتهایی مثل سردرگمی، کلافگی، سراسیمگی، دلهره از آینده و... را احساس میکند. بسوزد پدر ترس که چه کارها که نمیکند. تا دلتان بخواهد همینطور تحلیلگر و راهحل برای آینده است که بیرون میزند. اگر فرصتی میبود و این راه کارها و راه نجات ها را مرور میکردیم خالی از لطف نبود. برای نمونه به یکی از همین راهنماییها و نسخه پیچیدنها ـ بعد از اجلاس شورای امنیت ـ اشاره میکنم:
«درباره این نشست اکتفا به چند موضوع فوق و انتقاد از آمریکا، سادهکردن اقدام خطرناکی است که آمریکا با سنتشکنی بینالمللی، تحولات داخلی یک کشور را به بالاترین مرجع بینالمللی کشاند»
(روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
در همین رابطه چند نکته را یادآوری میکند، از جمله اینکه:
«موافقت این کشورها از طرح موضوع در آن شورا تأملبرانگیز است. توجه داشته باشیم که غیر از چین و روسیه، نمایندگان دیگر کشورها نیز با ادبیاتی خاص با اغراض آمریکا درباره ایران همراهی کردند».
(روزنامه شرق ـ جاوید قرباناوغلی ـ تاریخ18دیماه 96)
و در ادامه خودش هم تأیید میکند که: «احتمالا آمریکا در رایزنیهای قبل از تشکیل جلسه، از خروجی آن آگاهی داشته و انتظار دستاورد بزرگی مانند محکومیت ایران را نداشت.»
پارامتر دیگری که مورد نگرانی این تحلیلگر اعتدالی قرار گرفته این است که جدای از بحث اتمی و موشکی و توسعهطلبی در منطقه، قرار است پارامتر دیگری وارد شود بهنام مسایل داخلی و حقوقبشر و سرکوب مخالفان.
طرح موضوع حقوقبشر به این جهت برای رژیم جدی و حیاتی است که برخلاف برجام، در این مورد نه تنها بین اروپا و آمریکا اختلافنظری نیست بلکه وحدت نظر وجود دارد. بله طرح حقوقبشر برای رژیم در حکم جن است و بسم الله، و بهشدت از طرح آن هراس دارد. به این جمله تحلیلگر حکومتی توجه کنید:
«افزودهشدن مسائل داخلی، حقوقبشر و ادعای سرکوب مخالفان و معترضان و طرح آن در سطح بینالمللی، دور جدیدی از ایرانهراسی را احیا کرده و مانعی جدی در پیشبرد اهداف سیاست خارجی کشورمان در منطقه و جهان خواهد شد» (روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
در ادامه تحلیلگر میپذیرد که چنانچه طرح موضوع ایران و قیام در شورای امنیت، بهخاطر بینالمللی کردن مسایل داخلی ایران باشد، این یک موفقیت ولو کوچک برای آمریکا بوده و ترس خودش و جناحش را از اقداماتی مانند طرح موضوع اعتراضات داخلی و سرکوب شهروندان در شورای حقوقبشر سازمان مللمتحد ابراز میکند.
و اما حرف اصلی تحلیلگر و در واقع کانون وحشت او را در پاراگراف زیر میتوان دریافت:
«رصد اقدامات نهادهای تصمیمگیر آمریکا در ارتباط با ایران و تحرکات و اظهارات ناصواب متحدان آن، نمایانگر اتحادی نامیمون است. اتحادی بین مخالفان و آمادهسازی منطقه و جهان برای اقدامی شرورانه درباره ایران است که باید آن را جدی گرفت و تا قبل از رسیدن تحولات به نقطه بازگشتناپذیر، از بروز فاجعهای دیگر در منطقه جلوگیری کرد» (روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
به بیانی ساده اینکه آقا کار به همین سادگیها خاتمه نیافته و برای نظام مقدس در منطقه خوابهایی دیدهاند که خیلی ترسناک است. بهخصوص که پای مخالفان هم در میان بوده و ملت هم در کمین فرصتهای مناسب برای کله پا کردن حکومت هست.
در پایان به راه کار و نسخهای که این دیپلومات ارشد نظام برای رژیم آخوندی میپیچد توجه کنید، بهنظر من این راهحلهای باسمهای همان سردرگمی و دلهرهای را که در ابتدای گفتار بیان شد برجسته میکند:
«گذر از این شرایط نیازمند عقلانیت، برنامهریزی، اعتماد و تکیه به مردم، عزم راسخ برای مبارزه با فساد و ازبینبردن روحیه ناامیدی به آینده است. مردم همچون گذشته آماده تحمل فشارهای معیشتی هستند مشروط به اینکه فقر هم عادلانه توزیع و سرمایههای کشور بهصورتی شفاف برای توسعه ایران و آیندهای روشن برای جوانان هزینه شود». (روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
نگاهی به عبارات بکار برده شده پوشالی بودن راهحلها را برملا میکند، بله به این میگویند معجزه قیام که دشمن را در هر اسم و رسمی وادار به بیرون ریختن ماهیت خود کرده و راه دجال گری را میبندد. آخر در یک حاکمیت وحشی و دزد و غارتگرکه کسی سراغ عقلانیت و برنامهریزی... نمیرود! چه کسی در این رژیم سراپا فاسد میخواهد با فساد مبارزه کند؟ کدام مبارزه با فساد در این حاکمیت آلوده سراغ دارید؟ از کوزه همان برون تراود که در اوست. باید غده سرطانی را جراحی و خارج کرد.
با وجود بذل و بخشش سرمایههای مملکت در سوریه، عراق، یمن... و اختلاسهای میلیاردی و مستمرکدام سرمایه کشور باقی مانده است که تو بخواهی برای توسعه و آینده روشن جوانان هزینه کنی؟
پاسخ بکار بردن عبارت خندهدار «تکیه به مردم» که در راه کارهایش آورده، این است که این رژیم از روزهای اول بعد از 22بهمن 57که ما یادمان میاید، با تکیه به چوب و چماق و سنگ با مردم صحبت میکرد که بعدها به سلاح سرد و گرم ارتقا یافت. نمونهاش همین قیامی که در آن هستیم. با چه زبانی با تظاهرات مسالمتآمیز مردم صحبت کرد؟
بلاهت هم حد و مرزی دارد. ضمنا از جیب مردم هم خرج میکند که: «مردم همچون گذشته آماده تحمل فشارهای معیشتی هستند» باین میگویند هذیان گویی، آخر مردم بخواهند یا نخواهند فشارهای معیشتی به آنها تحمیل شده و میشود.
در واقع همه این لاطائلات را تحلیلگر میگوید چون رویش نمیشود یا میترسد حرف ته دلش را بزند، وقتی میگوید «اتحادی بین مخالفان و آمادهسازی منطقه و جهان برای اقدامی شرورانه درباره ایران است که باید آن را جدی گرفت و تا قبل از رسیدن تحولات به نقطه بازگشتناپذیر، از بروز فاجعهای دیگر در منطقه جلوگیری کرد» یعنی آقاجان بیا و زهر برجام منطقهیی را هم بخور وگرنه به نقطه بازگشتناپذیر یعنی سرنگونی میرسیم و ملت فاتحهی ما را میخوانند. ولی نمیداند که آقا از او و همپالگیهایش عاقلتر بوده و اینقدرها عقلش میرسد و میفهمد که پذیرش برجام منطقهیی چیزی با سرنگونی فاصله ندارد.
بله حرف ما یعنی مردم و مقاومت ایران و قیام آفرینان این روزها با خامنهای و رژیمش هم همین است که بازگشتی متصور نیست و باید همهتان گورتان را گم کرده و به جهنم بروید.
پیروز باشید
م-ایمان
«درباره این نشست اکتفا به چند موضوع فوق و انتقاد از آمریکا، سادهکردن اقدام خطرناکی است که آمریکا با سنتشکنی بینالمللی، تحولات داخلی یک کشور را به بالاترین مرجع بینالمللی کشاند»
(روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
در همین رابطه چند نکته را یادآوری میکند، از جمله اینکه:
«موافقت این کشورها از طرح موضوع در آن شورا تأملبرانگیز است. توجه داشته باشیم که غیر از چین و روسیه، نمایندگان دیگر کشورها نیز با ادبیاتی خاص با اغراض آمریکا درباره ایران همراهی کردند».
(روزنامه شرق ـ جاوید قرباناوغلی ـ تاریخ18دیماه 96)
و در ادامه خودش هم تأیید میکند که: «احتمالا آمریکا در رایزنیهای قبل از تشکیل جلسه، از خروجی آن آگاهی داشته و انتظار دستاورد بزرگی مانند محکومیت ایران را نداشت.»
پارامتر دیگری که مورد نگرانی این تحلیلگر اعتدالی قرار گرفته این است که جدای از بحث اتمی و موشکی و توسعهطلبی در منطقه، قرار است پارامتر دیگری وارد شود بهنام مسایل داخلی و حقوقبشر و سرکوب مخالفان.
طرح موضوع حقوقبشر به این جهت برای رژیم جدی و حیاتی است که برخلاف برجام، در این مورد نه تنها بین اروپا و آمریکا اختلافنظری نیست بلکه وحدت نظر وجود دارد. بله طرح حقوقبشر برای رژیم در حکم جن است و بسم الله، و بهشدت از طرح آن هراس دارد. به این جمله تحلیلگر حکومتی توجه کنید:
«افزودهشدن مسائل داخلی، حقوقبشر و ادعای سرکوب مخالفان و معترضان و طرح آن در سطح بینالمللی، دور جدیدی از ایرانهراسی را احیا کرده و مانعی جدی در پیشبرد اهداف سیاست خارجی کشورمان در منطقه و جهان خواهد شد» (روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
در ادامه تحلیلگر میپذیرد که چنانچه طرح موضوع ایران و قیام در شورای امنیت، بهخاطر بینالمللی کردن مسایل داخلی ایران باشد، این یک موفقیت ولو کوچک برای آمریکا بوده و ترس خودش و جناحش را از اقداماتی مانند طرح موضوع اعتراضات داخلی و سرکوب شهروندان در شورای حقوقبشر سازمان مللمتحد ابراز میکند.
و اما حرف اصلی تحلیلگر و در واقع کانون وحشت او را در پاراگراف زیر میتوان دریافت:
«رصد اقدامات نهادهای تصمیمگیر آمریکا در ارتباط با ایران و تحرکات و اظهارات ناصواب متحدان آن، نمایانگر اتحادی نامیمون است. اتحادی بین مخالفان و آمادهسازی منطقه و جهان برای اقدامی شرورانه درباره ایران است که باید آن را جدی گرفت و تا قبل از رسیدن تحولات به نقطه بازگشتناپذیر، از بروز فاجعهای دیگر در منطقه جلوگیری کرد» (روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
به بیانی ساده اینکه آقا کار به همین سادگیها خاتمه نیافته و برای نظام مقدس در منطقه خوابهایی دیدهاند که خیلی ترسناک است. بهخصوص که پای مخالفان هم در میان بوده و ملت هم در کمین فرصتهای مناسب برای کله پا کردن حکومت هست.
در پایان به راه کار و نسخهای که این دیپلومات ارشد نظام برای رژیم آخوندی میپیچد توجه کنید، بهنظر من این راهحلهای باسمهای همان سردرگمی و دلهرهای را که در ابتدای گفتار بیان شد برجسته میکند:
«گذر از این شرایط نیازمند عقلانیت، برنامهریزی، اعتماد و تکیه به مردم، عزم راسخ برای مبارزه با فساد و ازبینبردن روحیه ناامیدی به آینده است. مردم همچون گذشته آماده تحمل فشارهای معیشتی هستند مشروط به اینکه فقر هم عادلانه توزیع و سرمایههای کشور بهصورتی شفاف برای توسعه ایران و آیندهای روشن برای جوانان هزینه شود». (روزنامه شرق تاریخ 18دیماه 96)
نگاهی به عبارات بکار برده شده پوشالی بودن راهحلها را برملا میکند، بله به این میگویند معجزه قیام که دشمن را در هر اسم و رسمی وادار به بیرون ریختن ماهیت خود کرده و راه دجال گری را میبندد. آخر در یک حاکمیت وحشی و دزد و غارتگرکه کسی سراغ عقلانیت و برنامهریزی... نمیرود! چه کسی در این رژیم سراپا فاسد میخواهد با فساد مبارزه کند؟ کدام مبارزه با فساد در این حاکمیت آلوده سراغ دارید؟ از کوزه همان برون تراود که در اوست. باید غده سرطانی را جراحی و خارج کرد.
با وجود بذل و بخشش سرمایههای مملکت در سوریه، عراق، یمن... و اختلاسهای میلیاردی و مستمرکدام سرمایه کشور باقی مانده است که تو بخواهی برای توسعه و آینده روشن جوانان هزینه کنی؟
پاسخ بکار بردن عبارت خندهدار «تکیه به مردم» که در راه کارهایش آورده، این است که این رژیم از روزهای اول بعد از 22بهمن 57که ما یادمان میاید، با تکیه به چوب و چماق و سنگ با مردم صحبت میکرد که بعدها به سلاح سرد و گرم ارتقا یافت. نمونهاش همین قیامی که در آن هستیم. با چه زبانی با تظاهرات مسالمتآمیز مردم صحبت کرد؟
بلاهت هم حد و مرزی دارد. ضمنا از جیب مردم هم خرج میکند که: «مردم همچون گذشته آماده تحمل فشارهای معیشتی هستند» باین میگویند هذیان گویی، آخر مردم بخواهند یا نخواهند فشارهای معیشتی به آنها تحمیل شده و میشود.
در واقع همه این لاطائلات را تحلیلگر میگوید چون رویش نمیشود یا میترسد حرف ته دلش را بزند، وقتی میگوید «اتحادی بین مخالفان و آمادهسازی منطقه و جهان برای اقدامی شرورانه درباره ایران است که باید آن را جدی گرفت و تا قبل از رسیدن تحولات به نقطه بازگشتناپذیر، از بروز فاجعهای دیگر در منطقه جلوگیری کرد» یعنی آقاجان بیا و زهر برجام منطقهیی را هم بخور وگرنه به نقطه بازگشتناپذیر یعنی سرنگونی میرسیم و ملت فاتحهی ما را میخوانند. ولی نمیداند که آقا از او و همپالگیهایش عاقلتر بوده و اینقدرها عقلش میرسد و میفهمد که پذیرش برجام منطقهیی چیزی با سرنگونی فاصله ندارد.
بله حرف ما یعنی مردم و مقاومت ایران و قیام آفرینان این روزها با خامنهای و رژیمش هم همین است که بازگشتی متصور نیست و باید همهتان گورتان را گم کرده و به جهنم بروید.
پیروز باشید
م-ایمان
