در آستانه گردهمایی عظیم ۳۰ خرداد در پاریس، انتشار بیانیه مشترک ۷۸ برنده جایزه نوبل خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد، از اهمیت خاصی برخوردار است.
نخبگان و وجدانهای بیدار جهان، با ایستادن در لبه مقدم جبهه حامیان مقاومت ایران، مرزبندیهای تاریخی انقلاب دموکراتیک مردم ایران را بهرسمیت شناخته و مهر باطلی بر تمام سرمایهگذاریهای رژیم و بقایای استبداد سلطنتی کوبیدند.
نوبلیستهای جهان در این بیانیه با اشاره به موج جنونآمیز اعدامها پس از قیام دیماه، با صراحت اعلام کردند: «رژیم ایران موج جدیدی از اعدام دهها تن از زندانیان سیاسی را آغاز کرده است» و تصریح کردند که در میان قربانیان «افرادی با اتهاماتی نظیر شرکت در اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶، فعالیتهای سیاسی یا عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران بهچشم میخورند».
دانشمندان برجسته جهان با به چالش کشیدن سیاست رخوتبار مماشات، بر ضرورت اقدام فوری تأکید کرده و نوشتند: «سکوت بینالمللی بهمثابه چراغ سبزی برای رژیم است؛ و هر روز که این چراغ روشن بماند، طناب دار جدیدی بر گردنی فشرده میشود». آنها ضمن مطالبهٔ توقف فوری اعدامها و آزادی زندانیان سیاسی، پیوند استراتژیک بیانیه خود با خروش ۳۰ خرداد را اینگونه ترسیم کردند: «در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶ که بهعنوان روز شهدا و زندانیان سیاسی نامگذاری شده، جمعیت عظیمی از ایرانیان و حامیان ایران آزاد در پاریس گرد هم میآیند تا خواسته نجات جان زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را با صدایی که نادیده گرفتن آن غیرممکن است به گوش جهان برسانند... آنچه در پاریس فریاد زده خواهد شد، دقیقاً همان چیزی است که این بیانیه بر آن تأکید دارد».
یکی از فرازهای مهم این بیانیه، مسدود کردن راه بر آلترناتیوهای فیک و دستساز و بازتولید دیکتاتوری است. این بخشی از مانیفست نخبگان جهان در حمایت از آلترناتیو دموکراتیک و نفی هر نوع استبداد است. آنان به صراحت اعلام کردند: «ما باور داریم که دستیابی به دموکراسی در ایران باید به دور از جنگ، مداخله نظامی خارجی و هر گونه باز تولید استبداد، چه در پوشش سلطنت و چه در قالب حاکمیت دینی، محقق شود».
این دانشمندان با عبور از این دوگانه منحوس (شاه و شیخ)، چشمانداز نجات ایران را در این قاب ترسیم کردند: «برنامه ارائهشده توسط شورای ملی مقاومت ایران برای تشکیل دولت موقت و انتقال حاکمیت به مردم، که در طرح ۱۰ مادهای خانم مریم رجوی تبیین شده است، چشماندازی روشن برای گذار دموکراتیک ارائه میدهد».
تلاقیِ بیانیه نوبلیستها با کهکشان پاریس، فراخوان آشکاری به جامعه جهانی است تا چشم خود را بر واقعیت روی زمین ایران نبندد و حق مشروع مقاومت برای سرنگونی نظام اعدام و قتلعام در بالاترین مراجع بینالمللی بهرسمیت شناخته شود.
