افزایش ۱۰۰ درصدی قیمت نان، فراتر از یک بحران معیشتی، نشانگر ورود جامعهٔ ملتهب ایران به فاز جدید بحران و انفجار اجتماعی است. نان بهمثابه مهمترین کالای استراتژیک و مرز میان بقا و نابودی قشر فقیر و زحمتکش، امروز توسط رژیمی غارت میشود که تمام سرمایههای کشور را در خدمت سرکوب، جنگافروزی و پروژههای بقای ولایت فقیه به کار گرفته است.
سایت حکومتی دنیای اقتصاد در شمارهٔ سوم تیر ماه به صراحت اعتراف کرد: در یک رکورد تاریخی «بر اساس مصوبه جدید، نرخ نان لواش از ۱۴۰۰ به ۲۷۰۰ تومان، بربری از ۵۳۰۰ به ۱۰۰۰۰ تومان، تافتون از ۲۳۰۰ به ۴۵۰۰ تومان و نان سنگک از ۷۴۰۰ به ۱۵۵۰۰ تومان اصلاح قیمت داشته است».
سران فاسد و کارگزاران غارتگرش خوب میدانند که بازی با قیمت نان در مناطق فقیرنشین بهسرعت تبدیل به چاشنی انفجار میشود؛ به همین خاطر تلاش میکنند این جراحی را با ترس و لرز انجام دهند تا بتواند هزینهٔ سیاسی آن را مدیریت کند. به همین خاطر از ابتدای سال در اشکال مختلف خبر گرانی نان را منتشر و تکذیب کردند. اما واقعیت روی زمین، نشان میدهد که کارگزاران وارفتهٔ نظام در کابوس تکرار «قیام دی» و هراس از «قیام گرسنگان» به خود میلرزند.
روزنامهٔ حکومتی جهان صنعت با اشاره به قیام دی که از بازار شروع شد و میرفت تا تمامیت نظام را جارو کند اعتراف کرد: «۶۰ درصد جامعه دیگر تاب و توان فشار اقتصادی را ندارد... آن تحولات حتی ممکن بود حاکمیت را بهسمت فروپاشی سوق دهد و امروز امکان اشتباه دیگری نداریم؛ باید خود را برای قیام گرسنگان آماده کنیم».
این اعترافات نشان میدهد حاکمیت در استیصال کامل، بر طنابی باریک میان غارت مردم و ترس از شورش حرکت میکند؛ طنابی که با کارد قیام، در شرف گسستن است.
در جامعهیی که نان با قیمت گلوله معامله میشود، فریاد گرسنگی بیپاسخ نمیماند. بیعلت نیست که ولایت وارفتهٔ نظام از دل همین بحران، سایه حرکت لشگر گرسنگان را میبیند.
خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیدهٔ مقاومت ایران پس از انتشار خبر گرانی نان طی پیامی خاطرنشان کرد: «تحت حاکمیت فاشیسم دینی تودههای مردم دیگر دسترسی به نان هم نخواهند داشت، اما سرمایههای کشور در خدمت سرکوب و جنگافروزی خارجی و دیگر پروژههایی که هدفش بقای نظام منحوس ولایت فقیه است، به کار گرفته میشود. در حالی مردم ایران از گرسنگی رنج میبرند که سردمداران این رژیم و فرزندان و وابستگانشان از بیشترین و بهترین امکانات در داخل و یا خارج ایران برخوردارند. تنها راه شورش و قیام در برابر جباران حاکم بر ایران است».
