همزمان با برگزاری اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، خیابانهای این شهر شاهد گردهمایی بزرگ و پرشور ایرانیان آزاده و حامیان مقاومت دموکراتیک بود. این اجتماع گسترده در اعتراض به حضور دیپلماتیک سران جمهوری اسلامی در این نهاد بینالمللی و با هدف نفی سیاستهای سازشکارانه غرب سامان یافت. در میان سخنرانان بینالمللی، رودی جولیانی، شهردار پیشین نیویورک، حقوقدان برجسته و دادستان نام آشنای ضد مافیا، سخنرانی جامع و پرحرارتی در دومین روز این تظاهرات ایراد کرد. او با استناد به سالها تجربه قضایی خود، ماهیت اصلاحناپذیر حکومت تهران، ریشههای استبداد تاریخی و توانمندی تشکیلاتی جایگزین دموکراتیک را تبیین کرد.
تناقض دیپلماسی در سازمان ملل؛ تریبون دادن به «رژیم ترور»
رودی جولیانی سخنان خود را با طرح تناقض حضور سران رژیم در نیویورک آغاز نمود؛ جایگاهی که متعلق به نمایندگان واقعی صلح و ملتهاست. او مشروعیت حضور مسعود پزشکیان را در مجمع عمومی به چالش کشید و اظهار داشت:
«پزشکیان در سازمان ملل سخنرانی میکند و پیدرپی دروغ میگوید. او نیز یک قاتل و تروریست است که دستانش به خون آلوده است. هماکنون نیز آنان به اعدامها در ایران و اصفهان ادامه میدهند و زنان جوان را به کام مرگ میفرستند. چگونه برای سازمان ملل پذیرفتنی است که چنین فردی را در جمع خود بپذیرد؟»
او این استمرار جنایات را واقعیتی ادامهدار از سال ۱۳۶۰ دانست و بر اراده قطعی برای تغییر بنیادین پافشاری کرد:
«از سال ۱۹۸۱ تاکنون این وضعیت ادامه داشته و شما نیز به اعتراضات خود ادامه دادهاید. ما اینجا گرد آمدهایم تا اعلام کنیم این رژیم ترور باید به پایان برسد و تغییر رژیم باید محقق شود».
نفی هر گونه بازگشت به استبداد گذشته
شهردار پیشین نیویورک ریشه بحرانهای امروز را در تحمیل بیش از یک قرن ساختارهای خودکامه بر مردم ایران دانست. او با رد قاطع هر گونه آلترناتیو وابسته به دیکتاتوری ساقطشده پهلوی، بر پیوند تاریخی اراده مردم برای رهایی از تمام اَشکال تمامیتخواهی تأکید کرد:
«این همان حقی است که بریتانیا و سپس سازمان سیا در اوایل قرن بیستم از شما سلب کردند؛ آنان شاه را بر سر کار آوردند که یک دیکتاتور بود و حکومتش سالها ادامه یافت. اکنون نیز فرزند او که در تمام عمر شغلی نداشته، با اموالی زندگی میکند که از مردم شما به سرقت رفته است... آیا قرار است از یک حکومت تئوکراتیک مذهبی وارد یک سلطنت ساختگی شویم؟ اگر بناست راهی انتخاب شود، ما خواهان یک دموکراسی منتخب هستیم».
وی همچنین اتکا به بقایای نهادهای سرکوب و ادعای ارتباط با سپاه پاسداران را توجیهناپذیر دانست و خاطرنشان کرد که همکاری با یک سازمان تروریستی، در نظامهای حقوقی جرمی نابخشودنی بهشمار میآید.
بیهودگی مذاکره با بنیادگرایان
بخش مهمی از سخنرانی جولیانی به نقد استراتژی مماشات، امتیازدهی و پرداخت پول نقد به حاکمیت تهران در دورههای مختلف دولتهای غربی اختصاص داشت. وی تأکید کرد که تزریق سرمایه به حاکمان کنونی، بهطور مستقیم به تغذیه ماشین ترور در منطقه بدل میشود:
«یک طرف باید چند بار به شما دروغ بگوید تا مانع تکرار آن شوید؟ آنان از سال ۱۹۷۹ پیوسته دروغ گفتهاند... مذاکره با این افراد بیفایده است؛ زیرا آنان تروریست، قاتل و متعصبان مذهبی هستند. این کار دقیقاً همانند بستن پیمان با هیتلر است. در تاریخ، توافق با هیتلر منعقد شد، اما نتیجه آن کشته شدن میلیونها انسان بیگناه بود».
رودی جولیانی با تکیه بر تجارب خود در پیگرد باندهای تبهکار مافیایی در نیویورک افزود:
«من بخش اعظم زندگی حرفهیی خود را در ردای دادستانی گذراندهام و بهخوبی میدانم که چگونه باید با قاتلان برخورد کرد، بهویژه کسانی که به دلایل سیاسی دست به جنایت میزنند و زنان بیگناه را میکشند. تصور کنید من با مافیا پای میز مصالحه مینشستم؛ این اقدامی جنونآمیز بود».
سازمانیافتگی و آمادگی جایگزین دموکراتیک
جولیانی در پاسخ به شبههافکنیها پیرامون پیامدهای سقوط حاکمیت و نبود نهادهای جایگزین، بر ۴۰ سال سازمانیافتگی و آمادگی عملیاتی شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین خلق تأکید کرد:
«چهار دهه است که مجاهدین خلق و دیگران با دقت فراوان بر روی یک آلترناتیو کار کردهاند؛ بدیلی که تحت هدایت خانم مریم رجوی شکل گرفته است. در واقع یک دولت موقت شکل گرفته و آماده است... چنانچه رژیم سرنگون شود، فردای آن روز مدارس باز خواهند بود، وسایل حمل ونقل به حرکت خود ادامه خواهند داد و ظرف مدت شش ماه انتخابات آزاد برگزار خواهد شد».
وی در این سخنرانی سهم مقاومت ایران در جلوگیری از تسلیحاتی شدن برنامههای منطقهیی را ستود و نقش آن را غیرقابل جایگزین توصیف کرد:
«این سازمان مجاهدین خلق بود که برای نخستین بار غنیسازی رژیم را کشف و افشا کرد؛ نه نهادهای اطلاعاتی آمریکا، نه اسراییل و نه سازمان ملل. آنان سایتهای نطنز و اراک را در سال ۲۰۰۲ افشا کردند و از آن زمان تاکنون بیش از ۱۳۰ افشاگری اساسی انجام دادهاند».
او با اشاره به اعترافات مکرر سران امنیتی و قضایی رژیم، از جمله اظهارات خامنهای، رئیسی و وزیر اطلاعات درباره گستره نفوذ کانونهای شورشی، خاطرنشان ساخت که تهدید اصلی ساختار حاکم، اراده سازمانیافته همین نیروی مقاوم است.
حمایت سیاسی بیقیدوشرط؛ چشمانداز رهایی در تهران
در پایان، رودی جولیانی اصول ۱۰ مادهای خانم مریم رجوی را منشور جامع یک کشور پیشرفته دانست؛ برنامهیی متضمن جدایی نهاد دین از حکومت، آزادیهای اجتماعی، برابری حقوق زنان و لغو کامل سیاستهای اتمی. وی یادآور شد که ملت ایران و نیروهای رهاییبخش نیازی به مداخله نظامی خارجی ندارند:
«سازمان مجاهدین خلق نیازی به نیروی نظامی خارجی ندارد و هرگز چنین تقاضایی را مطرح نکرده است؛ آنان حتی خواستار پول نیز نشدهاند. تنها خواست آنان همان مطالبهای است که رونالد ریگان در قبال همبستگی لهستان در پیش گرفت؛ یعنی اعلام رسمی اینکه ما در کنار شما ایستادهایم و از عدالت و آزادی دفاع میکنیم».
او سخنرانی خود را با اراده شخصی برای وفاداری به این همبستگی سیاسی خاتمه داد و اطمینان بخشید که بهرغم تمامی موانع و مخاطرات، تا تحقق آزادی در کنار مردم ایران باقی خواهد ماند و در فردای آزادی، دوشادوش آنان در خیابانهای تهران گام برخواهد داشت.
