امتداد اعتصاب غذای سازمان‌یافته زندانیان در صد و چهل و سومین هفتهٔ متوالی در ۶۶ زندان سراسر کشور، آن هم در مواجهه مستقیم با موج جنون‌آمیز اعدامها ـ از جمله به دار آویختن دست‌کم ۷۲ تن تنها از ابتدای مهرماه، صدور مجدد حکم اعدام زندانی سیاسی و هشدار عفو بین‌الملل درباره خطر قریب‌الوقوع اعدام ۲۰ تن از معترضان خیزش دیماه ـ نشان‌دهنده پایداری پرشکوه زندانیان و ابعاد وحشت و جنایت رژیم برای مهار خشم جامعه است.
اما همراهی شخصیت‌های برجسته و مؤثر سیاسی، حمایت ارگانهای حقوق‌بشری و پیوستن مقامات ارشد سازمان ملل متحد به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، یک گام بلند و دومینوی حقوقی-سیاسی «نه به اعدام» را در سطح جهانی رقم زده است.
اقدام بی‌سابقه و پیوستن جینا رومرو (گزارشگر ویژه آزادی اجتماعات) در ۲۱ مهر ماه به این کارزار و متعاقباً لئوپولدو مالدونادو گوتیرس (گزارشگر ویژه حق آزادی عقیده و بیان) در ۲۷ مهر، محاسبات امنیتی رژیم برای عادی کردن مجازات غیرانسانی اعدام در عرصهٔ دیپلماتیک را فرو ریخت.
پافشاری و تأکید جینا رومرو بر این‌که: «با اعضای سازمان مجاهدین خلق، خانواده‌های تمامی زندانیان اعدام‌شده و همه محکومان به اعدام اعلام همبستگی می‌کنم» و تصریح مالدونادو گوتیرس بر قتل‌عام «۳۰ هزار زندانی سیاسی اعدام شده» در سال ۶۷ به‌عنوان «تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر ایران»، تلاش‌های بقایای شاه و مزدوران شیخ را برای ایجاد انحراف در کارزار جهانی زندانیان ناکام گذاشت.
در بخشی از بیانیهٔ صد و چهل و سومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که ۲۸ مهر منتشر شد، آمده است: «حمایت‌های گسترده روزهای اخیر از کارزار و مخالفت با مجازات اعدام به‌مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام نشان داد که صدای اعتراض به این مجازات ضدانسانی هم‌چنان بلندتر می‌شود و همبستگی با زندانیان محکوم به اعدام گسترش می‌یابد».
اعتراض و پراتیک‌های هفتگی خانواده‌های زندانیان، حمایت‌های بین‌المللی از کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و پیوند گزارشگران ویژهٔ ملل متحد به این کارزار، دادخواهی زندانیان را به ارکان اصلی تصمیم‌گیری بین‌المللی متصل کرده است. اهمیت این خیزش سیاسی در آن است که کارشناسان سازمان ملل با توصیف این وضعیت به‌عنوان بالاترین میزان تمرکز اعدام‌های سیاسی طی نزدیک به چهار دهه گذشته، صراحتاً افشا کردند که دستگاه قضایی ولایت فقیه از مجازات اعدام دقیقاً برای سرکوب مردم و تحرکات سازمان‌یافته علیه تمامیت نظام استفاده می‌کند.
پیام رسای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به جامعه جهانی این است که زمان محکومیت‌های لفظی و بیانیه‌های تشریفاتی به پایان رسیده و ارکان سازمان ملل باید با اتخاذ اقدام‌های الزام‌آور و انزوای همه‌جانبهٔ دیپلماتیک، ماشین اعدام آخوندها را متوقف سازند.
