در بازار سیاست، بعضی کالاها حتی با بستهبندی نو هم خریدار ندارند؛ مخصوصاً وقتی کالایی تاریخ مصرفش گذشته باشد. به همین خاطر سفر بچهٔ شاه به ایتالیا با موجی از اعتراض و هشدار و مضحکهٔ شخصیتهای سیاسی و رسانههای ایتالیایی مواجه شد.
کوریره دلاسرا ضمن انعکاس «محکومیت قاطع» انجمن زنان دموکراتیک ایرانی در ایتالیا نوشت: «تنها دلیل شناختهشدن رضا پهلوی میراث شوم پدر اوست. دیکتاتوری که قدرت خود را از طریق نظام تکحزبی و با اتکا به یک دستگاه امنیتی مخوف بهنام ساواک حفظ میکرد».
تودی پلیتیکا درباره واکنشهای اعتراضی نسبت به سفر بچه شاه به ایتالیا نوشت: انتقادهای شدیدی از درون حزب حاکم جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا هم شنیده میشود. سناتور حزب برادران ایتالیا، جولیو ترتزی، بهطور مستقیم به بازدید رضا پهلوی از ایتالیا حمله کرد و با یادآوری این ضربالمثل ایتالیایی که «هر چه پدر هست پسر هم همان است»، بچه شاه را نماینده یک رژیم دیکتاتوری که هزاران ایرانی را کشته توصیف کرد.
انجمن پارتیزانهای کونئو این سفر را توهینی آشکار به مردم ایران توصیف کرد و طی بیانیهیی رسمی نوشت: «ما بدین وسیله شگفتی و نگرانی خود را نسبت به حضور رضا پهلوی فرزند شاه سابق ایران در ایتالیا ابراز میکنیم. مشروع شمردن فرزند شاه در این شرایط، کاملاً نابهجا و اهانت به مردمی است که برای یک جمهوری دموکراتیک، آزاد و مبتنی بر جدایی دین و دولت مبارزه میکنند».
در این میان انجمن حقوقبشری به قابیل دست نزنید چند دهه شلاق و شقاوت شاه و شیخ را در تیتری معنادار بهنمایش گذاشت: «جایگیزینی عمامه ملاها با تاج شاه؟»
در بخشی از بیانیهٔ این انجمن آمده است: «رضا پهلوی اخیراً و بهطور مکرر اعلام کرده که قصد دارد ایران را با بخشهایی از سیستم امنیتی کنونی اداره کند؛ یعنی همان سپاه پاسداران که اخیراً از سوی اروپا نیز، مورد محکومیت قرار گرفته است. ایتالیا باید بین دلتنگان بازگشت دیکتاتوری و کسانی که واقعاً برای آزادی، عدالت و کرامت مبارزه میکنند، تمایز قائل شود».
اعتراض و محکومیت سفر بچهٔ شاه به ایتالیا محدود به احزاب و رسانههای این کشور نمیشود. الیزابتا زامپاروتی در اینباره میگوید: «پهلوی از گذشتهیی که با سرکوب، شکنجه و نقض حقوق اساسی مردم همراه بوده فاصله نمیگیرد و آشکارا از آن میراث دفاع میکند. حمایت واقعی از مردم ایران یعنی ایستادن در کنار کسانی که هم با رژیم شاه و هم با رژیم ملاها مبارزه کردهاند؛ همانطور که مقاومت ایران نزدیک به پنجاه سال است چنین میکند».
نتیجه اینکه؛ کالای بنجلی که ۵۰سال از تاریخ مصرفش گذشته است... جایی در آینده ندارد!