بعضی روزها و رخدادهایشان فکر کردنی و درسآموزند و هر سال باید گرامیشان داشت. تفکر و تأمل دربارهی این روزها و رخدادهایشان ما را به حوادثی میبرند که در شمول سرمایهها و اندوختههای تاریخی و ملی ملتها هستند. این روزها معمولاً از داغ و از عشق، از هجران و از وصال و از غمهای بزرگ و سپس شادیهای شکوهمند میآیند. چنین روزهایی خودشان روزگاریاند.
این روزها و روزگارانش همواره از کشاکش اصالت و ابتذال میآیند. تردیدی نباید کرد که جهان ما عرصهی مداوم این کشاکش است.
و تاریخ ورق خورد و روز ۳ ژوئیه ۲۰۰۳ / ۱۲ تیر ۱۳۸۲ از روزهای داغ و عشق، هجران و وصال و از غمهای بزرگ و سپس شادیهای شکوهمند آمد. آمدنش، شکستن پیاپیِ زنجیر معاملهها و وسعت دسیسهها بود. چنان وسعت و زنجیرهای از معامله برای سربریدن مقاومت برای آزادی را فقط با وسعت پایداری، ژرفای مقاومت و ارتفاع فدای همهجانبه میشد پاسخ داد. پاسخ همهجانبه داده شد و هیمنهی معامله و دسیسه و زدوبند درهمشکست. لبخند مریم رجوی در بعدازظهر روز ۳ ژوئیه در میان انبوه جمعیت بهاستقبال آمده، نماد تجسمیافتهی پاسخ همهجانبه و پیروزی بر حلقات دسیسه بود.
اصالت پایداری بر حق آزادی و اختیار، سماجت بر حقانیت قانونی و حقوقبشری و پافشاری بر استقلال سیاسی، عواملی هستند که بیش از ۴۵ سال است وفاداریِ به آنها، انواع آزمایشها را بر سر راه مقاومت بزرگ ایران قرار داده است. علت موفقیت نهایی در این مصاف داخلی و بینالمللی، همان رمز و راز تفکرآمیز و تأملبرانگیر پیرامون روزها و رخدادهایی است که خود بهتنهایی روزگاریاند درسآموز و هماره گرامیداشتنی.
این درس و این گرامیداشت، از خود اصالت و پرسشگری و جاذبه ساطع میکند. اموری که پاسخ سرگشتگیها در افول اصالتها و مفاهیم است. تردید نباید داشت که رخدادها از ۱۷ ژوئن تا ۳ ژوئیه ۲۰۰۳ / ۲۷ خرداد تا ۱۲ تیر ۱۳۸۲ بهسان مغناطیسی میماند که نسل مشتاق نجات ایران از هرگونه دیکتاتوری را بر گرد خود فرامیخواند؛ چرا که نسلی که دنبال حقیقت میان جبهههای گوناگون سیاسی در ایران است، همواره خود را در معرض دو جبههی صددرصد رودرروی هم میبیند. در آن فاصلهی روزها، چیزی جز نبرد بزرگ و همهجانبه میان مقاومت ایران و رژیم ملایان و همدستان دسیسهگر و معاملهگرش نبود. پس از ۱۷ ژوئن و بهدنبال آن روز بزرگ پیروزی در ۳ ژوئیه، شاهدیم که سالبهسال نسلهای جدید، حقیقت بیشتری را میان این مقاومت و حاکمیت آخوندی کشف میکنند و جذب راه و استراتژی و آرمان این مقاومت میشوند. بخشی از حامیان گستردهی مقاومت بزرگ ایران در روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ در پاریس را نسل جدید مشتاق کشف حقیقت در صحنهی سیاسی ایران تشکیل میدادند. اینها محصول وسعت پایداری، ژرفای مقاومت و ارتفاع فدای همهجانبه و مداوم طی ۴۵ سال گذشته هستند که تحقق ۳ ژوئیه یکی از قلههای آن بود.
حقانیت و اصالت یک مبارزهی طولانی، از ۱۷ ژوئن تا ۳ ژوئیه مهر قاطع تاریخی خورد. از آن پس پافشاری مقاومت ایران بر قانون و هماوردی با طرفهای کودتا از طریق قانون و حقوق بینالملل، پس از سالها کشاکش، درنهایت بهنفع مقاومت ایران و پوچیِ پروندهی دستساز ملایان و خودفروختگان و معاملهگران به پایان رسید.
روز ۳ ژوئيه ۲۰۰۳ محصول روزهایی بود که عاطفه، وظيفه، همت و غيرت ملی و ميهنی، با وسعت روشنگری، ژرفای پایداری و ارتفاع فدای همهجانبه توسط خانوادهی بزرگ مقاومت بههم آمیختند. روز فتح توفانهای پرمهابت، بهسپیده کشاندن شبانههای بینهایت و بهثبت رساندن شکوهمندیِ پرفخامت بود. یکی از روزهایی که ایرانزمین، دلیری و غرورش را با نمناکیِ شوق دیدگان، دیدار کرد و در آغوش کشید.
