گاهی نامههای دریافتی و روایتهای پنهان «دی» بیش از هر تحلیل و تفسیر و گزارش سیاسی، عمق استیصال، ذلت و ماهیت جنایتکارانه نظام یزیدی را عریان میسازد.
با نگاهی به زنجیرهٔ بیپایان نامهها و دلنوشتههای داغداران دی، به اسنادی میرسیم که نشان میدهد دستگاههای امنیتی پس از به رگبار بستن معترضان، به سراغ خانوادههای داغدیده میروند تا با اهرم فشار و تهدید و تطمیع، خون عزیزانشان را وجهالمصالحه بقای نظام درهمشکسته کنند.
بر اساس یکی از گزارشهای مستند و نامههای وارده از سوی خانوادههای شهدا ـ که بهدلیل رعایت امنیت خانواده شهید تنها به خطوط کلی آن اشاره میکنیم ـ ابعاد این دجالگری و جنایت سازمانیافته برملا شده است.
در این گزارش آمده است که همسر ۴۵ ساله این خانواده در جریان اعتراضات دیماه، با شلیک مستقیم تکتیراندازان رژیم مجروح و در بیمارستان به طرز مشکوکی بهقتل رسیده است. سپس در پی مخالفت مأموران برای دفن در مزار عمومی و ممنوعیت دفن در شهرهای مختلف، خانواده ناچار میشود پیکر او را در روستایی دورافتاده از محل سکونت خود به خاک بسپارد.
اما این پایان ماجرا نیست. مرحله دیگر شقاوت از زمانی شروع میشود که ارگانهای موسوم به بنیاد شهید و ردههای بالای سپاه پاسداران که با بحران انزوای اجتماعی و ریزش نیرو مواجهاند، وارد میشوند. در این مرمحله، پاسداران در تماسهای تلفنی مکرر و بیوقفه در تمامی ساعات شبانهروز، به گداییِ خون روی میآورند. جنایتکاران با وعده اعطای سهمیههای ویژه، امتیازات رفاهی و حقوق مستمر ماهیانه، تلاش میکنند خانوادهها رضایت دهند تا نام عزیزشان را بهعنوان «بسیجی» ثبت کنند و رژیم بتواند از یکسو دستان آلوده به خون خود را بشوید و از سوی دیگر، برای نیروهای ترسان نظام، شهیدان جعلی دستوپا کند.
طبق این گزارش وجدان بیدار این مادر تنگدست و داغدیده و پاسخ محکم و رد قاطعانه این معامله ننگین، برگی زرین در دفتر شرف و پایداری خانوادههای داغدار است. این مقاومت و نپذیرفتن سهمیههای کثیف حکومتی، اثبات میکند که خانوادههای داغدار حتی در اوج تنگدستی، فشار، محرومیت و تهدید، تن به ذلت همسویی با جلاد نمیدهند و جامعهٔ جوشان ایران تحت هیچ شرایطی جنایتهای ۴۷سالهٔ خمینی و خامنهای را نه میبخشد و نه فراموش میکند.
به این ترتیب دستگاه تبلیغاتی ولایت وارفتهٔ نظام که میلیاردها دلار خرج سیرکهای لاشهگردانی میکند، در برابر آگاهی و اصالت خانوادههای داغدار، شکستخورده است.
این گزارش نشان میدهد رژیمی که روزی ادعای اقتدار میکرد، اکنون به چنان استیصال و ذلتی رسیده که برای پر کردن ویترینِ خالی نیروهایش، کاسبیِ خون میکند؛ اما دادخواهی مادران و آتش شورشگران، خرمن و خیمهٔ ولایت فریب و اختناق را میسوزاند.
