ویدئویی در فضای مجازی نشر کلان شده است. این ویدئو، نماد زبان اکثریت مردم ایران در بیان «فوق متناقض»[۱] شدن رنج زندگی بر اثر گرانیِ هدایتشدهی دولتی و بیپاسخ ماندن علت آن است. این ویدئو میخواهد یک عبارت حیرتانگیز را بر سطرهای شاهد تاریخ بنشاند: «یک لیتر بنزین شده ۲۰۰ هزار تومان! این هم بماند بهیادگار از جمهوری اسلامی در اردیبهشت ۱۴۰۵»!
کارشناسان اقتصادیِ حامی حکومت طی هفتههای گذشته بارها گفتهاند که «گرانیها ربطی به جنگ ندارد». آنها برای اثبات نظرات خود، استدلال نمودهاند که «در دیماه گذشته بخشی از جامعه در اعتراض به گرانی به خیابان آمد».
این وضعیت دارد گزارش میدهد که مردم ایران در عصری زندگی میکنند که از صبح تا شام با گذران حیات پرمشقت خود در کشاکشاند. این وضعیت، همچنین گزارش میدهد که حاکمیت قصد دارد هر روز و هر هفته برگی جدید از خود «بهیادگار» بگذارد.
روزنامهی دنیای اقتصاد در شمارهی ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ به نمونههایی از «یادگارها»ی حاکمیت آخوندی اشاره دارد. نمونههایی که مردم ایران آنها را چه در محیط کار و چه بر سفرهشان حس و لمس و تجربه میکنند. یکی از این «عجایب» چنین است:
«یکی از عجایب کشور این است که اگر شما کالایی صادر کنید، بانک مرکزی ارزش آن را برای خود حساب میکند و باید ارز حاصل را تحویل آن دهید!»
یکی دیگر از «یادگار»نگاریهای مدیریت و سیاست حاکمیت، فلهیی و ضد کارشناسانه کار کردن در امر «ارز» است. مثل این نمونه از همان روزنامه:
«سرمایههایمان را بهدلیل قطعی اینترنت از دست میدهیم. دانشجوهای تحصیلات تکمیلی به دانشگاه نمیروند، کارهای آزمایشگاهی که کارهای پراستنادی است، انجام نمیشود، فعالیت دانشگاهها به نوعی در حوزه تحصیلات تکمیلی هم کم شده که خروجی آن را در سال ۲۰۲۷ خواهید دید! کماکان روشن نیست چرا مسوولان تا این میزان بر ادامه قطعی اینترنت و فروش «اینترنت پرو» و فیلترشکن اصرار دارند!»
روزنامهی جهان صنعت در مطلبی دیگر اذعان میکند که بحران اقتصادیِ هماکنون ایران هیچ ربطی به جنگ ندارد، بلکه ریشه در «فشارهای انباشته سال گذشته» دارد:
«تازهترین گزارش فصلی مرکز آمار ایران در بهار۱۴۰۵ نشان میدهد مسیر آینده رشد و ثبات اقتصادی بیش از هر زمان دیگری تحتتاثیر فشارهای انباشته سال گذشته قرار دارد... شاخص فلاکت اقتصادی که حاصل جمع نرخ تورم و نرخ بیکاری بوده در پاییز۱۴۰۴ به ۵۰ درصد رسیده است.»
این روزنامه از روی گزارش مرکز آمار ایران گواهی میدهد که تورم افسارگسیختهی فعلی و «شاخص فلاکت اقتصادی»، ریشه در اوج گرفتن آن در پاییز ۱۴۰۴ دارد:
«تورم در پاییز ۱۴۰۴ دوباره اوج گرفت و به۲/۴۲ درصد رسید؛ جهشی که اکنون در بهار ۱۴۰۵ به یکی از مهمترین تهدیدهای پیشروی سیاستگذاری تبدیل شده است. همزمان شاخص فلاکت اقتصادی بهمرز روانشناختی ۵۰ درصد رسیده است.»
«رشد شدید نقدینگی» و «موج جدید تورم» در بهار ۱۴۰۵ هم ربطی به جنگ ندارد و ارثیهی بازمانده از ماههای پیش است که آیندهی اقتصاد ایران را نیز گروگان گرفته است:
«یکی از خطرناکترین تحولات اقتصاد ایران در پاییز ۱۴۰۴ جهش شدید در رشد نقدینگی است که میتواند موج جدیدی از تورم را در ماههای آینده رقم بزند. رشد شبهپول از ۷/۲۱ درصد به ۷/۳۴ درصد جهش کرده است.»
اینها «یادگار»های مدام در حال تولید حاکمیت ولایت فقیهی هستند. همین نمونهها را پشت هم ردیف کنیم، خودشان گواهی میدهند که راه حل پایان دادنشان هرگز در دست سببسازانشان نیست. ردیف بههم فشردهی این «یادگار»ها، نماد خشم تودهگیرشدهی اکثریت جامعهی ایران است. تنها انفجار این خشم و پایان حاکمیت ولایت فقیه میتواند بر تمام این «یادگار»ها و مخترعان و سببسازانشان مهر ختم بگذارد.
