همزمان با سالروز پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، شورشگران با یاد شهیدان در چهلوهفتمین سالگرد سقوط شاه، ۱۵شعلهٔ فروزان به جان شیخ انداختند. اخگرهایی که در روایتهای رسمی حکومت و در دستگاه عریض و طویل سانسور زمان گم میشود اما در میدان عمل، ادعای «خاموشی جامعه» را به چالش میکشند.
شورشگران با شعار «با شاه و شیخ میجنگیم، ایران را پس میگیریم» حوزهٔ جهل و جنایت و بسیج سپاه پاسداران را در اهواز و ملایر درهمکوبیدند، تصاویر منحوس خامنهای و خمینی ملعون را در شهرهای مشهد، شیراز، اردبیل، گنادباد، کلاردشت، لردگان، ورامین و تهران به آتش کشیدند و با پرتاب کوکتل به نمادهای سرکوب و غارت در کرمانشاه، بندرعباس، مشهد و زاهدان تهاجم کردند.
در ادامهٔ شرارههای آتش، جوانان دلیر شورشی در شامگاه ۲۶بهمن با ۵۰پراتیک انقلابی شامل تصویرنگاری، پخش شعار، نصب بنر و دیوارنویسی، پرچم قیام علیه استبداد را شهرهای میهن برافراشتند. در این روز شورشگران در تهران، تبریز، کرج، اصفهان، کرمانشاه و زاهدان شعار «قسم به خون یاران، مسلحیم در میدان» را بر روی دیوارها و نمادهای شهر به نمایش گذاشتند و در شیراز، اصفهان و بابل با نصب بنرهایی از رهبر مقاومت بر روی پل و شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر» مرزشان را با استبداد دینی و سلطنتی ترسیم کردند.
اهمیت این تحرکات و پاسخهای آتشین در زمانبندی و گسترهٔ جغرافیایی آنهاست. درست در شرایطی که خامنهای و دولت مجیزگویش میکوشند با برجستهسازی «امنیت پس از سرکوب» تصویری از ثبات و آرامش بسازد، شعلههای قیام شورشگران و ۵۰پراتیک انقلابی در شهرهای تهران، بجنورد، مشهد، شیراز، اصفهان، بابل، تبریز، کرج، ساری، بندرعباس، زاهدان، کرمانشاه، سنندج، ایلام، الیگودرز، قائمشهر و مرودشت نقشههایشان را در آتش سوزاند. شرارهها و شعلههایی که از تداوم قیام، شورش و سازمانیافتگیِ اعتراض خبر میدهند.
یکی دیگر از پیامهای جوانان پرشور و شورشی، تأکید و یادآوری این پیام است که وقتی جامعه با این حجم از شقاوت و کشتار روبهرو میشود، هرگز تن به سکوت و سازش و مماشات با جلادان نمیدهد. زیر خاکستر آتش است؛ آتش با انکار خاموش نمیشود و رد خون از خاطرهٔ میهن فراموش نخواهد شد.
تکرار شعار «سلطنت، ولایت، یکصد سال جنایت» و «نه تاج و نه عمامه، آخوند کارش تمامه» در پیام شورشگران نشان میدهد مسألهٔ جامعه و جوانان ایران صرفاً جابهجایی قدرت نیست، هدف نفی چرخهٔ استبداد، نفی وابستگی و دیکتاتوری است. مسیری که با صداقت، فدا و سازماندهی گشوده میشود.
