در شرایطی که ولایت بحرانزده و پوسیدهٔ آخوندی، تلاش میکند با آویختن به ریسمان جنگ و تشدید اعدام در برابر قیام مردم سد ببندد، برگزاری کنفرانس پارلمانی در استرالیا با عنوان «از قتلعام ۱۳۶۷ تا اعدامهای امروز» ضربهای به ماشین سرکوب رژیم و گواهی بر انزوای جهانی آن است.
این دادخواهی در پارلمان و سنای استرالیا، اثبات میکند که خون ۳۰هزار سربدار در تابستان ۶۷ هرگز از جوشش و خروش باز نمیایستد و مشعل دادخواهی تا سرنگونی نظام قتلعام همچنان روشن و فروزان است.
خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، در پیام خود به این کنفرانس، با ترسیم پیوند ناگسستنی میان خون سربداران سال ۶۷ و شعلههای فروزان آتش کانونهای شورشی، منطق فاز پایانی و درماندگی رژیم را برملا کردند.
خانم رجوی با تبیین ترفندهای جنگافروزانه نظام تصریح کردند: «رژیم از شرایط جنگی که از ۱۵ماه پیش شروع شده، استقبال میکند. تا در پناه آن با دشمن اصلی خود که مردم و مقاومت ایران است، مقابله کند. رژیم حاکم در غوغای جنگ، همچنین تلاش میکند پوسیدگی بنیادی خود را بپوشاند. قدرتنمایی پوشالی او فریبکاری بزرگی است. یک نشانه تنگنای مرگبار رژیم بروز شکافهای عمیق در رأس حکومت است».
رئیسجمهور برگزیدهٔ مقاومت با افشای ماهیت مشترک جبهه ارتجاع و استعمار افزودند: «امروز در ایران فقط کسانی طالب جنگاند که ادامه دیکتاتوری را میخواهند. از یکطرف رژیم حاکم و از طرف دیگر بازماندگان رژیم شاه».
در پیام خانم رجوی به کنفرانس در پارلمان استرالیا، اصالت جنبش دادخواهی که از نخستین هفتههای آغاز کشتار توسط آقای مسعود رجوی با ارسال تلگرامهایی به ملل متحد کلید خورد، برجسته شده است؛ پایداری سترگی که منجر به گزارش جاوید رحمان و توصیف قتلعام ۶۷ بهعنوان «جنایت علیه بشریت و نسلکشی» گردید و سال گذشته برای نخستین بار مجمع عمومی در قطعنامهٔ خود قتلعام زندانیان سیاسی در سال۶۷ را مطرح ساخت.
خانم مریم رجوی با اشاره به پیام شهید کانون شورشی، مهدی خانکی که پیش از اعدام نوشت: «بهعنوان یک کانون شورشی از خاک اسیر میهنمان ایران برای آزادی، عدالت و رهایی ایران سوگند یاد میکنم»، اراده کانونهای شورشی با ۲۰۰ رشته عملیات ضداختناق در ماه گذشته را نشانه تداوم قیام و مقاومت دانست و خواستار ارجاع پرونده قتلعام زندانیان سیاسی و سایر جنایتهای این رژیم به شورای امنیت برای توقف اعدامها در ایران شد.
کنفرانس پارلمانی استرالیا با حضور شماری از اعضای برجسته پارلمان و سنای استرالیا و نمایندگان جوامع ایرانی، فراتر از یک یادآوری تاریخی، تشریح بنبست راهبردی ولایت بحرانزدهٔ آخوندی در مواجهه با مردم و مقاومت سازمانیافته بود.
