حاشیهنشینی و کپر نشینی نمادی از فقر گسترده در چابهار بزرگترین بندر تجاری در ایران است.
بهرغم موقعیت ویژه اقتصادی بندر چابها، شهر چابهار بزرگترین منطقه حاشیهنشین در کشور نسبت به جمعیت آن است.حدود۵۰هزار نفر از جمعیت ۹۰هزار نفری آن حاشیهنشین و کپرنشین هستند.
با وجود فقر گسترده در میان مردم این شهر و حاشیهنشینی نیمی از جمعیت آن و آلونکنشینی اکثریت مردم، حاکمیت آخوندی که در شقاوت و جنایت هیچ حد و مرزی را بهرسمیت نمیشاسند،سر پناه آلونکی را هم بر مردم محروم این شهر برنمیتابد و مأموران سرکوبگر آن با بیرحمی تمام کپرها را تخریب میکنند.
بندر چابهار بهلحاظ موقعیت سیاسی، استراتژیک و اقتصادی موقعیت ممتازی دارد، اما نه برای مردم فقر زده، حاشیهنشین و آلونک نشین آن، بلکه برای سردمداران حاکمیت آخوندی، مهرهها و تجار غارتگر وابسته به این حاکمیت.
دروازه ثروت و تجارت بندر چابهار برای سردمداران حاکمیت و صاحبان ثروت و موقعیت و کلان سرمایهداران وابسته به آن باز است، اما به روی مردم فقرزده و آلونک نشین بسته است.
بسیاری از زنان و کودکان حتی از داشتن شناسنامه ایرانی محروم هستند در صورتی که پدران و مادران و اجداد آنها در این منطقه زیسته و خود نیر در این منطقه به دنیا آمدهاند.
شرایط زندگی و معیشتی مردم چابهار آنقدر سخت و دشوار است که یکی از اعضای مجلس ارتجاع که خود عمری جیرهخوار و مجیزگو و سرسپار دربار ولایتفقیه بوده به ناگزیر بر بخشی از ستمی که در این حاکمیت بر مردم چابهار وارد میشود اعتراف کرده است.
عبدالغفور ایراننژاد در ۴تیر ماه ۹۸درجلس علنی مجلس ارتجاع گفت: « با وجود دریای مکران شهرستانهای چابهار، نیکشهر کنارک و قصرقند ۵۰درصد جمعیت شهری و ۷۰درصد جمعیت روستایی فاقد شبکه لولهکشی و آب شرب سالم میباشند و بهصورت سرپایی با تانکر برای هر نفر ۱۵لیتر در شبانه روز متأسفانه نبود لولهکشی آب شرب باعث مرگ چندین نفر از فرزندان این منطقه شده است.».
موقعیت دردناک مردم چابهار در شرایطی است که آخوند حسن روحانی شیاد در ادامه وطنفروشی خائنانه حاکمیت آخوندی و برای فرار از تله تحریمها، بندر چابهار را به ثمن بخس پیش کش کشورهای منطقه کرده است.
سردمداران حاکمیت آخوندی بهویژه حسن روحانی برای جلب رضایت مشتری در پوش سرمایهگذاری و مشارکت در طرحهای بهاصطلاح توسعهای، به چاپلوسی از مقامات سایر کشورها خصوصاً هند روی آوردهاند.
با اینکه از طرحهای بهاصطلاح توسعهای بندر آنچه نصیب مردم منطقه بهویژه مردم چابهار میشود فقر و گرسنگی و بیسرپناهی است، با این وجود اخیراً مأموران سرکوب رژیم آلونکهای مردم را بر سرشان آوار کردهاند
در دنائت مأموران سرکوب رژیم هنگام خراب کردن سرپناه آلونکی مردم بر سرشان در یک ویدئو کلیپ که در رسانههای اجتماعی منشتر شده یک خانم هموطن اهل چابهار میگوید: «این بلوکها میریزد سر بچهها، یک بلوک ریخته و سر بچههای را شکسته. این را نگاه کن یک بار (آلونک) خراب کرده و آشغالهایش اینجا است».
خانمی موقعیکه سه ماهه بارداربود(مامورین) میخواستند بلوکها را بشکنند آن التماس کرد، دعا کرد و قران آورد جلو گذاشت. (مامور) گفت برو مظلوم بازی نکن! با لباس مظلومانه نیا جلو. هلش دادند بچهاش سقط شد، منم زنگ زدم اورژانس تا آمدند بردنش زایشگاه بچهاش سقط شد، بچه رودست من بود رفتم دادگاه گفتم این زندگی یک زن است.
اگر ما توانش را داشتیم خدا شاهده است اینجا نمیماندیم. اصلاً در ماه مبارک رمضان گرمترین هوا اینجا هستیم. بچهها با بزرگترها همه روزهاند. بچه که سقط شد رفتیم هر اقدامی کردیم هیچ جوابی نگرفتیم تا مسکن شهر سازی رفتیم، تا دادگاه رفتیم، هیچ جوابی نگرفتیم. حتی جسد را بردیم جلوی قاضی که گفت کی گفته اینجا بروید زندگی کنید؟گفتم اگه مجبور نبودیم که اینجا نمیماندیم.
مادوست داریم در جای خوب باشیم ما دوست داریم برق باشد آب باشد و بچههایمان در آسایش باشند چرا دوست نداریم...».
در زمینه وضعیت معیشتی مردم در ماه رمضان در چابهار یک خانم اهل چابهار میگوید: « ماه رمضان نه خوراکی داریم، نه کولری، نه آب خنکی و نه حتی آبی».
سهم مردم از طرحهای بهاصطلاح توسعهای در بندر چابهار فقط خانه خرابی نیست، بلکه این مردم برای گرفتن ۴۰لیتر بنزین در گرمای شدید مجبورند ساعتها در صف بنرین بایستند.
دریک ویدئو کلیپ که در رسانههای اجتماعی منتشر شده است روز شبنه اول تیرماه ۹۸یکی از شهروندان چابهار گزارشی در مورد وضعیت اسفناک مردم برای گرفتن چهل لیتر بنزین به این شرح داده است: «صف طویل بنزین در جایگاه منطقه آزاد چابهار. این مردم شریف بلوچ زیر آفتاب ۴۰درجه باید ساعتها منتظر باشند برای ۴۰لیتر بنزین. این ظلم و خطای نابخشودنی است. ای کاش مسئولان و استاندار ساعتها منتظر ۴۰لیتر بنزین در این گرمای چهل درجه میشدند تا بدانند که این مردم چقدر زجر میکشند».
جوانان چابهار هم که مجبورند از راه سوختبری امرار معاش کنند، همواره در معرض کشتار نیروهای سرکوبگر رژیم توسط شلیک و تیر مستقیم هستند.
جرم بسیاری از آنها بار بری به مناطق مرزی و فروش یک دبه ۴۰لیتری سوخت در بلوچستان پاکستان است. در صورتی که سوخت توسط کاروانهای قاچاق حکومتی هزار هزا از مرز عبور میکند به شهرهای مهم پاکستان نظیر کراچی فروخته میشود.
گذشته از این وضعیت وخیم معیشی و مسکن و اقتصادی مردم چابهار بهلحاظ فرهنگی و مذهبی نیز تحت ستم و فشار نظام آخوندی قرار دارند.
روز ۲۳اسفند ۹۷مأموران شهرداری با همراهی نیروهای انتظامی مسجدی متعلق به شهروندان اهل سنت در چابهار را تخریب را تخریب کردند.سیاست آپارتاید و تبعیض مذهبی بر مردم چابهار در شرایطی است که اکثریت قریب به اتفاق مردم این شهر را هموطنان بلوچ و اهل سنت تشکیل دادهاند.
در نتیجه ظلم و ستم حاکمیت آخوندی و تحمیل این شرایط اسفناک و ضدانسانی علیه این منطقه، مردم محروم با ناهنجاریهای متعدد اجتماعی دست به گریبانند. اعتیاد، حاشیهنشینی و... از جمله این موارد است.
