در سایه غارتگری نجومی و فساد نهادینه شده دیکتاتوری آخوندی، ورشکستگی همهجانبه ولایت نورسیده به مرحلهای بیبازگشت رسیده است. رژیم دجال آخوندی که ثروتهای کلان مردم ایران را صرف سرکوب جوانان و جنگافروزی و صدور تروریسم در منطقه میکند، اکنون کل جامعه را به دره عمیق فقر و نابودی سوق داده است. ابعاد این فاجعه چنان گسترده است که حتی رسانههای باندهای درونی رژیم هم ناگزیر به اعتراف به وضعیت انفجاری جامعه شده و یک در میان هشدار میدهند.
روز پنجشنبه ۱۵مرداد، روزنامه حکومتی «جهان صنعت» در گزارشی با عنوان «نقشه جدید فلاکت»، به تشدید بیسابقه فشار تورم و بیکاری بر گرده محرومان اعتراف کرده و مینویسد: «فلاکت در ایران دیگر یک عدد ملی نیست که بتوان آن را در میانگینهای کلان پنهان کرد».
این رسانه با اشاره به اینکه در تیرماه ۱۴۰۵، بیش از ۶۰ درصد استانهای کشور وارد محدوده بحرانی و سهرقمی شاخص فلاکت شدهاند، اضافه میکند: «وقتی تورم به تنهایی در بسیاری از استانها از ۹۰ و ۱۰۰ درصد عبور میکند، نرخ بیکاری حتی اگر تکرقمی باشد، بر عمق مسأله میافزاید».
بر اساس این اعترافات، استانهای محروم غرب کشور مانند ایلام، لرستان، کردستان و کرمانشاه در صدر این کمربند پایدار فلاکت قرار دارند.
از سوی دیگر، ثروتهای غارتشده در مناطق جنوبی کشور نیز سفرهای برای مردم باقی نگذاشته است. این گزارش با اشاره به هرمزگان، بوشهر و خوزستان مینویسد: «ثروت از جنوب عبور کرد؛ فلاکت ماند... بوشهر با وجود در بر گرفتن پتروشیمی و گاز، جهشی سهمگین را در شاخص فلاکت تجربه کرده است».
این روزنامه با اعتراف به بیاثر بودن وعدههای پوشالی مهندسی شده رژیم میافزاید: «سیاستگذار اگر همه کشور را در یک میانگین خلاصه کند، همان چیزی را حذف میکند که این اعداد فریاد میزنند؛ فلاکت در ایران نه فقط بیشتر شده، بلکه مکان پیدا کرده است».
واقعیت این است که این ارقام وحشتناک، تنها بخشی از صورتحساب غارتگری ولایت فاسد و سپاه پاسداران است. در شرایطی که تورم از ۱۰۰ درصد عبور کرده و نیمی از استانها در فقر مطلق غوطهورند، تنها راه باقیمانده انهدام ساختار فاسد است و «نقشهٔ جدید فلاکت»، نقشه انفجار قطعی جامعه است.
کار به جایی رسیده که حتی کارشناسان حکومتی نیز گواهی میدهند که هیچ شکلی از اصلاح یا دگرگونی در چارچوب این ساختار متصور نیست و رسانهها مینویسند کارگزاران حکومت «هنوز از آبان درس نگرفتند...» .
بله پاسخ بنبست و بیدادگری اقتصادی، خروش جوانان و کانونهای شورشی در کف خیابانهاست. خروشی که بنیان این امپراتوری فساد را برای همیشه از ریشه برخواهد کند.
