در شرایطی که استبداد حاکم در شیب سرنگونی با بحرانهای مرگبار روبه‌روست و بقایای استبداد سلطنتی نیز در تلاش برای مصادرهٔ قیام مردم دست و پا می‌زند، صدایی رسا از درون شکنجه‌گاههای رژیم، نقشه مسیر آزادیخواهی مردم ایران را ترسیم کرد.
بیانیهٔ افشاگرانهٔ ۱۴۲ تن از زندانیان سیاسی در ۲۲ زندان کشور ـ از جمله ۱۱ زندانی محکوم به اعدام ـ در انزجار از اعطای «جایزه آزادی» به بچهٔ شاه، مرزبندی قاطع نسل قیام با هر دو فاشیسم سلطنتی و دینی را به نمایشی پرشکوه تبدیل کرد.
زندانیان مقاوم در زندانهای اوین، قزلحصار، شیبان، کرج، رشت، شیراز، مشهد، ارومیه، هرمزگان، خرم‌آباد، خرم‌آباد، سمنان، دزفول، نیشابور، قائمشهر، گنبدکاووس، سقز، ایرانشهر.... این تشویق مبتذل به دنبالچه دیکتاتور سرنگون‌شده را محکوم کرده و تصریح کردند:
- دادن جایزه آزادی به بچهٔ شاه دیکتاتور عامل تفرقه در قیام مردم ایران که در حال بازسازی ساواک شکنجه‌گر در خارج کشور است، نفرت و انزجار رزمندگان آزادی و زندانیان آزادی و انقلاب مردم ایران علیه دیکتاتوری و فاشیسم سلطنتی را برمی‌انگیزد.
- این خنجری خونین در پهلوی ما و همه زندانیان و شکنجه شده‌ها و آزادیخواهان و یاران و بستگان اعدام شدگان در سلطنت مطلقه شاه و پدر اوست که هر دو محصول کودتاهای استعماری بودند.
- برای ما این یک اهانت فراموشی‌ناپذیر و لگدمال کردن همهٔ استانداردهای به‌رسمیت شناخته شده جهانی در مورد دموکراسی و حقوق‌بشر است.
این موضع‌گیری قاطع، هم‌زمان با نامه ۱۲۹ تن از ایرانیان مقیم اروپا که از سوی شاه‌پرستان مورد ضرب‌وشتم، اهانت و آزار و اذیت واقع شده‌اند، پرده از عملکرد چماق‌داران وابسته به بقایای سلطنت برداشت و نشان داد که چگونه بازسازی فرهنگ ساواک، خشم ایرانیان آگاه را برانگیخته است.
زندانیان سیاسی با یادآوری جنایات پرشمار فاشیسم سلطنتی و آثاری که هنوز بر پیکر قربانیان نظام گذشته باقی است، تأکید کردند:
«ما که همگی شکنجه شده و برخی به‌خاطر احکام اعدام نمی‌دانیم تا چه زمانی زنده‌ایم، جایزه دادن به بچه شاه را به‌عنوان یک لکه سیاه بر ضد آزادی و استقلال ایران محکوم می‌کنیم».
پیام دادخواهی و ایستادگی این مبارزان، که اسامی‌شان به ملل متحد و مراجع بین‌المللی ارسال شده، مهر باطلی بر تمام مناسک تطهیر استبداد گذشته است. این بیانیه نشان داد که ارادهٔ مردم ایران برای دستیابی به یک جمهوری دموکراتیک، با «جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و خودمختاری ملیت‌ها»، پیش می‌رود و در برابر چماقداری و سرکوب شیخ و شاه تسلیم نخواهد شد.
