در آستانهٔ سالروز قیام خونین و شکوهمند آبان ۹۸، بار دیگر جرقه‌های خشم انباشته‌شدهٔ جامعه، تاروپود حاکمیت ولایت فقیه را به‌لرزه درآورده است.
آبان ۹۸ نه یک رویداد زودگذر، بلکه تجلی عزم آتشینی است که ۴۸ ساعت نبرد آن کارگزاران نظام را در چنان وحشتی فرو برد که اذعان کردند «فقط خدا ما را نجات داد!».
خیزشی که با سرعت شکل گرفت، رأس حکومت را نشانه رفت و با پیشتازی زنان، تمامیت رژیم را به آتش کشید؛
قیامی که در آن سوپاپ‌های اطمینان داخلی در لباس اصلاح‌طلب کاملاً سوختند، هیچ نشانی از مدعیان شاه‌پرست در خیابان‌ها نبود و خط‌مشی کانون‌های شورشی در صحنه عمل آزمون خود را پس داد.
اکنون در شرایطی که رژیم آخوندی در بن‌بست مرگبار و بحرانهای لا‌علاج به‌سر می‌برد و شکننده‌ترین دوران ۴۵ سال گذشته خود را تجربه می‌کند، شورشگران با ۳۰ شعله تهاجم و ۶۰ پراتیک انقلابی، کارزار قیام آبان را با درود به شهیدان و شعار «نفرین خلق و تاریخ بر شاه و شیخ خون‌ریز» در سراسر کشور طنین‌انداز کردند.
در این کارزار پرقدرت، کانون‌های شورشی پایگاههای بسیج سپاه پاسداران را در تهران، تبریز، اهواز، دزفول، چابهار، ایرانشهر و راسک به آتش کشیدند؛ حوزه‌های جهل و جنایت و سرکوب زنان را در تبریز با پرتاب کوکتل هدف قرار دادند و تابلو راهنمای ستاد جاسوسی وزارت اطلاعات در اصفهان را منهدم کردند.
شورشگران هم‌چنین با به آتش کشیدن نمادهای سرکوب و فساد و تباهی، بنرها و پوسترهای خامنه‌ای ضحاک، مجتبی سفاک، خمینی ملعون، رئیسی جلاد و قاسم سلیمانی را در شهرهایی چون تهران، تبریز، مشهد، اصفهان، کرمانشاه، آبادان، بجنورد، سبزوار، بابل، مرند و ماهشهر به آتش کشیدند.
هم‌زمان با این تهاجمات، پیام شورشگران در تابلوها، بنرها و دیوارنویسی در شهرهای مختلف کشور از جمله تهران، مشهد، اصفهان، شیراز، ساری، کرمانشاه، بوشهر، اراک، زاهدان، نهاوند، کردکوی، رودسر و نورآباد طنین‌انداز شد.
در این سری از پراتیک‌های انقلابی قهرمانان شورشگر با طنین‌انداز کردن شعارهای «نه سلطنت نه رهبری، دموکراسی و برابری»، «نه تاج و نه عمامه، آخوند کارش تمامه»، «سلطنت ولایت، یکصد سال جنایت»، «وای به روزی که مسلح شویم»، «مرگ بر اصل ولایت فقیه»، «تنها جواب شیخ آتش است» و «درود بر رجوی»، عزم جزم مردم ایران را برای ساختن آینده‌ای آزاد به نمایش گذاشتند.
ارادهٔ پولادین آبان نابودی‌پذیر نیست. در شرایطی که حاکمیت در باتلاق بحرانهای درونی و انزوای بین‌المللی دست‌وپا می‌زند، تداوم این تهاجمات در شهرهای میهن نشان می‌دهد که آتش قیام آبان تا نابودی کامل استبداد و پایان نظامهای موروثی هرگز خاموش نخواهد شد.
