همزمان با تشدید بحران و جنگ در منطقه، صحن پارلمان اروپا به میدان محکومیت جهانی رژیمی تبدیل شد که ۴دهه با سرکوب، تروریسم و بیثباتسازی شناخته شده است.
اجلاس پارلمان اروپا در استراسبورگ روز پنجشنبه ۲۱ اسفند در شرایطی برگزار شد که رژیم آخوندی همچنان بر طبل تروریسم و جنگ میکوبد؛ چنانکه «کینگ مجتبی خامنهای» نیز تهدید کرده است که میتواند تنگه هرمز را ببندد و از کشورهای منطقه «غرامت» بگیرد و آنها را نابود کند... تهدیدهایی که نشانهٔ آخرین تقلا و تلاشهای رژیم بحرانزده برای صدور بحران و جنگ تلقی میشود.
همزمان، مریم رجوی در کنفرانس حقوقبشر سازمان ملل در ژنو هشدار داد: «ما بارها هشدار دادیم که مماشات با این رژیم به جنگ منجر میشود. امروز جهان شاهد عواقب وخیم این سیاست اشتباه است. البته مردم ایران بالاترین بها را برای آن پرداختهاند».
در پارلمان اروپا، اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، حکومت ایران را «رژیمی مبتنی بر سرکوب، زندان و شکنجه در داخل و صدور تروریسم به خارج، از جمله در اروپا» توصیف کرد و افزود: «مردم ایران شایسته آزادی، کرامت و حق تصمیمگیری برای آینده خود هستند».
ماریلنا راونا، معاون وزیر امور اروپایی قبرس و رئیس دورهیی اتحادیه اروپا، نیز هشدار داد: «این چرخه جدید حملات و ضدحملات، ثبات منطقهیی و امنیت جهانی را بهشدت تهدید میکند». او با محکوم کردن حملات جمهوری اسلامی در منطقه، بر ضرورت جلوگیری از دستیابی رژیم ایران به سلاح هستهیی و مهار برنامه موشکهای بالستیک و پهپادی تأکید کرد.
یرون لنارس، نماینده حزب مردم اروپا، با اشاره به سرکوب داخلی گفت: «این رژیم بیرحم و سرکوبگر علیه مردم خودش در جنگ بوده و به معترضان جوان در خیابانها شلیک کرده است». او افزود: «جهان بدون این رژیم جای بهتری است».
ایراته گارسیا پرز از گروه سوسیالیستها و دموکراتها نیز تصریح کرد: «هیچ دموکراتی برای دیکتاتوری آخوندها گریه نمیکند؛ رژیمی که مردم خود، بهویژه زنان، را سرکوب کرده و منطقه را بیثبات ساخته است».
تری رینتکه از گروه سبزها نیز با اشاره به قیامهای مردم ایران افزود: «پس از مبارزه شجاعانه علیه رژیم وحشی ملاها که هزاران نفر را بهقتل رساند، امید مردم برای تغییر اکنون در طوفان جنگ گرفتار شده است».
مجموع این مواضع نشان میدهد که رژیم ایران بیش از هر زمان با موجی از بحرانهای مرگبار و انزوای جهانی روبهروست؛ بحرانی که هر چند تلاش میکند با سرکوب و اختناق و جنگ خارجی کتمانش کند، اما در شرایط انفجاری جامعه، تمامیت رژیم را تهدید میکند.
