جان برکو و «رزومه‌ٔ تو خالی» بچه شاه

گردهمایی جهانی ایران آزاد در ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ در پاریس، بار دیگر به میدانی برای رسوایی حامیان شاه و شیخ تبدیل شد.

در این میان، سخنرانی صریح جان برکو، رئیس پیشین پارلمان انگلستان، با بررسی موقعیت و ماهیت بقایای سلطنت، از اهمیت خاصی برخوردار است.

جان برکو با تمسخر سوداهای کودکانهٔ شاه‌پرستان گفت: «کسانی هستند که خود را شاهزاده می‌نامند، و هرگاه مایل باشند، این جرأت، جسارت، وقاحت و پررویی را به خود می‌دهند که خود را ولیعهد بنامند. شاهزادگانی در آن سوی آب‌ها که می‌خواهند سوار بر اسب برای نجات مردم بیایند».

وی با اشارهٔ مستقیم به بچهٔ شاه افزود: «نمی‌خواهم خیلی نسبت به این مرد بی‌رحم باشم. می‌دانم او وقت آزاد زیادی دارد. تا جایی که من می‌دانم، او حتی یک روز کار مفید هم در زندگی‌اش انجام نداده است. او از مواهب این سرزمین و منابع و ثروت‌ها و بخشش‌های بادآورده‌ای که از هر گوشه و کنار به هر طریقی به‌دست آمده، زندگی کرده است. اکنون با خود فکر می‌کند: ”خب، شاید من، پس از یک عمر با رزومه‌ای توخالی و سابقه کار بسیار محدود، بتوانم به نجات مردم ایران بیایم”. باید به آقای پهلوی بگویم: ”رفیق عزیز، به ما زنگ نزن، و مطمئن باش که ما هم به تو زنگ نخواهیم زد”».

برکو با اشاره به مصاحبه ۱۲ آوریل بچهٔ شاه که گفته بود به تاریخ خانواده‌اش و «به هر کاری که انجام داده‌اند افتخار می‌کند»، با حمله به تفکر استبدادی آشکار وی افزود: «اگر سودای دستیابی به منصب عمومی را در سر داری، این تصور که می‌توانی در یک دموکراسی به منصب عمومی چشم بدوزید، در حالی که به تمام کارهایی که پدر مستبد و ظالمت به‌عنوان یک دیکتاتور در حق مردم ایران انجام داد افتخار کنید، کاملاً خارج از عرف و ناپذیرفتنی است... جایگزینی که او ارائه می‌دهد، یک جایگزین واپس‌گرای، مرتجع، فسیل‌شده، گذشته‌نگر، اشرافی و مستبدانه است».

رئیس پیشین پارلمان انگلستان در برابر این رویکرد «گذشته‌نگر» و «فسیل شده»، پایگاه مردمی مقاومت ایران را برجسته کرد و برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی را تجسم یک ایران مدرن، تکثرگرا و مبتنی بر جدایی دین از دولت دانست که در آن مبنا نه وراثت، بلکه رأی آزاد توده‌هاست.

این موضع‌گیری قاطع و حمایت سایر رهبران جهان از برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی، نشان می‌دهد که وجدان‌های بیدار جهان به‌خوبی می‌دانند که مسیر عبور از ولایت موروثی، هرگز بازگشت به فاشیسم سلطنتی نیست. موضوعی که برکو آن را با شیواترین بیان تعهد به آزادی خواند و تأکید کرد که جهان امروز جایی برای دیکتاتورهای فسیل‌شده ندارد.