روز یکشنبه ۱۴ تیر، کلان مانور سیاسی ـ امنیتی رژیم برای حفظ نظام و جاانداختن ولایت موروثی و مصنوعی کینگ مجتبی در مصلی تهران برگزار شد. در این مراسم شاهزاده حسن خمینی را از صف اول خارج کردند و ۳ رئیسجمهور قبلی رژیم را که در جنگ گرگها سهم میخواهند بهبازی نگرفتند.
این نمایش حکومتی که با صرف هزینههای نجومی برای کتمان بحرانهای درونی طراحی شده بود، به آیینه تمامنما از وحشت و وارفتگی ساختاری رژیم و انزوای بینالمللیاش تبدیل شد.
ولایت وارفته که تلاش میکرد در پوشش این برنامه که از روز جمعه ۱۲ تیر شروع شد، بحرانهایش را بپوشاند، چنان فضاحتی بار آورد که حتی رسانههای حکومتی نیز نتوانستند آن را پنهان کنند.
سایت حکومتی «رویداد۲۴» در شمارهٔ ۱۴ تیر، با اعتراف به همین بنبست همهجانبه نوشت: «در شرایطی که کشور پس از یک جنگ فرسایشی نیاز به بازسازی تصویر وحدت ملی در برابر بیگانه داشت، انتظار میرفت الگوی برگزاری مراسم، شمولگرایانه و مایه تقریب گروههای مختلف سیاسی باشد. با این حال، برگزارکنندگان اجرایی نتوانستند یا نخواستند تصویری همبسته از رؤسای جمهور ادوار گذشته ارائه دهند... اعمال نظر جریانهای تندرو و تصمیمات انقباضی نهادهای امنیتی مانع از تحقق این ایده شد. در نتیجه، این فرصت طلایی برای باز تولید سرمایه اجتماعی از دست رفت».
«رویداد۲۴» در ادامه با اشاره به شکست تلاشهای دیپلماتیک برای پنهان کردن انزوای جهانی رژیم نوشت: «در حوزه سیاست خارجی، بهرغم تلاشهای فشرده سخنگوی وزارت امور خارجه برای بینالمللی جلوه دادن رویداد، سطح مشارکت کشورهای کلیدی بازتابدهنده واقعیتهای تلخ دیپلماسی کنونی ماست» چرا که روسیه و چین رفتاری «کاملاً سرد و پروتکلی» پیشه کردند، پوتین از سفر به تهران خودداری کرد و پکن و دهلینو حتی «زحمت فرستادن وزرای خارجه خود را به خود ندادند».
بحران و از همگسیختگی درونی حاکمیت زمانی عیانتر شد که مداح بیت با کوبیدن بر طبل جنگطلبی و خواندن نوحه «مرا چه کار به امضای نحس قاتل تو»، مستقیم به پیشانی تیم مذاکره و مسیر دیپلماتیک رژیم شلیک کرد و افزود: «نمیکنیم در این انتقام کوتاهی / که زندهایم فقط از برای خونخواهی...».
در پایان هم مجری برنامه در میان شعارهای «مرگ بر سازشگر» علیه قالیباف و عراقچی و پزشکیان، گفت: «در معرکه و قیام باید برخاست، چون کوه علیالدوام باید برخاست، آی مردم با مشت گره کرده بهپامیخیزیم، فریاد بزنیم مرگ بر منافق».
واقعیت سرسخت این است که این نمایش نه تنها به تقویت نظام درهم شکسته ولایت فقیه منجر نشد، بلکه بر ابعاد جنگ گرگها در بدنه و بالای نظام افزود و قاب مصلی، تنها تصویرگر بنبست و بیعلاجی نظام پوسیده و وارفتهٔ ولایت بود.
