سایهی جنگ بر شهرهای ایران مستولی میشود و سیاست اعدام، در سایهی جنگ شدت میگیرد. بهراستی که جنگ چه نعمتی برای حاکمیت متکی بر ولایت فقیه است! در حالی که در سیاست داخلی، اولویت نظام اعدام و ارعاب است، سیاست فریب و تلاش برای رد گمکنی را پزشکیان اتخاذ میکند؛ سیاستی زنگزده همراه با حرافیهای مبتذل که از ویژگیهای بارز پزشکیان نزد مردم ایران است. خبرگزاری مهر روز ۲۹ تیر از قول وی، تیتر درشت زده است که: «مهمترین میدان نبرد امروز، عرصه اقتصاد و معیشت مردم است»!
اما آنچه مردم ایران برایشان روزانه ملموس است، عرصهی اعدام و اعتراضات خیابانیِ بدون پاسخ اقشار محروم میباشد. همزمان با حرفهای دروغ و عوامفریبانهی پزشکیان، روزنامهی دنیای اقتصاد در شمارهی ۲۹ تیر، با عنوان درشت مینویسد: «چرا تغییر رخ نمیدهد؟» این روزنامه با اشاره به مشتی از خروار در مورد بحران کور اقتصاد، سراغ علت این بحران در درون نظام را گرفته و بیآنکه اسم ببرد، نشانی ولی فقیه و سران سه قوه را میدهد: «باورهایی سالها در قالب اولویتهای امنیتی و ایدئولوژیک صورتبندی شده و اکنون به مانعی در برابر اصلاح بدل شدهاند... راه آمده، صحیح نبوده و باید تغییر ماهوی در سوگیری و جهتگیری و تعیین اهداف داشت.»
آنچه جامعهی ایران در داخل و خارج ایران مدام میشنود، حس میکند و در اولویت اخبار روزانهی حکومتی است، انتقال مستمر زندانیان به سلولهای انفرادی برای اجرای احکام ضدبشری اعدام است. در آخرین نمونه از هشدارها، اطلاعیهی «انجمن دانشگاهیان ایرانی در تبعید» است که روز ۲۹ تیر در شبکهی ایکس(توئیتر) منتشر شد و خطاب به مردم ایران، وضعیت فوقبحرانی در مورد زندانیان گروگان نظام ملایان را خبر میدهد: «انتقال ۱۴ زندانی به انفرادی در زندان دستگرد اصفهان؛ خطر قریبالوقوع اجرای ۱۲ حکم اعدام.»
جنگ خارجی در خدمت اعدام داخلی، سیاست قربانی کردن ایران در خدمت حفظ نظام آخوندی است. فضای حاکم بر حاکمیت هم همین را گواهی میدهد. یکی از گواهیهای شایان توجه و مهم، «درخواست روزنامه اطلاعات از رئیس قوه قضاییه» در شمارهی ۲۹ تیر این روزنامه، با این عنوان است: موقتاً اعدامها را تعطیل کنید!». تیتر این مطلب و توضیحی که برای آن میدهد، یکی از گویاترین شاهدان برای اولویت اعدام در منظر اتاق فکر نظام و از طرفی حدت و شدت بازتاب انزجار اجتماعی از نظام است: «وقت برای تعزیر و اعدام بسیار است. نمیتوان اخبار تند و افزایش آمار اعدام را نشانهای مثبت و دلیل قدرت قلمداد کرد.»
مشاهده میشود که در بحبوبهی جنگ و سلطهی اخبار آن بر رسانهها، اولویت و هراس اصلی برای نظام ولایی ــ آخوندی، اکثریت جامعهی سرنگونیخواه است که دستگاه قضاییهی تحتامر ولی فقیه تلاش دارد با جریان مستمر اعدام در سایهی جنگ، فضای ارعاب را حاکم کند. در حالی که واقعیتهای همین جنگ هم گواهی میدهند که هر چقدر هم طول بکشد، روز و شب پایان جنگ خارجی، هرگز نمیتواند مسألهی اعدام، اقتصاد، دادخواهی و سرنگونی حاکمیت را در طرف اکثریت مردم ایران خدشهدار کند.
