قیام سراسری آبان ۱۳۹۸ نقطه‌عطفی تعیین‌کننده در تاریخ جنبش ضددیکتاتوری مردم ایران به‌شمار می‌رود؛ رویدادی که با فراگیری کم‌سابقه خود، درستی و کارآمدی راهبرد «کانون‌های شورشی» را در عمل به‌اثبات رساند. برخلاف دی‌ماه ۱۳۹۶ که پیام اصلی اعتراضات بر پایان دادن به بازی‌های درون‌حکومتی متمرکز بود، در آبان ۱۳۹۸ شعار و پیام کف خیابان به مرحله‌ای نوین ارتقا یافت: آغاز مسیر شورش و قیام برای تحقق یک جایگزین دموکراتیک، به‌مثابه تنها راه‌حل و مسیر کارساز و رو به پیش. این حقیقت با خطوط درشت و سرخ بر سرلوحه قطعنامه خیابان آبان نقش بست و بازتاب آن در بیش از ۱۹۰ نقطه از کشور طنین‌انداز شد.
اعتراف‌های ناگزیر به نقش کانون‌های شورشی
یکی از مهم‌ترین ابعاد قیام آبان، واکنش‌های سراسیمه و اعتراف‌های ناگزیر کارگزاران نظام و در رأس آنها ولی‌فقیه، علی خامنه‌ای، به نقش محوری مجاهدین خلق و کانون‌های شورشی در سازمان‌دهی و پیش‌برد این خیزش است. این قیام از داخل زنگ خطرها را در بیش از ۱۹۰ نقطه از میهن به‌صدا درآورد. خامنه‌ای در ۲۶ آبان ۱۳۹۸، در اوج وحشت از گسترش قیام، از «مصیبت ناامنی» سخن گفت و با حمله به مجاهدین تحت عنوان «مجموعه‌ٔ خبیث و جنایتکار»، تلاش کرد نقش پیشتازان این حرکت را در ترغیب مردم به قیام کتمان کند.
اما با گذشت کمتر از ۲ ماه و برملا شدن ابعاد گسترده قیام و نام و نشان شهیدان، پس از فروکش کردن نمایش‌های تبلیغاتی درباره «انتقام سخت»، خامنه‌ای در سخنرانی ۱۸ دی ۱۳۹۸ ناچار شد پرده را کنار بزند و به‌طور مستقیم به دشمن اصلی اشاره کند. او در درس «دشمن‌شناسی» خود با نگرانی از تغییر نگاه مردم و ناکامی تبلیغات حکومتی، به برنامه‌ریزی و آمادگی قبلی این جریان در اروپا اشاره کرد و گفت: «چند روز قبل از قضایای آبان‌ماه، این قضایای مربوط به بنزین و این حرف‌ها، در یک کشور اروپایی، یک کشور کوچک اما شریر واقعاً خبیث در اروپا، یک عنصر آمریکایی با یک تعداد ایرانی مزدور، وطن‌فروش، جمع شدند دور هم علیه جمهوری اسلامی بنا کردند برنامه‌ریزی کردن و نقشه درست کردن. نقشه هم همان چیزی بود که ما چند روز بعدش در قضایای بنزین دیدیم... بهمجرد این‌که مردم... وارد میدان شدند این فریب‌خوردگان، این مغرضین، این عمال دشمن، همان برنامه را شروع کردند اجرا کردن».
فلش راهنما به‌سمت سرنگونی
در پاسخ به فرافکنی‌های خامنه‌ای که مذبوحانه تلاش کرد این مقاومت ریشه‌دار را با برچسب‌های نخ‌نمای «مزدوری» تخطئه نماید، مسعود رجوی در تاریخ ۱۸ دی ۱۳۹۸ بر عزم راسخ نیروهای مقاومت تأکید کرد و گفت: «خامنه‌ای درست می‌گوید خلق ما و مقاومت ما، با مجاهدان پیشتاز و جوانان و کانون‌های شورشگرش، آنچه را بتوانند برای سرنگونی این رژیم و دستیابی به آزادی و حاکمیت جمهور مردم انجام می‌دهند. با این تفاوت که مزد و مزدوری که منطق ارتجاع و غارتگری است و می‌خواهد بر روی ما فرافکنی کند، وصله‌ٔ ناچسب است و کسی باور نمی‌کند».
آری، قیام آبان ۱۳۹۸ فلشی راهنما به‌سمت سرنگونی از طریق سازمان‌دهی کانون‌های شورشی در کف خیابان‌های ایران بود. اعتراف‌های مکرر بالاترین مقام حکومت به برنامه‌ریزی، آمادگی و نقش تعیین‌کننده این شبکه‌ٔ مقاومت، خود گواهی روشن بر این واقعیت است که راهبرد قیام و جایگزینی دموکراتیک، مسیر اصلی پیش روی مردم ایران برای دستیابی به آزادی و حاکمیت مردمی است و حقانیت آن بیش‌از‌پیش به‌اثبات می‌رسد. این راهبرد بی‌گمان از این پس، فلش راهنمای خلق به‌جان آمده‌ٔ ایران به‌سوی آزادی خواهد بود.
