دو سال پیش در چنین روزی، رهبر مقاومت، مسعود رجوی در سالروز اعدام بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق گفت: «جسارت تاریخی و خون سرخ و جوشان نسل حنیف که مظاهر آن مجاهدین “سرموضع ”هستند گواه پیروزی محتوم بهاران آزادی و انقلاب دموکراتیک مردم ایران است. با ۵۸ سال ایستادگی خونبار و بیمثال در تاریخ ایران و تاریخ معاصر جهان در برابر شاه و شیخ، در برابر استبداد و وابستگی و ارتجاع و...».
روزی که «شاه» فرمان تیرباران بنیانگذاران سازمان مجاهدین را صادر کرد، نمیدانست این اعدام آغاز زایش اسطورهای خواهد شد که ماحصل آن تداوم حیات ۶۱ ساله مجاهدین و بیآیندگی چرخهٔ استبداد موروثی است.
حنیف کبیر در حالی که میتوانست با پذیرش یکی از شروط شاه اعدام نشود، با انتخاب آگاهانهٔ شهادت در آن شرایط حساس، مفهومی نو از «پایداری بر اصول» را بنیان گذاشت؛ مفهومی که در حماسه سربداران سال ۶۰، قتلعامشدگان تابستان ۶۷ و اینک در شهدای سرفراز کانونهای شورشی مصداق یافته است.
خونی که ۵۴ سال پیش بر خاک خشک چیتگر چکید، خیلی زود به شجرهٔ طیبهٔ نسلی تبدیل شد که تا بن استخوان به اصل براندازی و سرنگونی هر نوع استبداد و دیکتاتوری وفادار مانده است. اصالتی که جوشش آن را باید در پیامها و یادداشتهای تکاندهندهٔ سربداران یافت.
در مرداد خونین سال ۶۷ یوسف عمادزاده در برابر هیأت مرگ خمینی گفت: «اتهامم مجاهد است و به آن افتخار میکنم. همانطور که حنیف کبیر گفته این خونهای ما شرط آزادی مردم است»
۳۷ سال بعد از یوسف، مجاهد شهید اکبر دانشورکار در ۷ مرداد ۱۴۰۴ از زندان فشافویه نوشت: «بهروز احسانی و مهدی حسنی!
مسیر راهتان پیش روی من است. پرچمی که در دستان محمد حنیفنژاد بود و دستبهدست به دستان شما رسید، اکنون در دستان من است».
و وحید بنیعامریان در شصتمین سال تأسیس سازمان مجاهدین (۱۲ شهریور ۱۴۰۴) گفت: «با محمد تقوی که از شاهدان قتلعام ۶٧ بود، در حال تمرین مورس بودم که ناگهان پیوندی عمیقتر میان خود و همهٔ برادران و خواهران سربهدار احساس کردم... یاد آخرین مورسهای مجاهدین بنیانگذار و سربداران ۶٧ افتادم. به دیوار سنگی سلول تکیه دادم و یاد جمله برادر مسعود افتادم که: ”مجاهدین نگهبانان حرمت کلمات هستند”».
امروز، این «جسارت تاریخی و خون سرخ و جوشان نسل حنیف» است که در رگهای پرخروش کانونهای شورشی جریان دارد. حماسه ایستادگی مجاهدین سرموضع، خط بطلان نهایی بر هر نوع وارفتگی و تسلیم است؛ حقیقتی زنده و جاری که نشان میدهد این بذر پرثمر، تا سرنگونی کامل استبداد مذهبی و طلوع بهاران آزادی، در هر کوی و برزن این میهن تکثیر خواهد شد.
