سال ۱۴۰۴ با موجی گسترده و بیوقفه از اعتراضات صنفی آغاز شد؛ از تجمع روزانه و هفتگی بازنشستگان و کارگران تا معلمان و دانشجویان و کشاورزان و انبوهی گرسنگان و غارتشدگان.
بر اساس گزارشات دریافتی و اطلاعات منتشر شده در طول این سال، بیش از ۴۲۰۰مورد تجمع و اعتصاب در سراسر کشور ثبت شده است.
اما این اعتراضات همزمان با تشدید بحران اقتصادی و جهش نرخ ارز، در پایان هفتهٔ اول دی، به قیامی سراسری و سیاسی تبدیل گردید. قیامی که از تهران و کلانشهرها تا شهرهای کوچک، به میدان تقابل و رودرویی مردم با تمامیت نظام منجر شد.
حضور گسترده جوانان و نقش فعال کانونهای شورشی، یکی از ویژگیهای برجستهٔ این قیام بود. نیروهایی که در برخی مناطق با تحرک بالا، ابتکارعمل را به دست گرفتند و مسیر اعتراض را به سمت تسخیر فرمانداریها و استانداریها و مراکز حکومتی در شهرهای مختلف هدایت کردند.
رشد و گسترش کمی و کیفی کانونهای شورشی و عملیاتهای ضداختناق یکی از ویژگیهای برجستهٔ سال ۱۴۰۴ بود. رهبر مقاومت طی پیام نوروزی ۲فروردین در اینباره میگوید:
«آمار عملیات ضداختناق کانونهای شورشی در ۱۴۰۴ در مهین اشغالشده ۴۰۹۲فقره و تعداد پراتیکهای انقلابی در ۳۱ استان ۱۳هزار و ۱۳۳مورد شامل ۲۴۰کارزار پیاپی یعنی دوسوم ایام سال بوده و از تلویزیون ملی ایران پخش شده است. کارزارهای بیوقفه در جمعههای زاهدان هم از دیماه ۱۴۰۱ تاکنون۱۷۲هفته است، ادامه دارد...».
در برابر این وضعیت، خامنهای ضحاک با بستن اینترنت و کشتار مردم تلاش کرد قیام را مهار کند. اما این سیاست نیز ناکام ماند. مردم و خانوادهها در چهلمین روز شهادت عزیزانشان با فریاد «امسال سال خونه سیدعلی سرنگونه» و «توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد» به میدان آمدند و با گلباران مزار شهیدان، نشان دادند که راه شهیدان را تا سرنگونی استبداد و استقرار دموکراسی و حاکمیت مردم ادامه میدهند.
در جریان این قیام و پس از سرکوب خونین مردم، ضرورت قیام مسلحانه و عبور از تئوریهای مضحک بیهزینگی و مماشات با رژیم به اثبات رسید و رسانههای حکومتی هم در اشکال مختلف ضمن ابراز نگرانی از نقش کانونهای شورشی، به تداوم قیام در اشکال سازمانیافته اعتراف کردند.
اما بر تارک و فراتر از همهٔ اینها، که در آمار و ارقام بالا محسوب نشده و نمیگنجد، عملیات بزرگ و شگفت پتک آتشین در فروغ ۲ در حمله به بیتالعنکبوت خامنهای در قلب تهران با شرکت ۲۵۰نفر از مجاهدین در بامداد ۴ اسفند ۱۴۰۴ میدرخشد و سزاوار کتابی ویژه است.
