728 x 90

کمبود گوشت و علل آن

کمبود و گرانی گوشت در نظام آخوندی
کمبود و گرانی گوشت در نظام آخوندی

به‌طور معمول، گوشت به‌خصوص گوشت قرمز و مصرف به‌اندازه آن، در سلامت انسان تاثیر زیادی دارد. از سوی دیگر قیمت گوشت و میزان فراوانی آن، از عوامل تعیین‌کننده میزان مصرف آن در نقاط مختلف جهان می‌باشد.

اما هنگامی که به ایران خودمان نگاه می‌کنیم می‌بینیم برای خرید گوشت قرمز بیشتر مردم پول ندارند. دخل و خرج زندگی‌شان، با هم جور درنمی‌آید تا بتوانند به قصابی سر خیابان یا حتی فروشگاههای زنجیره‌یای بروند و چند کیلویی گوشت قرمز، حتی یخ‌زده‌اش را بخرند و سر سفره بیاورند. بسیاری از خانوارهای ایرانی هستند که ماه‌هاست لب به گوشت نزده‌اند و این دیگر امری نیست که مردم پنهان کنند، در شرایط فعلی بسیاری از این قبیل حقایق را که پیش‌ترها مردم به‌عنوان راز زندگی خود و به‌عنوان بخشی از حریم خصوصی خود تلقی می‌کردند اکنون در خیابا‌نها فریاد می‌کشند!

 

صف خرید گوشت، نشانه ورشکستگی رژیم آخوندها در تمامی ابعاد

صف خرید گوشت، نشانه ورشکستگی رژیم آخوندها در تمامی ابعاد


نگاهی به برخی آمارهای حکومتی

قدرت خرید گوشت قرمز ایرانیان پایین رفته؛ این را آخرین داده‌های مرکز آمار و بانک مرکزی رژیم نشان می‌دهد. آمارهایی که می‌گویند، در یک‌دهه حدود ٢٥‌درصد قدرت خرید گوشت کم شده است. بهمن‌ سال ۹۶ بود که کاوه زرگران، رئیس کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی رژیم در تهران، این آمار را به صراحت اعلام کرد: «سهم انواع گوشت از هزینه خانوار از ۶.۱‌درصد در سال ۸۵ به ۵.۴‌درصد در سال ٩٤ رسیده، این در حالی است که سرانه مصرف گوشت قرمز در سال‌های گذشته نوسانات زیادی داشته و به ۱۱.۴۳کیلوگرم در سال گذشته رسیده است؛ در حالی که بر اساس آمار بانک مرکزی، سرانه مصرف گوشت قرمز در خانواده‌های شهری در دهه گذشته، بیش از ۲۵‌درصد کاهش یافته است».

 

بحران تغذیه!

در ایران آخوند‌زده همه‌جور بحرانی داریم، اکنون می‌توان بحران تغذیه را نیز به لیست بحرانهای حاکم بر مملکت اضافه کرد!

اکنون گرانی سرسام‌آور و کمیابی گوشت قرمز و مرغ نیز به یک بحران تبدیل شده و خشم و نارضایتی مردم در صفهای طولانی خرید گوشت آن‌چنان بالا گرفته که حتی سردمداران حکومتی را هم وحشت‌زده کرده است.

افزایش قیمت‌ها، ‌به‌ویژه قیمت گوشت قرمز، در ایران در شرایطی ادامه دارد که سردمداران رژیم بارها در هفته‌های اخیر وعده کاهش قیمتها را داده‌اند.

در آبان ماه امسال گوجه‌فرنگی ۶۴درصد، برنج ۹۶درصد، سیب‌زمینی ۷۲درصد، جو ۴۷درصد، گوشت گوساله ۵۲درصد، تخم‌مرغ ۵۱درصد، خرما ۳۱درصد، ذرت ۴۶درصد و خیار ۳۷درصد افزایش قیمت داشته است.

در بهمن‌ماه قیمت گوشت گوسفند در قصابیها به ۱۱۰هزار تومان برای هر کیلو رسید. هر یک کیلو گوشت گوساله نیز ۸۶هزار تومان قیمت‌گذاری شد.

افزایش قیمت گوشت در حالی ادامه دارد که رژیم در روزهای آخر بهمن ۹۷ توزیع گوشت یخ‌زده را اجرایی کرده است. تصاویر متعددی از صف طولانی خریداران گوشت یخ‌زده در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های خبری منتشر شده است.


افزایش قیمت مساویست با کاهش مصرف!

خریدن گوشت یخ‌زده از سوی شهروندان با نشان‌دادن کارت ملی امکانپذیر است.
بر پایه گزارش مرکز آمار ایران، قیمت گوشت قرمز دیماه امسال در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته حدود ۷۴درصد افزایش یافته است. افزایش قیمت گوشت قرمز طی ماههای گذشته، میانگین مصرف آن را کاهش داده است.

 

آسوشیتدپرس - صف طولانی گوشت یخ‌زده آینه مشکلات اقتصادی رژیم ایران

آسوشیتدپرس: صف طولانی گوشت یخ‌زده آینه مشکلات اقتصادی رژیم ایران


گوشت نیست اما صادر می‌شود!

محمود حجتی، وزیر جهاد کشاورزی رژیم، روز شنبه ششم بهمن ۹۷ در یک برنامه تلویزیونی، قاچاق دام زنده را علت اصلی گرانی گوشت قرمز دانست.

در استانهای شمالی که سرسبزترین مناطق کشور است این مشکل آن‌قدر حاد شده که امام‌جمعه جنایتکار رژیم هم مجبور شده این موضوع را در تریبون نماز جمعه بگوید، امام جمعه موقت گنبدکاووس با اذعان به این‌که مردم برای یک کیلو گرم گوشت قرمز یا گوشت مرغ ساعت‌ها در صف می‌ایستند، اضافه کرد: «استان گلستان و گنبدکاووس در تولید این اقلام مشکلی ندارد بنابراین اگر مشکلی است در مسئولان است».

 

مقامات حکومتی، آخوندها و پاسداران مشکلی ندارند!

وقتی به صف‌های مختلف نان و گوشت نگاه می‌کنید حتی یک آخوند یا پاسدار نمی‌بینید! در حالی‌که از استاد دانشگاه تا مکانیک و از پزشک تا معلم را می‌توانی در یکی از این صف‌ها پیدا کنی که ساعتهایی از روز را برای تأمین مواد غذایی‌شان تلف می‌کنند! و این البته بخش پیدای «مشکل» است. بخش ناپیدای آن در گام اول به همین‌ قشر از هموطنانمان برمی‌گردد که اکنون گوشت در شمار غذاهای نادر آنان در آمده. بخش دیگر به هموطنانی برمی‌گردد که اساساً از خوردن گوشت سال به سال محرومند! و اساساً توانایی خرید گوشت را ندارند.

یکی از کارشناس‌های حکومتی به‌نام مومنی در یک سخنرانی گفته است: «گزارشهای رسمی حکایت دارد که ما در سال ۱۳۸۳ از ۱۲۲کیلو مصرف گوشت قرمز به ۶۰کیلو مصرف و در سال ۱۳۹۱ به ۴۱کیلو رسیده‌ایم، این یعنی یک سقوط در یکی از حیاتی‌ترین عرصه‌های نیاز اساسی مردم، البته همین روند در مورد گوشت سفید، کره و... نیز عینا تکرار شده و بعضاً هم خیلی تکان‌دهنده است».

یکی دیگر از ایادی رژیم به‌نام سعید سلطانی سروستانی به خبرگزاری حکومتی جمهوری اسلامی گفته است: «طبق آمارها، سرانه مصرف گوشت قرمز در ایران حدود ۱۳کیلوگرم، مرغ حدود ۲۵کیلوگرم و ماهی حدود ۶کیلوگرم برآورد شده است که مجموع آن یک‌سوم مصرف کشورهای پیشرفته جهان است.

 

صادرات دام!؟ واردات گوشت!

این همه در حالی است که بر اساس آمار خود رژیم در مردادماه سال ١٣٩٦، تعداد ١،٤میلیون منبع بهره‌برداری دارای دام در سطح کشور وجود دارد. تعداد دام این بهره‌برداریها، ٤٠میلیون رأس گوسفند، ١٥.٧میلیون رأس بز و ٤.٩میلیون رأس گاو است.

واردات گوشت یخ‌زده و مانده در شرایطی است که به اعتراف مقامات حکومتی روزانه هزاران گوسفند از مرزهای کشور به‌طور قاچاق عبور می‌کنند و به کشورهای همسایه می‌روند. روشن است که این حجم دام قاچاق نمی‌تواند جز با حمایت همان باندهای غارتگر حکومتی و مشخصاً سپاه پاسداران صورت پذیرد. کولبران محروم در مرزها هدف شلیک پاسداران حکومتی هستند ولی این حجم دام بدون این‌که دیده شود از مرزها خارج می‌شوند.

علیرضا عزیزاللهی، مدیرعامل اتحادیه سراسری دامداران، کمبود گوشت قرمز و قاچاق دام زنده را از عوامل گرانی گوشت قرمز در بازار دانسته و معتقد است که این گرانی و کمبود گوشت قرمز ربطی به دامداران ندارد و این‌که برخی می‌گویند، دامداران گوشت قرمز را عرضه نمی‌کنند صحت ندارد، چرا که دام زنده محصولی نیست که بتوان آن را در هنگام پروار شدن نگه داشت و به بازار عرضه نکرد.

روزنامه حکومتی اقتصاد نیوز نوشت: «یک مقام مسئول وزارت جهاد کشاورزی از واردات ۱۳۳هزار تن انواع گوشت قرمز در دهه نخست بهمن‌ماه امسال خبر داد و گفت: بر اساس آمار گمرک، امسال ۹۷هزار تن گوشت منجمد گوساله، ۳۶هزار تن لاشه گوشت گوسفندی به کشور وارد که نسبت به مدت مشابه پارسال ۱۴۶درصد افزایش دارد».

رژیم شکست‌خورده آخوندی در این ۴۰سال جز چپاول و غارت و سرکوب و اختناق هیچ ارمغانی برای مردم محروم ما نداشته این صف‌های طولانی خرید گوشت یخ‌زده نشانه درماندگی رژیمی است که از حل و فصل و تأمین حداقل مایحتاج ضروری مردم عاجز است.