روز یکشنبه ۱۷ اسفند، سازمان مجاهدین خلق ایران در برابر عزای ۴۰ روزه رژیم برای خامنهای ضحاک «کارزار ملی چهارشنبهسوری، نوروز و سیزدهبدر» خبر داد؛ کارزاری با شعارهای «صلح و آزادی ـ مرگ بر اصل ولایتفقیه» و «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر». پیامی که تلاش دارد مسیر جامعه را از ماتم تحمیلی به سوی امید و همبستگی ملی تغییر دهد.
وقتی حاکمیت میخواهد با فریب و جعل، مسیر اعتراض و قیام را به سکوت و جمود منحرف کند، به آتش کشیدن سیاهی حاکمیت ارتجاع در چهارشنبهسوری معنایی فراتر از یک رسم قدیمی پیدا میکند. این آتش، نمادی از ایستادگی و زنده بودن روح یک ملت است؛ فراخوانی برای آیندهای که در آن مردم خود سرنوشت کشورشان را تعیین میکنند. در همین راستا، این کارزار از طرح انتقال حاکمیت به مردم از طریق دولت موقت و برنامه دهمادهیی خانم مریم رجوی برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک، سکولار و غیراتمی حمایت میکند.
نشانههای این کارزار در روزهای اخیر در شهرهای مختلف دیده شد. روزهای شنبه و یکشنبه و دوشنبه، ۲۳ و ۲۴ و ۲۵ اسفند، شورشگران در شهرهای میهن با به آتشکشیدن پایگاههای بسیج و سپاه ضدمردمی و نمادهای حکومتی و نصب بنرها و دیوارنویسیها پیام خود را به خیابانها بردند.
در این سلسله عملیات شورشگران با تهاجم به پایگاههای بسیج ضدمردمی و سپاه پاسداران با پرتاب کوکتل در مشهد و پیرانشهر و رودبار و زاهدان و به آتش کشیدن بیلبرد خامنهای و خمینی ملعون در شهرهای مختلف طلسم شب را شکستند
در کرمانشاه و تهران روی بنری با تصویر مریم رجوی بر فراز پل این عبارت نوشته شده: «اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک بر اساس ۱۰مادهیی خانم مریم رجوی».
دیوارهای تهران و قزوین و شیراز نوید «ارتش آزادیبخش باز میآید» میدهند و در ایلام، کرمان، ساری و زاهدان، شعارهایی مانند «زنده باد دولت موقت شورای ملی مقاومت ـ درود بر رجوی» و «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر» توجه عابران را به خود جلب میکند.
این پیامها نشان میدهد که آتشی که در این شب برافروخته میشود، تنها شعلهیی در کوچهها نیست؛ بلکه نمادی از مقاومت و نشان پویایی و حیات جامعه است.
