«اوضاع رو به قهقرا» «ناکارآمدی» و «فقدان نتیجه بخشی مطلوب» و «برباد رفتن امیدها» با «ترکیب کابینه موجود» ارزیابی مهره‌ها و رسانه‌های حکومتی از دولت جدید حسن روحانی و چشم‌انداز چالشهای نظام است.
کیهان خامنه‌ای از جمله نوشته است «پیش‌بینی می‌شود در آینده‌ای نه چندان دور، اتفاقات ناخوشایندی در عرصه زندگی مردم رخ بدهد. اوضاع کابینه آن‌قدر خراب است که بی‌منطق‌ترین‌ها هم نمی‌توانند از آن دفاع کنند! چند روز قبل صادق زیبا‌کلام در خصوص نقاط قوت و ضعف کابینه پیشنهادی روحانی با لحنی تحقیر‌آمیز گفته بود: «من هیچ نقطه قوتی در کابینه نمی‌بینم... حتی اصلاح‌طلبان حامی دولت و کسانی که در ایام انتخابات با تمسک به انواع دروغ‌ها و پنهانکاریها، سعی در شکل‌دهی به افکار عمومی داشته و باعث رأی‌آوری روحانی شده‌اند، از همین حالا هیچ امیدی به کابینه روحانی نداشته و معتقدند اوضاع رو به قهقرا خواهد رفت!». (کیهان- 26مرداد)
روزنامه جوان وابسته به سپاه پاسداران در جنگ باندی به ماهیت چپاولگر مهره‌های دولت روحانی اشاره کرده و افزوده است: «یکی از چالشهای بنیادین کابینه یازدهم که حتی از چشم حامیانش نیز دور نمانده است، «ناکارآمدی» و «فقدان نتیجه بخشی مطلوب» بوده است.
نتیجه سهم‌خواهی چهره‌ها و جریانهای سیاسی مختلف بودن- تا حدی که برخی آن را «شرکت سهامی» می‌خواندند- حضور توأمان مدیران در بخش دولتی و خصوصی و توجه بیشتر به منافع اقتصادی شخصی، خویشاوندسالاری، تجمل‌گرایی... امید می‌رفت پس از انتخابات 1396 و با ملاحظه واقعیت‌های جامعه، این نقایص تا حدی برطرف شود که اکنون و با معرفی ترکیب کابینه این امید تقریباً بر باد رفت... سعید حجاریان در یادداشتی تحت عنوان «قدرت به‌مثابه کالا» تعریضی آشکار به نقش پول در دستیابی به پست وزارت در کابینه داشته و می‌نویسد: «در گمانه‌زنی‌ها و پروسه چینش کابینه دوازدهم نیز مشاهده کردیم که یکی از وزرا میان معاونان خود تقسیم‌کار کرد و به آنان مأموریت داد که با نمایندگان لابی کنند و رأی اعتماد آ‌نها را بخرند». (جوان-26مرداد).
روزنامه حکومتی وطن امروز متعلق به محافل لباس شخصیهای نظام در مورد چشم‌انداز برجام و دفاع دولت روحانی از آن از واکنش اجتماعی ابراز نگرانی کرده و نوشته است: «دولتی که فخرفروشی‌اش از گسترش آزادی بیان محدود به چند نقد کارشناسی توسط منتقدان سیاست خارجه‌اش بود، راه کارآمدی را این بار در «شکستن قلم‌ها» و «بستن دهانها» جست‌وجو می‌کند تا بتواند تناقض دولت امنیتی‌ای را که مدعی آزادی بیان است بهبود ببخشد. در این میان شاید آنچه بیش از همه تفکیک آینه از خشت خام دولت را تسهیل کند سخنان محتاطانه دولتمردان در باب نقض‌های آشکار ولی به تعبیر خودشان «نه‌چندان فاحش» برجام است. دولتمردان از یک‌سو ناچار به اندک موضع‌گیری‌ای در این باب شده‌اند و از سوی دیگر بیم شکل‌گیری چنین مطالبه‌ای از سمت جامعه را دارند». (وطن امروز- 26مرداد)
کیهان خامنه‌ای از جمله نوشته است «پیش‌بینی می‌شود در آینده‌ای نه چندان دور، اتفاقات ناخوشایندی در عرصه زندگی مردم رخ بدهد. اوضاع کابینه آن‌قدر خراب است که بی‌منطق‌ترین‌ها هم نمی‌توانند از آن دفاع کنند! چند روز قبل صادق زیبا‌کلام در خصوص نقاط قوت و ضعف کابینه پیشنهادی روحانی با لحنی تحقیر‌آمیز گفته بود: «من هیچ نقطه قوتی در کابینه نمی‌بینم... حتی اصلاح‌طلبان حامی دولت و کسانی که در ایام انتخابات با تمسک به انواع دروغ‌ها و پنهانکاریها، سعی در شکل‌دهی به افکار عمومی داشته و باعث رأی‌آوری روحانی شده‌اند، از همین حالا هیچ امیدی به کابینه روحانی نداشته و معتقدند اوضاع رو به قهقرا خواهد رفت!». (کیهان- 26مرداد)
روزنامه جوان وابسته به سپاه پاسداران در جنگ باندی به ماهیت چپاولگر مهره‌های دولت روحانی اشاره کرده و افزوده است: «یکی از چالشهای بنیادین کابینه یازدهم که حتی از چشم حامیانش نیز دور نمانده است، «ناکارآمدی» و «فقدان نتیجه بخشی مطلوب» بوده است.
نتیجه سهم‌خواهی چهره‌ها و جریانهای سیاسی مختلف بودن- تا حدی که برخی آن را «شرکت سهامی» می‌خواندند- حضور توأمان مدیران در بخش دولتی و خصوصی و توجه بیشتر به منافع اقتصادی شخصی، خویشاوندسالاری، تجمل‌گرایی... امید می‌رفت پس از انتخابات 1396 و با ملاحظه واقعیت‌های جامعه، این نقایص تا حدی برطرف شود که اکنون و با معرفی ترکیب کابینه این امید تقریباً بر باد رفت... سعید حجاریان در یادداشتی تحت عنوان «قدرت به‌مثابه کالا» تعریضی آشکار به نقش پول در دستیابی به پست وزارت در کابینه داشته و می‌نویسد: «در گمانه‌زنی‌ها و پروسه چینش کابینه دوازدهم نیز مشاهده کردیم که یکی از وزرا میان معاونان خود تقسیم‌کار کرد و به آنان مأموریت داد که با نمایندگان لابی کنند و رأی اعتماد آ‌نها را بخرند». (جوان-26مرداد).
روزنامه حکومتی وطن امروز متعلق به محافل لباس شخصیهای نظام در مورد چشم‌انداز برجام و دفاع دولت روحانی از آن از واکنش اجتماعی ابراز نگرانی کرده و نوشته است: «دولتی که فخرفروشی‌اش از گسترش آزادی بیان محدود به چند نقد کارشناسی توسط منتقدان سیاست خارجه‌اش بود، راه کارآمدی را این بار در «شکستن قلم‌ها» و «بستن دهانها» جست‌وجو می‌کند تا بتواند تناقض دولت امنیتی‌ای را که مدعی آزادی بیان است بهبود ببخشد. در این میان شاید آنچه بیش از همه تفکیک آینه از خشت خام دولت را تسهیل کند سخنان محتاطانه دولتمردان در باب نقض‌های آشکار ولی به تعبیر خودشان «نه‌چندان فاحش» برجام است. دولتمردان از یک‌سو ناچار به اندک موضع‌گیری‌ای در این باب شده‌اند و از سوی دیگر بیم شکل‌گیری چنین مطالبه‌ای از سمت جامعه را دارند». (وطن امروز- 26مرداد)
