ایرانزمین از شش جهت در آستانهی تغییر بزرگ تاریخی واقع شده است. رقم زدن این تغییر را آنانی محقق میکنند که به ندای زمانه در این فصل سرنوشتساز، پاسخ شایسته میدهند. بیشک در این روزهای پساقیام، رساترین پاسخ در خارج از ایران را باید در گردهمایی و تظاهرات ۱۸ بهمن در برلین داد.
تظاهرات برلین راه حل ایرانی برای پاسخ به موقعیت سرنوشتساز کنونی و سرمایهی ایران برای سرنگونی است.
تظاهرات برلین خروشی است که ارادهی حضور برای پاسخ به ضرورت تغییر را به میدان عینیت خواهد آورد. ندایی رسا به جهان است که صدای واقعی ایران را مقاومت سازمانیافته برای آزادی، نمایندگی میکند.
تظاهرات برلین، یکی از تجلیگاههای خواسته و آرزوی اکثریت قاطع مردم ایران برای پایان دادن به دیوسالار آخوندیسم است.
تظاهرات برلین، دادخواهی ایرانیان برای تجسم بخشیدن به ندای سراسری ایران علیه ماشین جنایت ولایت فقیه از دههی ۶۰ تا قیام دی ۱۴۰۴ است.
تظاهرات برلین، مرزبندی قاطع ایرانیِ آزادیخواه با دنبالههای نظام آخوندی و مأموران و متحدان بالفعل آن در خارج از کشور است. در این مرحلهی پساقیام که تمام رابطههای اکثریت جامعهی ایران با حاکمیت تعیین تکلیف شده، این مرزبندی بیش از همیشه ضرورت یافته است.
همبستگی ایرانیان در برلین، بازوان بههم فشردهی شیفتگان سپیدهدم آزادی و محققکنندگان آن در زیباترین وطن خواهد بود.
این همبستگی از تداوم رنگینکمانیِ سالیان حضور و ظهور ایرانیان در میادین شهرهای مختلف اروپا و آمریکا و استرالیا آمده است تا در زیر سپهر برلین، به سرنوشتسازترین ندای میهن خود پاسخ بدهد.
تظاهرات برلین باید طنین کوبش طبل ضرورت بهرسمیت شناختن حق مبارزهی مردم و مقاومت ایران در مقابل ماشین ترور، قتل عام و مرگآفرینیِ نظام ولایت فقیه باشد.
پیام منادیان تظاهرات برلین این است که ایران همهچیز برای تولد سپیدهدم آزادی دارد. ایران همهچیز برای تغییر دارد. ایران در داخل و خارج مرز پرگهرش، همهچیز برای رقم زدن خجستهی سرنوشت حساس کنونیاش را دارد. ایران یقین دارد که فرزندان مشتاق محبوب آزادیاش، به ضرورت پایان بخشیدن به استبداد قرون وسطایی آخوندی، پاسخ شایسته خواهند داد. تظاهرات برلین، گل دادن رنجها و دردهای سالیان غربت در سایهی همای همبستگی و مهر رهایی ایران است.
تظاهرات برلین باید تلألؤ درخشان ستارگان ایرانزمین از دههی ۶۰ تا دی ۱۴۰۴ باشد. پیام سیاسی، ملی و تاریخیِ این گردهمایی باید پرتوهای درخشندگیاش را به سراسر میهن بتاباند. این تابش، همانا تشعشع برانگیختگیِ اجتماعی برای پایان دادن به فصلهای تاریک خودکامگیهای شاهی و شیخی خواهد بود.
تظاهرات برلین، پیوند قیامهای ششگانهی سه دههی گذشته با رسالت پناهندهی سیاسی در خارج از ایران است. این پیوند میخواهد مهمترین عامل همبستگیساز سراسری را که همانا جایگزین سیاسی(آلترناتیو) باشد، به مخاطبان جهانی بشناساند. این عامل تعیینکنندهی سمتوسوی تحولات آینده، اکنون در پس قیام دی ۱۴۰۴ بیش از همیشه ضرورت و فوریت یافته است. تظاهرات برلین در کانون رخداد خود، میخواهد پاسخ به فوریت مبرم ایران در مقابل حاکمیت ملایان را تحقق بخشد. این موفقیت در گرو هوشیاری ملی، حضور ملی و همبستگی ملی ایرانیان خارج کشور برای پاسخ به انتظار اکثریت مردم داخل کشور است.
تظاهرات برلین، میعادگاه و ظرف تحقق این انتظار زنده، پویا و ناظر است.
