در نظامهای دیکتاتوری، همهچیز اسباب و اثاث و ابزار سلطه و تحمیل هستند؛ ایدئولوژی، اقتصاد، معیشت، جنگ، ارتباطات و...بههمین دلیل نظام متکی بر ولایت فقیه، رکورد بیشترین قطع اینترنت را شکسته و ۸۰ میلیون ایرانی را از شبکهی جهانی قطع نموده است. هدف اصلی از این رکوردشکنی، سانسور اخبار، سانسور صدای مردم و استفاده از قطعی ارتباطات برای حداکثر کنترل و سرکوب است. ایجاد شبکههای بازرسیِ موبایلهای شهروندان در شهرها و ساکنان روستاها و نیز بازداشت گستردهی مردم، از نمونههای دامنهی سرکوب در سایهی قطع هدفمند اینترنت است.
سایت صدای آمریکا در یک گزارش تحلیلی که روز ۲۷ فروردین ۱۴۰۵ منتشر نموده، از قول ستار هاشمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات حاکمیت آخوندها نوشته است: «خسارت روزانه قطع اینترنت به اقتصاد کلان ایران حدود پنج هزار میلیارد تومان است.» بنابراین، خسارت وارد شده به کشور طی ۴۸ روز قطع سراسری اینترنت، حدود ۲۴۰ هزار میلیارد تومان ارزیابی میشود.
از طرفی همین وزیر حکومتی، با ادبیات مبتذل خاص حکومتیان، در رسانهی حکومتی و رو به مردم، مدعی محق بودن مردم از برخورداری کامل از اینترنت شده است. سایت جهان مانا، ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ بهنقل از ستار هاشمی نوشته است: «اینترنت طبقاتی یا لیست سفید، موضوعیتی ندارد و دسترسی با کیفیت به شبکه اینترنت جهانی، حق همه مردم است. همکاران ما تلاش کردند هیچگونه اختلالی در زندگی مردم ایجاد نشود و خدمات الکترونیکی، بهصورت پایدار ارائه شود.»
واقعیت اما همیشه پرده از دروغ تبلیغاتی و ادبیات مبتذل برمیدارد. در حالی که شرکتهای فعال در حوزهی اقتصاد دیجیتال بیکار میشوند و مجبورند کارکنان خود را اخراج کنند، اتاق فکر نظام ولایت فقیه «اینترنت طبقاتی» را در اختیار کارگزاران سیاسی و اقتصادی خدمتگزار حکومت قرار میدهد: «با اجرای کامل حصر دیجیتال، اینترنت جهانی به مقامات و هواداران حکومت اختصاص مییابد، و اینترنت طبقاتی به شکل کنترلشده در اختیار تعدادی از شرکتها و مؤسسات گزینش شده قرار میگیرد.»[۲]
سایت صدای آمریکا در ۲۷ فروردین و سایت اقتصادنیوز در ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ نوشتهاند: «افشین کلاهی از رؤسای اتاق بازرگانی جمهوری اسلامی، خسارت مستقیم قطع اینترنت را روزانه ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار و خسارتهای غیرمستقیم آن را حدود ۸۰ میلیون دلار در روز برآورد کرده است.»
سایت صدای آمریکا ادامه میدهد: «در حوزه اقتصاد دیجیتال، هر روز معادل چند پروژه زیرساختی بزرگ از بین میرود و این میزان خسارت، معادل نابودی روزانه حدود چهار پل بزرگ مشابه “بی۱” و دو نیروگاه متوسط است.»
در دنیایی که دسترسی به اینترنت و شبکههای اجتماعی، وجهی مهم از زندگی و معیشت مردمان است، حاکمیت آخوندی کسبوکار «بیش از ۱۰ میلیون نفر»[۲] را به گروگان گرفته است. تلگرام تحلیل زمانه[از رسانهی نزدیک به اصلاحاتیها] در روز ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ نوشته است: «۴۸ روز قطعی اینترنت ۱.۸ [یکوهشت دهم] میلیارد دلار به اقتصاد کشور ضربه زده؛ معادل: ۲۷۹,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰تومان.»
شدت سانسور، اختناق و سرکوب اینترنتی که حاکمیت ملایان علیه مردم ایران ــ چه داخل و چه خارج کشور ــ اعمال کرده، علاوه بر خسارات کلان و حیرتآوری که برخی اعداد و ارقام آن نشان داده شده، حتی بهبهانهی جنگ هم نمونه و مشابهی در جهان معاصر نداشته است. در همین رابطه سایت دویچهوله فارسی در ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ یادآور شده است که: «خاموشی اینترنت در ایران از گستردهترین موارد قطع اینترنت در جهان بهشمار میرود. چنین پدیدهای در سراسر جهان، بیسابقه و غیرعادی بهشمار میرود. در جریان جنگهای بزرگ اخیر از جمله جنگ میان روسیه و اوکراین یا جنگ اسرائیل در غزه نیز هیچ گزارشی از خاموشی عامدانه اینترنت دیده نمیشود.»
درواقع آنچه با عنوان سرکوب هدفمند اینترنتی صورت میگیرد، جز سوختبار قیام در تقدیر نخواهد بود. فرش کردن خیابانهای ایران در زیر پای نانخورهای نظام، همین هدف را دنبال میکند.
مشاهده میشود که از سیاست تا اقتصاد و تا ارتباطات، این حاکمیت برای مردم ایران هیچ راه و مفری جز عزم جزم برای سرنگونی آن باقی نگذاشته است.
پینوشت:
[۱] سایت صدای آمریکا، ۲۵ فروردین ۱۴۰۵.
[۲] همان: بنابر آمارهای رسمی تا زمستان گذشته حدود ۱۰ میلیون نفر بهصورت مستقیم و غیرمستقیم در حوزه اقتصاد دیجیتال در ایران فعالیت میکردند. بسیاری از مدیران فروشگاههای اینترنتی، برنامهنویسان، طراحان، تولیدکنندگان محتوا و کسبوکارهای آنلاین در ایران قربانی قطع اینترنت شدهاند.
