همزمان با اوجگیری اعدامها، موج گستردهیی از پیوستن مقامات عالی ملل متحد و نهادهای بینالمللی به کارزار مقاومت زندانیان؛ معادلات امنیتی نظام را درهم شکسته است.
گزارش مای ساتو، گزارشگر ویژه ملل متحد در امور ایران، در کمیته سوم مجمع عمومی، ابعاد جهانی این کارزار را برجسته میسازد. وی با افشای اینکه «در ایران هیچ راه قانونی برای ابراز مخالفت باقی نمانده»، صراحتاً اعلام کرد: «مخالفت با مجازات اعدام از داخل زندانهای ایران مطرح میشود. بیش از دو سال و هشت ماه است که زندانیان هر سهشنبه در اعتراض به همه اعدامها برای همه جرائم، اعتصاب غذا میکنند. تمایل جامعه برای کنار گذاشتن مجازات اعدام آشکار است».
پیوستن موج بیسابقهای از گزارشگران ملل متحد به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، دومینویی حقوقی علیه خلیفهٔ اعدام ایجاد کرده است.
الکسیس آناگنوستاکیس، رئیس کمیته حقوقبشر کانون وکلای جنایی اروپا، با اشاره به اعلام پیوستگی لئوپولدو مالدونادو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی عقیده و بیان، و جینا رومرو، گزارشگر ویژه آزادی تجمعات به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» افزود: «امروز من نیز به آنها میپیوندم. ۲۴ ساعت غذا نخوردن در مقایسه با قرار داشتن در سلول محکومان به اعدام، هیچ است».
در همین راستا دکتر دیوید آر. بوید، گزارشگر ویژه سابق محیطزیست و آندریا بولانوس وارگاس، گزارشگر ویژه مدافعان حقوقبشر نیز به این کارزار پیوستند. وارگاس ضمن اعلام همبستگی تصریح کرد: «از مارس ۲۰۲۶ تاکنون، دستکم ۴۶ زندانی سیاسی و معترض در ایران اعدام شدهاند. بیش از ۱۰۰ نفر دیگر همچنان در صف اعدام قرار دارند. اعدامها باید پایان یابد و بازداشت شدگان باید آزاد شوند». سپس کارگروه ناپدیدشدگان قهری اعلام کرد که آنا لورنا دلگادییو به کارزار میپیوندد و جینا رومرو گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی اجتماعات اعلام کرد: «خیلی خوشحالم که میبینم همکاران به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» میپیوندند. خوشآمد به آندریا برمودز والدیویا در این هفته و آنا لورنا دلگادیلو در هفته آینده!»
همزمان، مواضع و هشدارهای برخی دولتها نیز این محاصره بینالمللی را تکمیل کرده است. دفتر حقوقبشر وزارتخارجه کانادا با انتشار بیانیهیی رسمی اعلام کرد:
«در سهشنبه نه به اعدام، کانادا در کنار ایرانیانی میایستد که خواستار عدالت، پاسخگویی و کرامت انسانی هستند. ما از ایران میخواهیم فوراً به استفاده از مجازات اعدام پایان دهد و تمامی افرادی را که خودسرانه بازداشت شدهاند، آزاد کند».
این پیوند و همبستگی بیسابقه میان زندانیان و عالیترین گزارشگران سازمان ملل و ارکان حقوقبشری، این ضرورت را برجسته میسازد که زمان توقف ماشین کشتار آخوندها با اقدامات الزامآور جامعه جهانی فرا رسیده است.