در سیوهشتمین سال قتلعام زندانیان سیاسی، شرارههای فروزان و نسلی که از همان خونها روییدند، یادشان را در شهرهای میهن گرامی داشتند.
بامداد چهارشنبه ۲۱ مرداد جوانان دلیر و شورشی «با درود به سربداران سرموضع، در سالگرد قتلعام ۳۰ هزار لالههای بهمن ۵۷ در ۱۳۶۷ به حکم خمینی دجال» ۳۰ پراتیک انقلابی در شهرهای میهن اجرا کردند.
هفتهٔ گذشته نیز شورشگران به همین مناسبت حوزههای جهل و جنایت، پایگاههای بسیج و مراکز سرکوب را در هم کوبیدند و بنرهای خمینی ملعون و خامنهای ضحاک و بچهاش را در شهرهای میهن به آتش کشیدند.
این صدای عصیان ۳۰ هزار سربهدار و حماسهٔ زندانیان «سرموضع» در تابستان ۶۷ است. زندانیانی که با دفاع از نام و مرام و هویت خویش در برابر هیأت مرگ خمینی، جانشان را فدای آرمان آزادی و رهایی مردم کردند.
امروز طنین همان عصیان، مرزها را درنوردیده و به یک مطالبه قاطع و بینالمللی برای حسابرسی از قاتلان تبدیل شده است.
رسانه «سینیوز انگلستان» در انعکاس تظاهرات و نمایشگاه گرامیداشت سی و هشتمین سالگرد قتلعام ۳۰ هزار زندانی سیاسی در لندن نوشت: «عفو بینالملل و کارشناسان سازمان ملل متحد، قتلعام ۱۳۶۷ را معادل جنایت علیه بشریت توصیف کردهاند. با وجود شواهد فراوان، مسئولان این نقضهای فاحش حقوقبشر و جنایات بینالمللی همچنان در مناصب قدرت هستند».
سینیوز با استناد به گزارش حقوقی جاوید رحمان، گزارشگر ویژه وقت سازمان ملل تأکید کرد که اکثریت قریب به اتفاق اعدامشدگان از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بوده و این اعدامها با نیت صریح نسلکشی انجام شدهاند». در ادامهٔ گزارش سینیوز آمده است:
«مارک ویلیامز، نماینده سابق مجلس و عضو کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران، خواستار بسته شدن سفارت رژیم در لندن شد و گفت: ما از دولت انگلستان، بهعنوان عضوی از شورای امنیت سازمان ملل متحد، میخواهیم که برای توقف اعدامها، حفاظت از زندانیان سیاسی و تضمین حسابرسی از مسئولان این جنایات تلاش کند. وی همچنین بر اهمیت پشتیبانی از طرح ۱۰ مادهای رئیسجمهور منتخب شورای ملی مقاومت برای آیندهای دموکراتیک، لغو مجازات اعدام و جدایی دین از دولت تأکید ورزید».
علاوه بر رسانههای خبری، بسیاری از ارگانها، شخصیتها و مجامع حقوقبشری، به ضرورت حسابرسی و پایان بخشیدن به مصونیت قاتلان اشاره کردهاند.
واکنش شخصیتها، کارشناسان و رسانههای جهانی، نشان میدهد شکوه ایستادگی ۳۰ هزار سربهدار بر سر مواضع مجاهدی خود، وجدانهای بیدار را در سراسر جهان را متاثر کرده است و همچون خونی جوشان در رگهای خیابانهای میهن جاری است.
ایستادگی آن حماسهسازان، امروز در عصیان نسل نو، در جسارت کانونهای شورشی و در فریاد دادخواهی جامعه جهانی تجلی یافته و تا روز حسابرسی از قاتلان و برپایی آزادی در سراسر ایران، آرام نخواهد گرفت.
