در شرایطی که نظام ولایت در اقیانوسی از بحرانهای حاد سیاسی، معیشتی و اجتماعی دستوپا میزند، سیلی شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی، بر انزوای جهانی رژیم بهطور کیفی افزود.
روز چهارشنبه ۱۸شهریور، شورای حکام آژانس با ۲۳ رأی موافق، ۳رای منفی و ۸ رأی ممتنع، قطعنامهٔ ارجاع پرونده اتمی رژیم به شورای امنیت ملل متحد را تصویب کرد اقدامی که. پس از دو دهه پنهانکاری، مسیرهای تنفسی ولایت جنگافروز را تنگ و مسدود میکند.
این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که آژانس اعلام کرد بهدلیل همکاری نکردن رژیم ایران، قادر به راستیآزمایی فعالیتهای هستهیی اعلامشده این رژیم نیست.
خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، ضمن استقبال از ارجاع پرونده اتمی فاشیسم دینی به شورای امنیت، خاطرنشان کرد: «تا این رژیم بر سر کار است نه از تلاش برای دستیابی به بمب اتمی، نه از جنگافزوزی و صدور تروریسم و نه از سرکوب و شکنجه و اعدام دست بر نمیدارد. راهحل نهایی برای جلوگیری از مجهز شدن یک دیکتاتوری تروریستی به خطرناکترین سلاح، سرنگونی این رژیم بهدست مردم و مقاومت سازمانیافته آنها است».
خانم رجوی همچنین تصریح کرد شورای امنیت حتماً باید به موضوع اعدام و سرکوب در ایران بپردازد. ارجاع پرونده نقض حقوقبشر توسط این رژیم به شورای امنیت پس از ۷۲ بار محکومیت در مجمع عمومی و دیگر ارگانهای ملل متحد خواسته جدی و مبرم مردم و مقاومت ایران است.
یک روز پیش از قطعنامهٔ شورای حکام نیز، وزارت خزانهداری آمریکا (سهشنبه ۱۷ شهریور) اعلام کرد تمامی خطوط هوایی رژیم ایران که تاکنون مشمول تحریمهای این کشور نشده بودند، در فهرست تحریمها قرار گرفتهاند.
اهمیت تحریم سراسری صنعت هوانوردی توسط وزارت خزانهداری آمریکا، در فلج کردن شریانهای تروریستی نظام نهفته است. واشنگتن با وارد کردن ۲۷ شرکت هواپیمایی از جمله آسمان، کیشایر و زاگرس به لیست سیاه، کل این بخش را از بازار جهانی حذف نمود.
این اقدام، مسیرهای اصلی جابهجایی سلاح، پول و نیروهای تروریستی سپاه پاسداران را در منطقه مسدود کرده و پاسداران و مزدوران نقابدار رژیم دیگر نمیتوانند از ناوگان غیرنظامی برای پشتیبانی از گروههای نیابتی خود استفاده کنند.
انسداد مسیرهای تنفس ارزی، تسلیحاتی و لجستیکی رژیم و ارجاع پرونده اتمی به شورای امنیت، ولایت مفلوک را در بنبستی بیعلاج گرفتار کرده است.
بدون شک مردمی که بر اثر جنگافروزی رژیم و بحرانهای معیشتی هر روز فقیرتر میشوند، دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند و میدانند که راه کنار زدن این رژیم ضدمردمی نه در راهروهای دیپلماتیک، بلکه در کف خیابان در کنار شورشگران پیشتاز است.
