قیام آبان ۹۸ یک نقطه‌عطف در رویارویی مردم با ساختار حاکمیت ولایت فقیه بود و نظام را وارد مرحله‌ای برگشت‌ناپذیر کرد.
در آن زمان معاون پیشین بسیج، گستردگی قیام در روز نخست را به «جنگ جهانی تمام‌عیار» تشبیه کرد و معاون سیاسی سپاه ابعاد حمله به حوزه‌های بسیج و مراکز دولتی را در تاریخ ۴۰ ساله نظام بی‌سابقه خواند.
اما عواملی که منجر به انفجار آبان ۹۸ شدند، امروز در ابعادی به‌مراتب ویران‌کننده‌تر جامعه را احاطه کرده‌اند. اگر در آن سال از جرقهٔ گرانی بنزین حریقی در شهرهای میهن برخاست که پاسدار آبنوش گفت: «فقط خدا ما را نجات داد»، امروز بحران نان و معیشت و آثار هولناک گرانی و فقر افسارگسیخته در شهرهای میهن، ظرفیت انفجاری جامعه را بیش از هر زمان بالا برده است.
از سوی دیگر، در مقایسه با سال ۹۸، سازمان‌یافتگی و آمادگی میدانی کانون‌های شورش و قیام، تکاملی چشم‌گیر یافته است. جوانان معترض و کانون‌های شورشی با انباشت تجارب خیابانی و شناخت دقیق از آرایش نیروهای امنیتی، اکنون در پیوندی نزدیک‌تر با جامعه در میدان حضور دارند و با شعله‌های فروزان مسیر را روشن می‌کنند.
در همین راستا، شبکه‌های شورش و قیام، با انجام صدها رشته پراتیک انقلابی، تصویرنگاری و عملیات ضداختناق، «آبان» را در شهرهای میهن امتداد داده‌اند.
روز شنبه ۲۳ آبان شورشگران با ۳۰ رشته عملیات آتشین، کارزار «سالگرد قیام خونین آبان» را در ۱۷ شهر گسترش دادند.
در این کارزار شورشگران به شهرداری غارتگر منطقه ۱۳، راهنمای ستاد جاسوسی وزارت اطلاعات و ۳ پایگاه بسیج سپاه پاسداران در تهران تهاجم کردند. کمیته غارتگر امداد خمینی ملعون را در فلاورد (چهارمحال و بختیاری) به‌آتش کشیدند، به محل تجمع و آمادگی وحوش سرکوبگر در شهرداری غارتگر منطقه ۹ در مشهد تهاجم کردند، حوزهٔ جهل و جنایت و اداره فرهنگ و ارشاد ضداسلامی در کرمانشاه را درهم‌کوبیدند و به پایگاه‌های بسیج سپاه پاسداران در اهواز و راسک و ایرانشهر و خرم‌آباد تهاجم کردند.
در ادامهٔ این سلسله عملیات، جوانان قهرمان، بنرها و پوسترهای خمینی ملعون، خامنه‌ای ضحاک و فرزند سفاکش مجتبی و سرکردگان به‌هلاکت رسیده رژیم را در شهرهای تهران، مشهد، اصفهان، اهواز، کرمانشاه، همدان، رشت، بوکان، جلفا، بوشهر، ممسنی، مریوان و زاهدان به‌آتش کشیدند.
قهرمانان شورشگر هم‌چنین در چهارمین سری از کارزار قیام آبان، بامداد یکشنبه ۲۴ آبان با ۶ تصویرنگاری و ۵۰ پراتیک انقلابی، پیام «آبان» را در شهرهای مهین گسترش و امتداد دادند.
تداوم این سلسله تهاجمات نشان می‌دهد که مشعل فروزان آبان تا پایان دیکتاتوری منحوس آخوندی ادامه دارد و «آزادی می‌آید با می‌توان و باید».
