نظام ولایت فقیه در محاصره بحرانهای داخلی و خارجی، ناشی از قیام دیماه ۱۴۰۴ و مرگ خامنهای و سرکردگان ارشد رژیم در جنگ اخیر، در شکنندهترین موقعیت خود قرار گرفته است.
همچنین شکست دیدگاههای اشتباه در مورد مسأله ایران تحت تأثیر سیاست مماشات، به اثبات رسیده و روشن شده است که این رژیم با جنگ خارجی نیز سقوط نمیکند و تنها راه سرنگونی، قیام مردم و مقاومت سازمانیافته مردم ایران است.
این واقعیت در مقاله خانم کارلا سندز، سفیر پیشین آمریکا در دانمارک، در «واشنگتن تایمز» بهروشنی بازتاب یافته است. او با رد قاطع سیاست مماشات، بر قدرت بیهمتای مردم تأکید کرده و مینویسد: «مسیر پیش رو نه بازگشت به سلطنت است و نه تکیه بر مداخله نظامی خارجی؛ تغییر باید از درون و از سوی مردم ایران صورت گیرد».
این تحلیل، امتداد منطقیِ افشای «رسوایی پروژه ارتجاعی استعماری بقایای سلطنت» است که اخیراً توسط استرون استیونسون در «اینترنشنال پالیسی دایجست» منتشر گردید.
کارلا سندز با کالبدشکافی پایداری تاریخی سازمان مجاهدین خلق از زمان سقوط شاه و ایستادگی زندانیان سرموضع در قتلعام ۶۷، بر نقش بیبدیل کانونهای شورشی دست میگذارد. او با اشاره به توانمندی عملیاتی مقاومت در به چالش کشیدن رأس نظام مینویسد: «از سال ۲۰۱۲، مجاهدین خلق شبکه گستردهیی از کانونهای شورشی را در داخل ایران ایجاد کرده است. آنها نقش مهمی در سازماندهی و حفظ قیامهای سراسری که از سال ۲۰۱۷ آغاز شد، ایفا کردند. پیش از شروع جنگ در ۲۸ فوریه، رزمندگان مجاهدین خلق به مجتمع رهبری رژیم در قلب تهران حمله کردند. این حمله وجود نیرویی آزموده در نبرد و آماده برای مبارزه را برجسته کرد که قادر است رژیم را از داخل ایران به چالش بکشد».
این واقعیت و اقتدار، در خارج از مرزهای ایران هم اخیراً در «خیزش ایرانیان در واشنگتن» با مرزبندی قاطع و تاریخی ایرانیان با جبهه شیخ و شاه خود را نشان داده است.
خانم سندز با تهاجم به مواضع بچهٔ شاه در دفاع رسانهیی از «میراث شرمآور» و «سرکوب و حکومت تکحزبی شاه»، طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی برای یک جمهوری دموکراتیک را تنها فرایند انتقالی معتبر میداند و تصریح میکند: «قدرتهای غربی باید در بهرسمیت شناختن مشروعیت شورای ملی مقاومت و چارچوب انتقالی پیشنهادی آن، پیشگام باشند.
حمایت از شورای ملی مقاومت، اقدامی همسو با خواست مردم ایران و یک ضرورت استراتژیک است».
نویسنده در ادامه با اشاره به ضرورت «حمایت از یک جمهوری دموکراتیک» و فراخوان به گردهمایی ۲۰ژوئن در پاریس، خاطرنشان و تصریح میکند «مردم ایران و مقاومت سازمانیافتهای که دههها در کنار آنها ایستاده است، تنها بازیگرانی هستند که قادر به ایجاد و دفاع از یک دموکراسی واقعی هستند».
